INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 lutego 2012 r. (data wpływu 5 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie statusu podatnika – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 5 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie statusu podatnika. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W październiku 2010 r. Wnioskodawca nabył we współwłasności z bratem i jego żoną nieruchomość w postaci działek budowlanych. W 2011 r. uzyskał on pozwolenie na budowę na tym terenie. Obecnie ma on zamiar sprzedać przedmiotową działkę spółce komandytowej, w której jest on wspólnikiem na zasadzie komplementariusza.
Spółka komandytowa musi bowiem posiadać odrębną własność, aby móc dysponować ww. nieruchomością w jakikolwiek sposób w ramach prowadzonej działalności. Nieruchomości nabył on w celu ich dalszej odsprzedaży po uzyskaniu wszelkich formalności, w tym pozwolenia na budowę. Nie zakładał on jednak działalności gospodarczej, ponieważ nie był pewien czy w przyszłości będzie postępować w podobny sposób.
Do dnia 30 września 2011 r. Zainteresowany był podatnikiem VAT i prowadził działalność gospodarczą, jednak obrót nieruchomościami nigdy nie był jej przedmiotem, a ww. nieruchomości nigdy w żadnej części nie były majątkiem związanym z tą działalnością, którą zresztą od dnia 1 października 2011 r. zawiesił. Wnioskodawca nie posiada żadnej innej nieruchomości przeznaczonej na sprzedaż, jednak nie wyklucza, że sytuacja może się w przyszłości powtórzyć.
Posiada on dużą wiedzę na temat rynku działek budowlanych i chociaż nie jest dziś pewien czy zajmie się taką działalnością handlową wpisując się do rejestru przedsiębiorców, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że zakupi kolejne działki budowlane w celu ich dalszej odsprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w okolicznościach przedstawionych powyżej sprzedaż nieruchomości zakupionej przez Zainteresowanego wyczerpuje w jego przypadku znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o podatku od towarów i usług, czyniąc z niego podatnika tego podatku?
Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż towaru, o którym mowa w art. 5 tej ustawy, podlega opodatkowaniu jeżeli sprzedaży towaru dokonuje podatnik podatku od towarów i usług. Kwestia czy dana sprzedaż jest opodatkowana, czy zwolniona od podatku nie jest istotna, jeżeli sprzedaż w ogóle nie jest wykonywana w warunkach wskazujących na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatnika. Zatem najistotniejszym elementem jest kwestia czy dotychczasowe i ewentualnie przyszłe działania związane z zakupem i sprzedażą nieruchomości w świetle przedstawionego stanu faktycznego, mają znamiona prowadzenia działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
W przypadku Zainteresowanego czynność zostanie wykonana co prawda jednorazowo, ale jednak z dużym prawdopodobieństwem wykonania podobnych działań handlowych w przyszłości. W ocenie Wnioskodawcy, można uznać, że już z tytułu pierwszej sprzedaży powstanie u niego obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług.
Jego zdaniem bowiem, gdyby przyjąć, że w przypadku tej transakcji nie stanie się on jeszcze podatnikiem, to jeśli w przyszłości dokonałby podobnej operacji można by uznać, że jednak pierwsza transakcja była dokonana w warunkach działalności gospodarczej i ma on zaległość podatkową w tym zakresie, ponieważ dostawa terenów niezabudowanych w sytuacji, gdy są to działki budowlane nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Ponadto, prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeżeli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności. Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż zarówno gruntu, jak i udziału w gruncie jest dostawą towarów.
Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – mocą art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Zwrócić należy uwagę, iż działalność gospodarcza na mocy cyt. art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje m.in. wszelką działalność handlowców tzn. podmiotów trudniących się handlem. Pod pojęciem „handel”, zgodnie z definicją zawartą w Małym Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999 r., wydanie XII poprawione, s. 246-247), rozumie się zorganizowaną wymianę dóbr, obrót towarów polegający na kupnie-sprzedaży.
