Art. 484 § 1 Kodeks cywilny

obowiązuje od 1.01.1965Stan prawny na 5.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

§ 1.W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły.

Prostym językiem

Jeśli dłużnik nie wykona zobowiązania lub zrobi to nienależycie, wierzyciel dostaje karę umowną w wysokości ustalonej w umowie, nawet jeśli faktyczna szkoda jest mniejsza. Nie można żądać odszkodowania wyższego niż ta kara, chyba że strony umówiły się inaczej. Dłużnik może żądać obniżenia kary, jeśli wykonał zobowiązanie w znacznej części albo gdy kara jest rażąco wygórowana.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 25.06.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Orzeczenia i interpretacje (2037)

Powołują ten przepis: 2031 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS) i 6 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.

Wszystkie (2037) z filtrami według źródła, roku i sądu · szukaj w ich treści