INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, reprezentowanego przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2013 r. (data wpływu: 21 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 października 2011 r. Wnioskodawca nabył lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, o powierzchni użytkowej 86,18 m2, położonego przy ul. K. we W. Zainteresowany jest właścicielem dwóch innych nieruchomości: domu jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. Z. we W, mieszkania przy ul. F. w B.. Wnioskodawca sprzedał w dniu 31 stycznia 2012 r. lokal przy ul. K. na podstawie aktu notarialnego.
Środki uzyskane z tego tytułu Zainteresowany zamierza w całości przeznaczyć (nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) na własne cele mieszkaniowe, tj. na zakup niewielkiego lokalu mieszkalnego w centrum W. – odpowiadającego potrzebom Wnioskodawcy wynikającym z Jego złego stanu zdrowia. Zainteresowany w chwili obecnej jest osobą schorowaną. Cierpi na bardzo liczne choroby i schorzenia. Z tego powodu Zainteresowany ma orzeczony przez lekarzy całkowity zakaz pracy. Wymaga kompleksowej rehabilitacji. Nadto, Jego dolegliwości skutkują znacznym ograniczeniem w czynnościach związanych z codziennym użytkowaniem posiadanych lokali mieszkalnych.
Wnioskodawca nie może się przemęczać, stąd też utrzymywanie porządku w ww. nieruchomościach jest dla Niego zbyt uciążliwe. Zainteresowany miał utrzymywać lokale głównie przy pomocy małżonki, która jednak w dniu 6 września 2011 r. zmarła. Samodzielne utrzymanie porządku w dużych nieruchomościach, wobec dolegliwości Wnioskodawcy, jest dla Niego zbyt dużym obciążeniem. Te same uwagi dotyczą pozostałych ww. nieruchomości. Dom jednorodzinny przy ul. Zebrzydowskiej 9, z uwagi na jego piętrową konstrukcję, ma schody, po których wejście sprawia Wnioskodawcy ogromne trudności i naraża Go na niebezpieczne dolegliwości.
Zainteresowany nie posiada prawa jazdy i w obecnym stanie zdrowia nie ma możliwości zdania egzaminu na prawo jazdy, co zmusza Go do mieszkania w pobliżu centrum W. (pozostałe nieruchomości położone są daleko od centrum miasta). Stąd też, Wnioskodawca zamierza uzyskany dochód ze sprzedaży przedmiotowego lokalu przeznaczyć na zakup niewielkiego mieszkania możliwie blisko centrum i przenieść do tego lokalu swoje centrum życiowe. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy zwolnienie przewidziane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, jeżeli przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości zostanie wydany na własne cele mieszkaniowe polegające na zakupie nowego niewielkiego lokalu mieszkalnego, który będzie posiadał cechy umożliwiające Wnioskodawcy zamieszkiwanie w nim (z uwagi na bardzo zły stan zdrowia Wnioskodawcy), podczas gdy Wnioskodawca posiada 2 inne nieruchomości mieszkaniowe, jednakże z uwagi na Jego stan zdrowia i sytuację osobistą nie nadające się do zamieszkania i utrzymywania ich przez Wnioskodawcę?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości jeżeli nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. Cele te zostały określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) cytowanej ustawy, który wśród tych celów wymienia m.in. wydatki poniesione na lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub udział w takim lokalu.
Jak wynika z treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 września 2012 r. (I SA/Łd 874/12) pojęcie „własne cele mieszkaniowe”, należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Oznacza to zatem, że realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku nabycia nowej nieruchomości, to w niej podatnik faktycznie winien takie cele realizować. Warunkiem zwolnienia podatkowego jest jednak wykazanie przez podatnika, że były to jego własne cele mieszkaniowe.
Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”, dążenie, aby w tym nowym lokalu mieszkać. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe”, należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu.