Handel oznacza zatem dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży, nawet wtedy, gdy czynność taka zostanie wykonana jednorazowo. Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Z opisu sprawy wynika, iż w październiku 2010 r. Wnioskodawca nabył we współwłasności z bratem i jego żoną nieruchomość w postaci działek budowlanych.
W 2011 r. uzyskał on pozwolenie na budowę na tym terenie. Obecnie ma zamiar sprzedać przedmiotową działkę spółce komandytowej, w której jest on wspólnikiem na zasadzie komplementariusza. Nieruchomości Zainteresowany nabył w celu ich dalszej odsprzedaży po uzyskaniu wszelkich formalności, w tym pozwolenia na budowę. Nie zakładał on jednak działalności gospodarczej, ponieważ nie był pewien czy w przyszłości będzie postępować w podobny sposób. Obecnie nie posiada on żadnej innej nieruchomości przeznaczonej na sprzedaż, jednak nie wyklucza, że sytuacja może się w przyszłości powtórzyć.
Posiada on bowiem dużą wiedzę na temat rynku działek budowlanych i chociaż nie ma pewności czy zajmie się taką działalnością handlową wpisując się do rejestru przedsiębiorców, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że zakupi kolejne działki budowlane w celu ich dalszej odsprzedaży. Do dnia 30 września 2011 r. Zainteresowany był podatnikiem VAT i prowadził działalność gospodarczą, jednak obrót nieruchomościami nigdy nie był jej przedmiotem, a ww. nieruchomości nigdy w żadnej części nie były majątkiem związanym z tą działalnością, którą zresztą od dnia 1 października 2011 r. zawiesił.
Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt nabycia udziału w nieruchomości w postaci działek budowlanych z zamiarem dalszej odsprzedaży, czynność tą należy zaklasyfikować zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, jako działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a Wnioskodawcę wykonującego te czynności, należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług. Już bowiem dokonując zakupu udziału w nieruchomości miał on zamiar dokonać odsprzedaży po uzyskaniu wszelkich formalności, w tym pozwolenia na budowę, zatem działał on jako handlowiec.
Ponadto w myśl ww. przepisu, podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zamiar”. Zgodnie z definicją zawartą we „Współczesnym słowniku języka polskiego” (Wydawnictwo Langenscheidt, Warszawa 2007 r.), „zamiar” oznacza „intencje zrobienia czegoś, zamysł, plan, projekt, chęć”.
Wskazać należy, iż przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje okres wykonywania czynności (tydzień, miesiąc, rok), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki prawnopodatkowe było dokonywanie tej czynności wielokrotnie w ramach działalności producenta, handlowca lub usługodawcy.
Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany posiada dużą wiedzę na temat rynku działek budowlanych i dlatego nie wyklucza, iż w przyszłości będzie postępować w podobny sposób. Wskazał on, iż istnieje duże prawdopodobieństwo, że zakupi kolejne działki budowlane w celu ich dalszej odsprzedaży. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że sprzedaż zakupionej nieruchomości (udziału w nieruchomości) w postaci działek budowlanych wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym wykonujący je Wnioskodawca działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 i 9 nie stosuje się m.in. do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, niezależnie od wielkości swoich obrotów są podatnikami podatku od towarów i usług i stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, obowiązani są przed dniem wykonania pierwszej dostawy gruntów, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenia rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
Powyższe oznacza, iż generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. W przedmiotowej sprawie przedmiotem zbycia jest udział w nieruchomości niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę, a zatem sprzedaż ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz będzie opodatkowana podatkiem VAT.
Ponadto zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Z kolei, w myśl art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Podsumowując, planowana przez Zainteresowanego dostawa gruntów (udziałów w gruntach) przeznaczonych pod zabudowę podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z tego tytułu Wnioskodawca będzie zatem podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Dodatkowo informuje się, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Mając na uwadze, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli. Chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinni oni wystąpić z odrębnymi wnioskami o jej udzielenie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.