Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 17 grudnia 2015 r., III SA/Lu 530/15, oddalił skargę A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła A. O. zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej wniesiono między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Stosownie do treści tych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga jednak, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide postanowienie NSA: z 6 listopada 2015 r., II OSK 2606/15; z 3 września 2015 r., II OSK 2031/15; z 26 listopada 2014 r., I FSK 1820/14; z 4 lipca 2014, I GSK 1133/14).
Powyższe czyni wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku niedopuszczalnym, bowiem żądanie strony skarżącej nie ma oparcia w przepisach prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.