Art. 242 Kodeks morski
Aktualne brzmienie
Art. 242.
§ 1.Osoby uratowane nie są obowiązane do zapłaty jakiegokolwiek wynagrodzenia za ich ocalenie.
§ 2.Ratującemu życie ludzkie należy się słuszna część wynagrodzenia przypadającego za uratowanie mienia oraz część świadczenia, o którym mowa w art. 241 § 1 i § 3, jeżeli jego działanie ratownicze pozostawało w związku z wypadkiem, który wymagał ratowania mienia lub środowiska.
Prostym językiem
Osoby, które zostały uratowane, nie muszą płacić żadnego wynagrodzenia za swoje ocalenie. Ratownik, który uratował życie, ma prawo do odpowiedniej części wynagrodzenia za uratowanie mienia lub środowiska, ale tylko jeśli jego akcja ratownicza była związana z tym samym wypadkiem.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 19.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 241 § 1 odesłanieZa ratowanie statku lub ładunku grożącego wyrządzeniem szkody w środowisku należy się ratującemu od armatora statku zwrot jego wydatków, o ile nie zdołał on uzyskać wynagrodzenia za uratowanie mienia co najmniej równego …
- art. 241 § 3 odesłanieJeżeli ratujący mienie zapobiegł szkodzie w środowisku lub zmniejszył jej rozmiary, świadczenie, o którym mowa w § 1, może być podwyższone, ale nie więcej niż o 30%; w wyjątkowych wypadkach sąd może je podwyższyć ponad t…
Odsyła do (2)
- Kodeks morski art. 241 § 1 odesłanie
- Kodeks morski art. 241 § 3 odesłanie