Art. 239 Kodeks morski

obowiązuje od 5.06.2002Stan prawny na 5.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

Art. 239.

§ 1.W braku umowy wysokość wynagrodzenia określa się, biorąc pod uwagę następujące okoliczności, bez względu na kolejność, w jakiej zostały one wymienione:

1)wartość statku i innego mienia uratowanego;

2)umiejętności i wysiłki ratujących w celu zapobieżenia szkodzie w środowisku lub zmniejszenia jej rozmiarów;

3)osiągnięty wynik ratownictwa;

4)charakter i stopień niebezpieczeństwa;

5)umiejętności i wysiłki ratujących w celu ratowania statku, innego mienia i życia;

6)czas poświęcony przez ratujących oraz poniesione przez nich szkody i wydatki;

7)ryzyko odpowiedzialności i inne niebezpieczeństwa, które zagrażały ratującym i ich sprzętowi;

8)niezwłoczne świadczenie usług;

9)szczególne przystosowanie statku ratującego i innego sprzętu do czynności ratowniczych;

10)stan sprzętu użytego przez ratującego i jego wartość.

§ 2.Przy określaniu wysokości wynagrodzenia uwzględnia się także potrzebę stwarzania zachęty do podejmowania działań ratowniczych.

§ 3.Wynagrodzenie może być nieprzyznane lub obniżone, jeżeli ratujący ze swojej winy spowodował konieczność lub utrudnienie ratownictwa morskiego bądź w związku z nim dopuścił się oszustwa lub innej nieuczciwości.

Prostym językiem

Przepis dotyczy ustalania wysokości wynagrodzenia za ratownictwo morskie, gdy strony nie zawarły umowy. Wynagrodzenie określa się na podstawie okoliczności takich jak wartość uratowanego mienia, osiągnięty wynik, stopień niebezpieczeństwa, umiejętności i wysiłki ratujących, czas poświęcony na akcję oraz poniesione szkody i wydatki. Uwzględnia się też potrzebę zachęty do podejmowania działań ratowniczych. Wynagrodzenie może być obniżone lub nieprzyznane, jeśli ratujący z własnej winy spowodował konieczność ratownictwa, utrudnił je albo dopuścił się oszustwa lub nieuczciwości.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 19.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Powiązane przepisy

art. 2 § 1 definicja
Statkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, zwane dalej „statkiem”.

Orzeczenia i interpretacje (1)

Powołują ten przepis: 1 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS); najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.

Wyrok SO w Szczecinie z 9 maja 2014 r., VIII Ga 87/14

Wszystkie (1) z filtrami według źródła, roku i sądu · szukaj w ich treści

Odsyłają tu (2)

Kodeks morski art. 241 § 4 do art. 239 § 1 pkt 10, art. 239 § 1 pkt 8, art. 239 § 1 pkt 9
Kodeks morski art. 243