INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 05 grudnia 2010r. (data wpływu do tut.
Biura 10 grudnia 2010r.), uzupełnionym w dniach 22 i 28 lutego 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży nieruchomości - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 grudnia 2010r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży nieruchomości. W związku z brakami formalnymi wniosku, pismem z dnia 11 lutego 2011r.
Znak: IBPP1/443-1188/10/AW i IBPBII/2/415-1326/10/CJS wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniach 22 i 28 lutego 2011r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości w spadku po zmarłym ojcu na podstawie postanowienia z dnia 12 października 1993r. Ojciec zmarł dnia 29 lipca 1993r. Następnie, dnia 14 marca 1994r. matka wnioskodawcy, poprzez umowę darowizny, darowała mu swój udział wynoszący 1/2 części we własności nieruchomości rolnych.
Dnia 20 maja 2002r. doszło do zawarcia ugody, w ramach której: dokonano podziału majątku dorobkowego rodziców wnioskodawcy, zniesiono współwłasność nieruchomości, dokonano działu spadku po ojcu wnioskodawcy. W wyniku tej ugody przyznano na własność wnioskodawcy udział w wysokości 7/8 części i siostrze wnioskodawcy udział w wysokości 1/8 części nieruchomości. Następnie doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości postanowieniem z dnia 18 listopada 2008r., w którym siostra wnioskodawcy zrzekła się swojej części w nieruchomościach na rzecz wnioskodawcy. Aktualnie wnioskodawca jest właścicielem gruntów o powierzchni 7,8379 ha.
Ostateczną decyzją o warunkach zabudowy wydaną 26 października 2009r., część gruntu została przekształcona na grunt budowlany, a następnie podzielona geodezyjnie na 6 działek budowlanych i drogę dojazdową o powierzchni 0,6436 ha. Wnioskodawca zamierza w 2010r. i 2011 sukcesywnie sprzedać działki budowlane wraz z udziałem w drodze dojazdowej. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży działek wnioskodawca chce przeznaczyć na remont domu i budynków gospodarczych. Wnioskodawca w uzupełnieniu wskazał, że spadek po ojcu nabyli: żona zmarłego, wnioskodawca oraz dwie siostry wnioskodawcy, każdy po ¼ części.
W wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości postanowieniem z dnia 18 listopada 2008r. bez spłat i dopłat, siostra wnioskodawcy w zamian za udział w wysokości 1/8 otrzymała działkę o powierzchni 0,0747 ha. Wnioskodawca wskazał również, że wartość udziału wynoszącego 7/8 w nieruchomościach na dzień 18 listopada 2008r. wyniosła ok. 437.500 zł. W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie: Czy w przedmiotowej sprawie wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzeadży?
Zdaniem wnioskodawcy, z tytułu sprzedaży działek i zbycia udziału w drodze dojazdowej nie powinien płacić podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż w 1993r. nabył w spadku udział w nieruchomości, a w 2002r. i 2008r. nastąpiło zniesienie współwłasności. Dla ustalenia czy wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego winna być brana pod uwagę data śmierci ojca. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje: Na wstępnie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie sposobu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości.
W zakresie podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r.
Nr 51, poz. 307) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m. in.: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Podkreślić należy, iż przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. W przypadku nabycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości w drodze spadku pięcioletni termin, o którym mowa powyżej winien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło otwarcie spadku czyli śmierć spadkodawcy.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że w dniu 29 lipca 1993r. zmarł ojciec wnioskodawcy. Spadek po ojcu w równych częściach nabyli jego żona, wnioskodawca oraz dwie jego siostry, każdy z nich w udziale 1/4. W dniu 14 marca 1994r. matka wnioskodawcy w drodze darowizny darowała mu swój udział wynoszący 1/2 we własności nieruchomości rolnych. Następnie w dniu 20 maja 2002r. doszło do zawarcia ugody, w ramach której dokonano: podziału majątku dorobkowego rodziców wnioskodawcy, zniesiono współwłasność nieruchomości oraz dokonano działu spadku po ojcu wnioskodawcy.
