Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1824/15 D. spółka z o.o. w C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z [...] września 2015 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż jest to jej kolejna sprawa przed sądami administracyjnymi dotycząca podatku akcyzowego. Wskazała, iż w innych sprawach WSA jak również NSA wstrzymywały wykonanie decyzji, opierając się na dowodach znajdujących się w aktach spraw (I SA/Gd 92/13, I GSK 1707/13). Sytuacja materialna skarżącej Spółki od dnia wydania postanowienia przez NSA nie poprawiła się, a wręcz uległa pogorszeniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wniosek strony. Jego uzasadnienie powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1582/16; postanowienie NSA z 25 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 136/15; postanowienie NSA z 26 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2540/13).
Przy rozpoznaniu niniejszego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze dokumenty zgromadzone na potrzeby wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej samej sprawie. Na marginesie należy wskazać, że wniosek skarżącej Spółki o zwolnienie od kosztów sądowych został pozytywnie rozpatrzony przez referendarza sądowego w postanowieniu z 10 marca 2016 r.
Na uwagę zasługuję również fakt, iż wobec skarżącej Spółki zostały już wydane postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawach dotyczących zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za 2006 r., tak przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (z 13 maja 2013 r., sygn. akt. I SA/Gd 92/13; z 18 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 598/13), jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny (z 8 listopada 2013 r., sygn. akt I GSK 1707/13; z 18 listopada 2014 r., sygn. akt 1810/14).
W tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z [...] września 2015 r., określającej wysokość zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 r., w łącznej kwocie 475 096 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny ma na uwadze, że świadczenie pieniężne, co do spełnienia którego toczy się spór w sprawie, jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże, rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze przede wszystkim jego wysokość w kontekście innych zobowiązań podatkowych oraz kondycji finansowej Spółki.
Z dokumentacji źródłowej zgromadzonej w aktach sprawy wynika, że skarżąca nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na zapłatę określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego. Działalność Spółki jest wygaszona, od kilku lat nie osiąga dochodów. Zobowiązania skarżącej z tytułu podatków przekraczają kwotę 5 mln złotych. Cały majątek jest nadto zajęty na poczet zobowiązań podatkowych. Z analizy dokumentów wynika, że zawiadomieniem z 1 kwietnia 2014 r. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku poinformował Spółkę o zmianie wysokości zajęcia do kwoty 932 921,76 zł. Z rozliczenia wstępnego czwartego kwartału 2015 r. wynika, że Spółka osiągnęła ujemny wynik finansowy na poziomie 23 158,12 zł, a na rachunku bankowym w okresie od 15 lipca 2015 r. do 15 września 2015 r. zostały odnotowane obroty na poziomie 6 468,35 zł.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że potencjalna konieczność zapłaty należności wynikającej z zaskarżonej decyzji (należności głównej wraz z odsetkami) mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia, gdyż nie sposób nie zauważyć, iż wysokość zobowiązania w stosunku do możliwości finansowych strony jest bardzo wysoka, a ewentualna egzekucja należności może wywołać nieodwracalne skutki w kondycji finansowej Spółki, co w konsekwencji może prowadzić do ogłoszenia jej upadłości. W takiej sytuacji odtworzenie masy majątkowej może stać się niemożliwe.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.