Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
W dniu 8 stycznia 2008 r. nabył Pan wraz z Pana ówczesną narzeczoną A.B. lokal mieszkalny położony w (...). Nabycie nastąpiło na podstawie aktu notarialnego obejmującego umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz umowę sprzedaży, Repertorium A nr (...). W chwili nabycia oboje nabywcy byli stanu wolnego. Każdy z nabywców został wpisany jako współwłaściciel udziału wynoszącego ½ części lokalu. Cena nabycia całego lokalu wyniosła (…) zł. Po nabyciu lokalu zawarli Państwo związek małżeński. W okresie trwania małżeństwa obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
W dniu 5 czerwca 2025 r. zawarli Państwo umowę majątkową małżeńską ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Umowa ta została zawarta w odrębnym akcie notarialnym, Repertorium A nr (...). W tym samym dniu, tj. 5 czerwca 2025 r., została zawarta umowa zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego, Repertorium A nr (...). Na dzień zawarcia tej umowy w księdze wieczystej prowadzonej dla lokalu A.B. i C.B. byli wpisani jako współwłaściciele lokalu w udziałach wynoszących po ½ części. Na podstawie umowy zniesienia współwłasności lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej został przyznany na wyłączną własność Panu, tj. C.B.
Wartość rynkową całego lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej strony określiły w akcie notarialnym na kwotę (…) zł, wskazując jednocześnie, że kwota ta odpowiada wartości rynkowej nieruchomości. W związku ze zniesieniem współwłasności nie zostały dokonane żadne spłaty ani dopłaty. Strony oświadczyły również, że nie mają względem siebie żadnych roszczeń z tytułu zniesienia współwłasności. W wyniku tej czynności Pana udział w prawie własności lokalu zwiększył się z ½ do 1/1. W akcie notarialnym czynność została określona jako umowa zniesienia współwłasności, a nie jako umowa podziału majątku wspólnego. W dniu 24 czerwca 2026 r. nastąpił rozwód pomiędzy Panem a C.B.
W postępowaniu rozwodowym nie dokonywano podziału majątku, ponieważ zniesienie współwłasności lokalu nastąpiło wcześniej, w dniu 5 czerwca 2025 r. W dniu 27 lipca 2026 r. sprzedał Pan przedmiotowy lokal mieszkalny za cenę (…) zł. Sprzedaż została dokonana na podstawie aktu notarialnego, Repertorium A nr (...). Sprzedaż nastąpiła poza wykonywaniem działalności gospodarczej. Lokal mieszkalny był wykorzystywany na cele mieszkaniowe. Nie został nabyty w celu jego dalszej odsprzedaży.
Dla celów niniejszego wniosku przyjmuje Pan następujący podział udziałów: 1) udział wynoszący ½ części lokalu został przez Pana nabyty w dniu 8 stycznia 2008 r.; 2) pozostały udział wynoszący ½ części lokalu został przez Pana nabyty w dniu 5 czerwca 2025 r. w wyniku zniesienia współwłasności. Powyższe wskazanie dat nabycia stanowi element Pana stanowiska przedstawionego we wniosku i jest przedmiotem pytań skierowanych do organu interpretacyjnego.
Wniosek składa Pan w celu uzyskania potwierdzenia prawidłowego sposobu ustalenia skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, w szczególności skutków podatkowych dotyczących udziału nabytego w dniu 5 czerwca 2025 r. Jednocześnie zamierza Pan nabyć inny lokal mieszkalny i przeznaczyć go na realizację własnych celów mieszkaniowych. Nabycie nowego lokalu mieszkalnego będzie finansowane w całości lub w części ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego dokonanej w dniu 27 lipca 2026 r. Wydatkowanie środków nastąpi z zachowaniem ustawowego terminu przewidzianego dla zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zamierza Pan przeznaczyć wydatkowane środki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytania
1. Czy odpłatne zbycie w dniu 27 lipca 2026 r. lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej udziałowi wynoszącemu ½, nabytemu przez Pana w dniu 8 stycznia 2008 r., nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie?