W wyniku tej ugody wnioskodawca otrzymał wynoszący 7/8 udział w nieruchomościach, a pozostały udział 1/8 w nieruchomościach otrzymała siostra. Z kolei w dniu 18 listopada 2008r. doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości, w wyniku którego siostra wnioskodawcy zrzekła się swojej części tj. udziału wynoszącego 1/8 w nieruchomościach na rzecz wnioskodawcy, a sama otrzymała na własność działkę o powierzchni 0,0747 ha. Zniesienie to odbyło się bez spłat i dopłat.
Wnioskodawca wskazał, że udział 7/8 w nieruchomościach na dzień 18 listopada 2008r. wyniósł ok. 437 500zł., natomiast z wniosku nie wynika, ile wynosiła wartość nieruchomości otrzymanych przez wnioskodawcę na wyłączną własność w drodze zniesienia współwłasności w 2008r. Wobec wyżej powołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przedstawionym zdarzeniu dla zastosowania zasad opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia części nieruchomości istotne znaczenie ma data nabycia udziałów w przedmiotowych nieruchomościach i forma prawna ich nabycia. Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, iż dniem nabycia przez wnioskodawę i pozostałych spadkobierców udziału w spadku jest data śmierci ojca. Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom.
Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Dział spadku polega na dokonaniu podziału rzeczy wspólnej należącej do wszystkich współwłaścicieli, ponieważ współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. W rezultacie dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
Jeżeli zatem wartość udziału w działce nabytego w wyniku podziału jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku - nie następuje nabycie podlegające opodatkowaniu, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jedynie nabycie nieruchomości w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.
Natomiast celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach.
Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Nie zmienia tego fakt, że zniesienia współwłasności dokonuje się bez spłat i dopłat.
Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Z analizy wniosku wynika, iż wnioskodawca prawo własności do przedmiotowej nieruchomości o łącznej powierzchni 7,8379 ha nabył sekwencyjnie w następujący sposób: w spadku po zmarłym w 1993r. ojcu nabył prawo do wynoszącego 1/4 udziału w spadku, w wyniku zwartej umowy darowizny z dnia 14 marca 1994r. nabył od matki jej udział wynoszący 1/2 we własności nieruchomości, w wyniku dokonanego w dniu 20 maja 2002r. działu spadku po ojcu oraz zniesienia współwłasności, wnioskodawca stał się właścicielem wynoszącego 7/8 udziału we własności nieruchomości, w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości z dnia 18 listopada 2008r., wnioskodawca otrzymał udział uprzednio należący do siostry tj. 1/8 w nieruchomościach, a siostra otrzymała na wyłączną własność działkę o powierzchni 0,0747 ha.
Wnioskodawca w uzasadnieniu własnego stanowiska uważa, że sprzedaż działek wydzielonych z przedmiotowej nieruchomości nie spowoduje obowiązku w podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, iż dla ustalenia obowiązku podatkowego istotna jest data śmierci ojca. Analizując przedstawione zdarzenie należy zauważyć, że stanowisko wnioskodawcy nie jest zgodne z prawdą. Wnioskodawca nie stał się bowiem wyłącznym właścicielem nieruchomości jedynie w drodze dziedziczenia po ojcu. Wnioskodawca całkowicie pominął tę okoliczność, że udziały w nieruchomościach nabywał w drodze darowizny od matki a więc nie ma tu mowy o nabyciu w dacie śmierci ojca, a także w drodze zniesienia współwłasności.
Miał też miejsce dział spadku. Warto dodać, że w dziale spadku udziały można nabyć wyłącznie od innych spadkobierców. Nabycie udziałów od innych współwłaścicieli niż spadkobiercy nie jest w ogóle nabyciem w dziale spadku i nie ma nic wspólnego z dziedziczeniem, jest to wówczas nabycie w drodze zniesienia współwłasności. W niniejszej sprawie niewątpliwie udział wynoszący 1/4 w przedmiotowych nieruchomościach wnioskodawca nabył w dacie śmierci ojca. Natomiast kolejne udziały nabył zarówno w drodze darowizny w 1994r. jak i w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności w 2002r. W taki sposób wnioskodawca stał się w 2002r. właścicielem wynoszącego 7/8 udziału w nieruchomościach.
