Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 933/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: sąd pierwszej instancji) odmówił W. spółce z o.o. w likwidacji w M. (dalej: skarżąca lub spółka) wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 30 maja 2014 r. w sprawie ze skargi wskazanej spółki na utrzymującą powyższą decyzję w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 10 września 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r.
W zażaleniu z dnia 25 maja 2015 r. skarżąca wniosła o uchylenie powyższego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2015 r. sąd pierwszej instancji oddalił skargę spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie zażaleniowe należy umorzyć.
Kluczowa dla rozstrzygnięcia jest treść art. 61 § 6 p.p.s.a., zgodnie z którym wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W związku z tak skonstruowanym przepisem należy stwierdzić, że postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji staje się w świetle art. 61 § 6 p.p.s.a. bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez sąd pierwszej instancji orzeczenie kończące postępowanie (por. np. postanowienia NSA: z 13 czerwca 2008 r., II OZ 591/08; z 18 stycznia 2012 r., II FZ 845/11; z 1 lutego 2012 r., II OZ 31/12; z 18 lipca 2012 r., I FZ 263/12, z 22 maja 2015 r., II FZ 345/15).
Skoro zatem wyrokiem z dnia 2 czerwca 2015 r. sąd pierwszej instancji rozstrzygnął sprawę spółki oddalając skargę (a więc wydając orzeczenie kończące postępowanie w pierwszej instancji), niniejsze postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, gdyż rozstrzyganie o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia pozbawione jest ratio legis w sytuacji, gdy i tak – ze względu na zakończenie sporu przed sądem pierwszej instancji – nie byłoby już możliwe ocenienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu przed tym sądem w sposób odmienny od dokonanego.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.