Art. 484 Kodeks cywilny

obowiązuje od 1.01.1965Stan prawny na 5.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

Art. 484.

§ 1.W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły.

§ 2.Jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, dłużnik może żądać zmniejszenia kary umownej; to samo dotyczy wypadku, gdy kara umowna jest rażąco wygórowana.

Prostym językiem

Jeśli dłużnik nie wykona zobowiązania lub zrobi to nienależycie, wierzyciel dostaje karę umowną w wysokości ustalonej w umowie, nawet jeśli faktyczna szkoda jest mniejsza. Nie można żądać odszkodowania wyższego niż ta kara, chyba że strony umówiły się inaczej. Dłużnik może żądać obniżenia kary, jeśli wykonał zobowiązanie w znacznej części albo gdy kara jest rażąco wygórowana.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 25.06.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Orzeczenia i interpretacje (3583)

Powołują ten przepis: 3573 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS) i 10 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.

Wszystkie (3583) z filtrami według źródła, roku i sądu · szukaj w ich treści