Stwierdzić zatem należy, że sprzedaż przez wnioskodawcę nieruchomości w 2010r. lub w 2011r. w odniesieniu do udziału wynoszącego 7/8 nie będzie w ogóle podlegała opodatkowaniu, gdyż udział ten nabywany był przez wnioskodawcę w 1993r., 1994r. oraz w 2002r. Od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia tj. od końca 1993r., 1994r. i 2002r. do daty planowanej sprzedaży upłynęło zatem 5 lat, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe oznacza, że przychód w wysokości 7/8 z tytułu sprzedaży którejkolwiek działki przez wnioskodawcę w ogóle nie będzie podlegał opodatkowaniu.
Opodatkowaniu może podlegać natomiast przychód w wysokości 1/8 odpowiadający udziałowi, jaki w nieruchomościach wnioskodawca nabył od siostry w 2008r. Wbrew twierdzeniu wnioskodawcy zniesienie współwłasności jakie miało wówczas miejsce nie jest nabyciem w spadku ani w dziale spadku, gdyż ten ostatni miał już miejsce w 2002r. Zniesienie współwłasności może być zatem formą nabycia, gdyż w jego wyniku następuje przeniesienie prawa własności i może dojść do przysporzenia w majątku osoby, która jest stroną tej umowy.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia tylko wtedy gdy wartość udziału jaki jeden ze współwłaścicieli przekazał drugiemu współwłaścicielowi była równa lub mniejsza od majątku otrzymanego od drugiego współwłaściciela. Innymi słowy, w 2008r. nie doszło do nabycia wynoszącego 1/8 udziału od siostry tylko wówczas, gdy wartość działki jaką w zamian za ten udział przekazał siostrze wnioskodawca (pow. 0,0747 ha) była równa lub większa wartość wynoszącego 1/8 udziału w nieruchomościach jaki należał do siostry. Tylko bowiem wówczas można orzec, że w wyniku zniesienia współwłasności nie powiększył się majątek wnioskodawcy.
W przeciwnym razie należy stwierdzić, że w 2008r. w wyniku zniesienia współwłasności wnioskodawca nabył dodatkowy udział w nieruchomościach. To z kolei oznaczałoby, że przychód przypadający na tak ustalony nowo nabyty udział podlega opodatkowaniu. Aby zatem stwierdzić czy w 2008r. doszło do nabycia dodatkowego udziału należy porównać wartość wynoszącego 1/8 udziału siostry w nieruchomościach na dzień zniesienia współwłasności oraz wartość działki o pow. 0.0747 ha jaka siostrze przypadła w wyniku zniesienia współwłasności.
Jeśli siostra otrzymała rzecz o mniejszej wartości niż udział w nieruchomościach oddany wnioskodawcy, to należy stwierdzić, że po stronie wnioskodawcy doszło do nabycia w 2008r. ponad udział 7/8 jaki posiadał. To natomiast prowadzi do konkluzji, że przychód odpowiadający części nabytej ponad udział stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeśli działki wnioskodawca będzie sprzedawał w 2010r. lub w 2011r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej mają jednak zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009r.
Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 31 grudnia 2008r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r.
I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).
W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) rzeczy lub praw nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy). Reasumując stwierdzić należy, iż w sytuacji gdyby w wyniku dokonanego w 2008r. zniesienia współwłasności wartość majątku wnioskodawcy wzrosła, to opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r. podlegałby przychód odpowiadający nadwyżce udziału jaki w wyniku zniesienia współwłasności w 2008r. wnioskodawca nabył.
Mając na uwadze powyższe, stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, gdyż nie jest prawdą, iż istotna dla ustalenia obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest jedynie data śmierci ojca. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.