2. Czy nabycie przez Pana w dniu 5 czerwca 2025 r. udziału wynoszącego ½ części lokalu mieszkalnego w wyniku umowy zniesienia współwłasności, bez spłat i dopłat, w sytuacji gdy przed dokonaniem zniesienia współwłasności przysługiwał Panu udział wynoszący ½, natomiast po dokonaniu zniesienia współwłasności stał się Pan właścicielem całego lokalu, stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3. W przypadku uznania, że udział wynoszący ½ części lokalu został nabyty przez Pana w dniu 5 czerwca 2025 r., czy odpłatne zbycie tego udziału w dniu 27 lipca 2026 r. stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4. W przypadku uznania, że odpłatne zbycie udziału wynoszącego ½ części lokalu nabytego w dniu 5 czerwca 2025 r. stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, czy dochód uzyskany z odpłatnego zbycia tego udziału może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie odpowiadającym proporcji wydatków poniesionych na nabycie lokalu mieszkalnego przeznaczonego na realizację Pana celów mieszkaniowych do przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia, przy zachowaniu pozostałych warunków ustawowych?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1. W Pana ocenie, odpłatne zbycie w dniu 27 lipca 2026 r. lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej udziałowi ½ nabytemu w dniu 8 stycznia 2008 r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Pięcioletni termin należy liczyć od końca 2008 r., a zatem upłynął on z końcem 2013 r. Sprzedaż tego udziału w 2026 r. nastąpiła więc po upływie ustawowego terminu i w tej części nie podlega opodatkowaniu. Ad 2. W Pana ocenie, przejęcie udziału ½ w wyniku zniesienia współwłasności w dniu 5 czerwca 2025 r. stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Przed zniesieniem współwłasności przysługiwał Panu udział ½, a po dokonaniu czynności stał się Pan właścicielem całego lokalu. Wartość lokalu określono w akcie na (…) zł, odpowiadającą wartości rynkowej. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Dla celów niniejszego wniosku przyjmuje Pan ostrożnościowo, że w zakresie udziału otrzymanego ponad posiadany wcześniej udział 1/2 doszło do nabycia w dniu 5 czerwca 2025 r. Ad 3. W konsekwencji przyjmuje Pan, że sprzedaż udziału ½ nabytego 5 czerwca 2025 r., dokonana 27 lipca 2026 r., nastąpiła przed upływem pięciu lat i stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 i art. 30e ustawy o PIT.
Dochód należy ustalić z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodu określonych zgodnie z ustawą, właściwych dla nieodpłatnego nabycia. Nie przyjmuje Pan, że sama wartość rynkowa udziału wskazana w akcie z 5 czerwca 2025 r. stanowi automatycznie koszt uzyskania przychodu. Jednocześnie uwzględnia Pan możliwość zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeżeli zostaną spełnione ustawowe warunki.
Ad 4. W Pana ocenie, dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziału nabytego w dniu 5 czerwca 2025 r. może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w zakresie wynikającym z tego przepisu, jeżeli przychód uzyskany ze sprzedaży zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, w szczególności na nabycie lokalu mieszkalnego przeznaczonego na zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych, oraz zostaną spełnione wszystkie pozostałe warunki ustawowe.
Zamierza Pan nabyć lokal mieszkalny przeznaczony na własne cele mieszkaniowe i zamierza sfinansować jego nabycie w całości lub w części ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu dokonanej w dniu 27 lipca 2026 r. zamierza Pan dokonać wydatków w terminie przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. W przypadku przeznaczenia całego przychodu uzyskanego ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe, przy zachowaniu wszystkich warunków ustawowych, dochód podlegający zwolnieniu powinien zostać ustalony zgodnie z zasadami określonymi w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, w szczególności z uwzględnieniem proporcji określonej w tym przepisie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 10 ust. 6 ww. ustawy: W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że 8 stycznia 2008 r. Pan i Pana ówczesna narzeczona nabyli lokal mieszkalny położony w (...). Nabycie nastąpiło na podstawie aktu notarialnego obejmującego umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz umowę sprzedaży. Każdy z Państwa został wpisany jako współwłaściciel udziału wynoszącego ½ części lokalu. Cena nabycia całego lokalu wyniosła (…) zł.
