Art. 241 Kodeks morski

obowiązuje od 5.06.2002Stan prawny na 5.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

Art. 241.

§ 1.Za ratowanie statku lub ładunku grożącego wyrządzeniem szkody w środowisku należy się ratującemu od armatora statku zwrot jego wydatków, o ile nie zdołał on uzyskać wynagrodzenia za uratowanie mienia co najmniej równego wysokości tych wydatków.

§ 2.W rozumieniu przepisów niniejszego działu szkoda w środowisku oznacza fizyczną szkodę wyrządzoną życiu lub zdrowiu ludzkiemu, życiu w morzu lub zasobom w przybrzeżnych lub śródlądowych wodach oraz na obszarach do nich przyległych, spowodowaną przez zanieczyszczenie, skażenie, ogień, eksplozję lub podobne poważne zdarzenie.

§ 3.Jeżeli ratujący mienie zapobiegł szkodzie w środowisku lub zmniejszył jej rozmiary, świadczenie, o którym mowa w § 1, może być podwyższone, ale nie więcej niż o 30%; w wyjątkowych wypadkach sąd może je podwyższyć ponad tę granicę, ale nie więcej niż o 100% wydatków poniesionych przez ratującego.

§ 4.Do wydatków ratującego zalicza się rzeczywiste wydatki poniesione celowo oraz słuszny dodatek za personel i sprzęt faktycznie i celowo użyte do prowadzenia działania ratowniczego, biorąc pod uwagę przy ustalaniu jego wysokości kryteria wyliczone w art. 239 § 1 pkt 8, 9 i 10.

§ 5.Świadczenie, o którym mowa w § 1 i 3, należy się ratującemu tylko wtedy, jeżeli byłoby ono wyższe od wynagrodzenia za uratowanie mienia, i tylko w zakresie je przewyższającym.

§ 6.Świadczenie, o którym mowa w § 1, może być nieprzyznane lub obniżone, jeżeli ratujący ze swej winy nie zdołał zapobiec szkodzie w środowisku lub zmniejszyć jej rozmiarów.

§ 7.Armatorowi statku, który spełni świadczenie, o którym mowa w § 1 i 3, przysługuje roszczenie zwrotne wobec osoby odpowiedzialnej za spowodowanie zagrożenia dla środowiska lub wyrządzenie w nim szkody.

Prostym językiem

Przepis dotyczy ratowania statku lub ładunku, które zagrażają szkodą w środowisku. Ratownik ma prawo do zwrotu wydatków od armatora, jeśli nie dostał wynagrodzenia za uratowanie mienia równego tym wydatkom. Jeśli ratownik zapobiegł szkodzie lub ją zmniejszył, świadczenie może wzrosnąć maksymalnie o 30%, a w wyjątkowych przypadkach sąd może je podnieść do 100% wydatków. Świadczenie przysługuje tylko, gdy jest wyższe od wynagrodzenia za uratowanie mienia, i może być obniżone, jeśli ratownik zawinił. Armator, który zapłacił, może żądać zwrotu od sprawcy zagrożenia.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 19.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Powiązane przepisy

art. 2 § 1 definicja
Statkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, zwane dalej „statkiem”.
art. 233 wyjątek z innego przepisu
Z zastrzeżeniem postanowień art. 241 § 1 i 3, nie należy się wynagrodzenie za ratownictwo morskie, które nie dało pożytecznego wyniku.
art. 239 § 1 pkt 8 odesłanie
niezwłoczne świadczenie usług;
art. 239 § 1 pkt 9 odesłanie
szczególne przystosowanie statku ratującego i innego sprzętu do czynności ratowniczych;
art. 239 § 1 pkt 10 odesłanie
stan sprzętu użytego przez ratującego i jego wartość.

Odsyłają tu (3)

Kodeks morski art. 233 do art. 241 § 1, art. 241 § 3
Kodeks morski art. 242 § 2 do art. 241 § 1, art. 241 § 3
Kodeks morski art. 246 do art. 241 § 1, art. 241 § 3

Odsyła do (5)

Kodeks morski art. 241 § 1 odesłanie
Kodeks morski art. 239 § 1 pkt 8 odesłanie
Kodeks morski art. 239 § 1 pkt 9 odesłanie
Kodeks morski art. 239 § 1 pkt 10 odesłanie
Kodeks morski art. 241 § 3 odesłanie