Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 921/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę z dnia 15 maja 2015 r. A.Z.F.S. (zam. ul. G. 1, [...] Z.), A.F. (zam. ul. M. 3, [...] Z.) i A.F. (zam. ul. K. 28/2, [...] Z.), zwanych dalej: skarżącymi, na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 16 lipca 2015 r. wskazani powyższej skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru pesel celem zweryfikowania tożsamości podmiotów wnoszących skargę. W zakreślonym terminie A.Z.F.S. (zam. ul. G. 1, [...] Z.) oraz A.F. (zam. ul. K. 28/2, [...] Z.) nadesłali odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, jednakże żaden z nich nie wskazał swojego numeru pesel. Z kolei wezwanie adresowane do A.F. (zam. ul. M. 3, [...] Z.) zostało prawidłowo doręczone ww. skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. - odpowiedź na to wezwanie nie wpłynęła.
Sąd analizując skargi wniesione w tej sprawie doszedł do wniosku, że bez podania danych identyfikujących każdego ze skarżących, skarga z dnia 15 maja 2015 r. wniesiona przez skarżących nie może otrzymać prawidłowego biegu ze względu na brak rozstrzygnięcia wątpliwości co do istnienia przeszkody procesowej, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona). Skarga z dnia 15 maja 2015 r. została bowiem wniesiona przez trzy osoby z których każda nazywa się A.F. (z tą różnicą, że w jedynym przypadku wskazano nazwisko F.S., w drugim zaś dodano drugie imię Z.). W tej sytuacji, w celu nadania prawidłowego biegu wskazanym pismom Sąd za niezbędne uznał wezwanie skarżących do podania numerów pesel, celem zweryfikowania ich danych osobowych, a tym samym wykluczenia formalnej przesłanki zawisłości sporu (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Z uwagi na to, że skarżący nie podali swoich numerów pesel, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu wniesionej przez nich skargi.
W zażaleniach (tożsamych co do formy i treści) na powyższe postanowienie skarżący zaskarżyli je w całości wnosząc o jego uchylenie w całości wobec nieważności postępowania, ponowne rozpoznanie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz zwrot kosztów postępowania. Zdaniem skarżących, zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu, bowiem Sąd miał niczym nieograniczoną możliwość obiektywnej weryfikacji danych, to jest numerów ewidencyjnych PESEL, bowiem posiada dostęp on-line do rejestru PESEL. Ponadto, zdaniem skarżących, Sąd miał możliwość przesłuchania strony na okoliczność niewyjaśnionych faktów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Złożona w tej sprawie skarga z dnia 15 maja 2015 r. została podpisana przez trzy osoby, z których każda nazywa się A.F. (z tą różnicą, że w jedynym przypadku wskazano nazwisko F.S.). W tej sytuacji, w celu nadania jej prawidłowego biegu Sąd za niezbędne uznał wezwanie skarżących do podania numerów pesel, celem zweryfikowania ich danych osobowych. Zasadność tego wezwania w zaistniałych okolicznościach nie budzi wątpliwości.
Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi było jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Oceniając prawidłowość odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że celem wezwania do usunięcia braków formalnych jest usunięcie tych braków, nie zaś sama odpowiedź na wezwanie do ich usunięcia, która nie stanowi wykonania wezwania. W rozpoznawanej sprawie skarżący wykonując wezwanie w terminie ponownie przedstawili stanowisko w zakresie zasadności ich skargi oraz okoliczności zaistniałe w toku postępowania administracyjnego. Podnieśli, przy tym, że to na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek prawidłowego ustalenia stron postępowania, a tego w rozpoznawanej sprawie organ nie uczynił, wprowadzając zamieszanie i wysyłając korespondencję do podmiotów niebędących stronami, a posiadających jedynie zbliżone dane osobowe. Zdaniem skarżących, to Sąd powinien zwrócić się do organu o wyjaśnienie, kto jest stroną obecnego postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego takie wykonanie wezwania nie stanowiło usunięcia braków formalnych skargi, co prawidłowo stwierdził Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Należy także podkreślić, że stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie do sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których dopełnienie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu (postanowienie NSA z 5 września 2008 r., sygn. akt I FSK 536/08, publ. na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika aby skarżący był uprawniony do wykonywania w sposób dowolny kierowanych do niego wezwań przez sąd, czy też oceniania, czy wezwanie jest zasadne czy też zasadne nie jest (tak też NSA w postanowieniu z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt I GZ 83/16, publ. na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na marginesie tylko wypada wskazać, że powołana w zażaleniach okoliczność "dostępu on-line" do rejestru PESEL wymaga uwzględnienia procedury udostępniania danych z rejestru PESEL, określonej w Rozdziale 6 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 388), która przewiduje udostępnianie danych z rejestru PESEL na wniosek.
Mając na uwadze, że brak formalny skargi nie został w tej sprawie uzupełniony, należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.