Po nabyciu lokalu zawarli Państwo związek małżeński. W okresie trwania małżeństwa obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. 5 czerwca 2025 r., została zawarta umowa zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego. Na dzień zawarcia tej umowy w księdze wieczystej prowadzonej dla lokalu Pan i Pana żona byli wpisani jako współwłaściciele lokalu w udziałach wynoszących po ½ części. Na podstawie umowy zniesienia współwłasności lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej został przyznany na wyłączną własność Panu.
Wartość rynkową całego lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej strony określiły w akcie notarialnym na kwotę (…) zł, co odpowiada wartości rynkowej nieruchomości. W związku ze zniesieniem współwłasności nie zostały dokonane żadne spłaty ani dopłaty. Strony oświadczyły również, że nie mają względem siebie żadnych roszczeń z tytułu zniesienia współwłasności. W akcie notarialnym czynność została określona jako umowa zniesienia współwłasności, a nie jako umowa podziału majątku wspólnego. 24 czerwca 2026 r. rozwiedli się Państwo. Zniesienie współwłasności lokalu nie nastąpiło w postępowaniu rozwodowym. 27 lipca 2026 r. sprzedał Pan przedmiotowy lokal mieszkalny.
Sprzedaż nastąpiła poza wykonywaniem działalności gospodarczej. Lokal mieszkalny był wykorzystywany na cele mieszkaniowe. Nie został nabyty w celu jego dalszej odsprzedaży. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795) jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego: § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego. Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego: Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi. § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności.
W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach majątkowych. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.
Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli: · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym. Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia.
W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności. Nadmienić w tym miejscu należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236). Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Stosownie do art. 33 pkt 1 ww. Kodeksu: Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej. Zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w ustroju wspólności majątkowej, która powstaje po zawarciu związku małżeńskiego występują trzy masy majątkowe, tj. majątek wspólny, majątek osobisty męża oraz majątek osobisty żony. Majątek wspólny małżonków tworzą wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.
Istnieje zatem domniemanie, że przedmioty nabyte w trakcie trwania związku małżeńskiego, niezależnie od tego czy zostały nabyte przez jednego z małżonków czy też przez obojga, wchodzą w skład majątku wspólnego. Niemniej jednak, nie wszystkie składniki majątkowe, które zostały nabyte w trakcie trwania małżeńskiej wspólności majątkowej przez jednego z małżonków (w trakcie trwania związku małżeńskiego) wchodzą w skład majątku wspólnego. Ustawodawca w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wymienił bowiem te przypadki, w których nabycie określonych przedmiotów majątkowych nie skutkuje włączeniem ich do wspólnej masy majątkowej, ale stanowią one majątek osobisty każdego z małżonków.
Wyjaśnić przy tym należy, że nabycie określonego składnika do majątku osobistego oznacza, że prawo własności do tego przedmiotu przysługuje tylko temu małżonkowi, który ten przedmiot nabył. Własność do tego przedmiotu nie przysługuje natomiast drugiemu z małżonków nawet wówczas, gdy w małżeństwie istnieje ustrój wspólności majątkowej. Stosownie natomiast do art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Odnosząc powyższe ustalenia do przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro – jak wskazał Pan we wniosku – sprzedaż nieruchomości nastąpiła poza wykonywaniem działalności gospodarczej, lokal mieszkalny był wykorzystywany na cele mieszkaniowe, a także nie został nabyty w celu jego dalszej odsprzedaży, to skutki podatkowe dokonanej transakcji należy rozpatrywać na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wynika z wniosku nabycie przedmiotowej nieruchomości 8 stycznia 2008 r. przez Pana i Pana ówczesną narzeczoną nastąpiło w udziałach po 1/2 do Państwa majątków odrębnych, tj. Pan nabył udział 1/2 do swojego majątku osobistego i Pana ówczesna narzeczona nabyła udział 1/2 do swojego majątku osobistego. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie wynika, że zawarli Państwo umowę małżeńską rozszerzającą wspólność majątkową małżeńską na udziały w przedmiotowej nieruchomości.