Stąd też, w sytuacji gdy Wnioskodawca po zbyciu nieruchomości przy ul. Kamieńskiego przeznaczy, w ustawowym terminie, dochód z tego tytułu na nowe mieszkanie, które będzie odpowiadało Jego obecnej sytuacji życiowej (w szczególności zdrowotnej) i będzie w nim stale zamieszkiwał (przeniesie do niego swoje centrum życiowe) to zakup nowego mieszkania spełniać będzie warunek zakupu na własne cele mieszkaniowe. W takiej sytuacji Wnioskodawca winien podlegać zwolnieniu od podatku z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Zaktualizowały się bowiem wszelkie przesłanki niezbędne do zwolnienia podatkowego zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Podkreślić należy, iż przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 października 2011 r. Wnioskodawca nabył lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, o powierzchni użytkowej 86,18 m2, położonego przy ul. K. we W. Zainteresowany jest właścicielem dwóch innych nieruchomości: domu jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. Z. we W., mieszkania przy ul. F. w B. Wnioskodawca sprzedał w dniu 31 stycznia 2012 r. lokal przy ul. K. na podstawie aktu notarialnego.
Zainteresowany zamierza w całości przeznaczyć (nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) na własne cele mieszkaniowe, tj. na zakup niewielkiego lokalu mieszkalnego w centrum W. – odpowiadającego potrzebom Wnioskodawcy wynikającym z Jego złego stanu zdrowia. Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Na mocy art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. W myśl art. 19 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Do kosztów odpłatnego zbycia, pomniejszających wartość nieruchomości wyrażoną w cenie określonej w umowie, zaliczyć można wydatki, które są niezbędne, aby transakcja zbycia doszła do skutku.
Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ww. ustawy).
Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.
Udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 21 ust. 25 ust. 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w powołanym wyżej ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
W tym miejscu podkreślić jednakże należy, że celem ustawodawcy było zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie realizacja jakichkolwiek jego celów mieszkaniowych. Kryterium zakupu lokalu mieszkalnego „na własne cele mieszkaniowe” jest bowiem spełnione wówczas, gdy lokal mieszkalny zostanie zakupiony w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych podatnika, a więc podatnik faktycznie będzie w takim lokalu swoje potrzeby mieszkaniowe zaspokajał. Jednak należy zwrócić uwagę na to, iż ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”.
Intencją ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcenie podatników do nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości bądź praw majątkowych, innych nieruchomości lub praw majątkowych przeznaczonych do zaspakajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. Świadczy o tym poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”. Zwolnienie dotyczy zatem realizowania przez podatnika swoich celów mieszkaniowych, czyli własnych potrzeb mieszkaniowych.
Zwolnieniem tym nie są objęte przychody ze sprzedaży nieruchomości i praw przeznaczone na zakup innych nieruchomości lub praw w sytuacji, gdy czynności te wskazują na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym, a nie działania ukierunkowane na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Z analizy wniosku wynika, iż środki uzyskane z tytułu sprzedaży w 2012 r. nieruchomości (lokalu mieszkalnego) – nabytej w 2011 r. – Zainteresowany zamierza wydatkować na własne cele mieszkaniowe, tj. na zakup innego lokalu mieszkalnego, położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wskazał Wnioskodawca, po zakupie tegoż lokalu zamierza On przenieść do niego swoje „centrum życiowe”.
Reasumując, stwierdzić należy, iż na gruncie opisanego stanu faktycznego oraz obowiązujących przepisów prawa, środki uzyskane ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego, wydatkowane na nabycie innego lokalu mieszkalnego, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego stypizowanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zauważyć bowiem należy, iż cyt. ustawa podatkowa nie zastrzega, że własne cele mieszkaniowe, o których mowa w analizowanym art. 21 ust. 25 tejże ustawy, są realizowane jedynie przy ograniczeniu do sytuacji posiadania tylko jednej nieruchomości mieszkalnej.
Nadmienić należy, iż kluczowe dla skorzystania ze zwolnienia od podatku, jest aby poniesione przez podatnika wydatki dotyczyły własnych celów mieszkaniowych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.