Zatem wskazać należy, że przedmiotowa nieruchomość od 8 stycznia 2008 r. (tj. od dnia nabycia przez Pana i Pana ówczesną narzeczoną udziałów po 1/2 w przedmiotowej nieruchomości) do 5 czerwca 2025 r. (tj. do dnia zniesienia współwłasności) nie była objęta wspólnością majątkową małżeńską. Wobec powyższego wskazać należy, że art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania.
W świetle powyższego, nabycie przez Pana udziałów w przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w następujących datach: · 8 stycznia 2008 r. – dzień nabycia przez Pana udziału 1/2 do majątku osobistego, · 5 czerwca 2025 r. – dzień nabycia przez Pana w drodze zniesienia współwłasności udziału 1/2 od Pana żony z jej majątku osobistego.
Dokonując więc oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy wskazać, że dokonana 27 lipca 2026 r. sprzedaż udziału 1/2 w przedmiotowej nieruchomości nabytego przez Pana 8 stycznia 2008 r. nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Pana.
Z kolei sprzedaż udziału 1/2 w nieruchomości nabytego przez Pana 5 czerwca 2025 r. w drodze zniesienia współwłasności stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez Pana tego udziału. Dochód uzyskany ze sprzedaży ww. udziału podlega opodatkowaniu według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę.
Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6d zdanie pierwsze ww. ustawy: Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Kosztem uzyskania przychodów będzie całość udokumentowanych kosztów nabycia lub udokumentowanych kosztów wytworzenia nieruchomości, powiększonych o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie. Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są: dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych; Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.: Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.
Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
Nadmieniam również, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy: Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.
W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszystkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego. Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty w art. 21 ust. 25 ustawy katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym lokalem.
Należy przy tym pamiętać, że z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że okolicznością decydującą o jego zastosowaniu jest przeznaczenie przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie trzech lat licząc od końca roku podatkowego, w którym zostało ono dokonane, na własne cele mieszkaniowe. Jak wynika z wniosku, zamierza Pan kupić nowy lokal mieszkalny na realizację własnych celów mieszkaniowych.
Nabycie nowego lokalu mieszkalnego będzie finansowane w całości lub w części ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego dokonanej w dniu 27 lipca 2026 r. Wydatkowanie środków nastąpi z zachowaniem ustawowego terminu wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem część lub całość przychodu ze sprzedaży nieruchomości, która zostanie przekazana na zakup nowego mieszkania nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, będzie stanowić wydatek na cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający uwzględnieniu przy obliczaniu dochodu zwolnionego od podatku na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy wskazać należy, że kwota uzyskana z dokonanej 27 lipca 2026 r. sprzedaży udziału 1/2 w przedmiotowej nieruchomości, nabytego przez Pana 8 stycznia 2008 r. nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tego udziału nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
Natomiast sprzedaż udziału 1/2 w nieruchomości, nabytego przez Pana 5 czerwca 2025 r. w drodze zniesienia współwłasności od Pana żony z jej majątku osobistego, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabył Pan ten udział w współwłasności. Do opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży ww. udziału mają zastosowanie zasady określone w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto, jest Pan zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 o wysokości osiągniętego dochodu w myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do 30 kwietnia 2027 r. Przy czym, skoro przychód (całość lub część) z ww. sprzedaży zamierza Pan – z zachowaniem ustawowego terminu – przeznaczyć na zakup nowego lokalu mieszkalnego, w którym planuje Pan realizować własne cele mieszkaniowe, to jest Pan uprawniony do zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży ww. nieruchomości, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. W związku z powyższym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą.
W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pana do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.