Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem objętym skargą kasacyjną, po rozpoznaniu skargi A Sp. z o.o. w K. na opinię Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie protestu, uchylił zaskarżoną opinię oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego. W podstawie prawnej wyroku Sąd powołał art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: ppsa).
II
Skargę kasacyjną wniósł Minister Zdrowia zaskarżając powyższy wyrok w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Skarga kasacyjna została nadana listem poleconym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który następnie przekazał ją Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia.
Zaskarżona opinia Ministra Zdrowia została wydana na podstawie art. 95i ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1793 ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach), zgodnie z którym w przypadku gdy opinia, o której mowa w art. 95d ust. 1, czyli opinia o celowości inwestycji polegającej na utworzeniu na obszarze województwa jednego z podmiotów wskazanych w punktach 1 do 3 tego przepisu, jest negatywna, podmiotowi wnioskującemu przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu, który wnosi się do ministra właściwego do spraw zdrowia w terminie 14 dni od dnia doręczenia opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1.
Zgodnie z art. 95j ust. 1 ustawy o świadczeniach po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed ministrem właściwym do spraw zdrowia w przypadku utrzymania negatywnej opinii w sprawie protestu podmiot, który otrzymał tę opinię, może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ppsa. Skargę wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia opinii w sprawie protestu bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie (art. 95j ust. 2 ustawy o świadczeniach). Skarga podlega wpisowi stałemu.
Z kolei art. 95k ust. 1 ustawy o świadczeniach stanowi, że podmiot, który wniósł skargę, o której mowa w art. 95j ust. 1, lub minister właściwy do spraw zdrowia może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wniesienie skargi po tym terminie skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia. Przepis art. 95j ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Z powyższego wynika, że ustawa o świadczeniach wprowadza pewne modyfikacje w zakresie postępowania sądowego w stosunku do rozwiązań przewidzianych w ppsa, m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ustawa o świadczeniach przewidziała także odmienny od ppsa tryb wnoszenia skargi kasacyjnej poprzez zawarty w zdaniu drugim art. 95k ust. 1 ustawy nakaz odpowiedniego stosowania w tym zakresie art. 95j ust. 2 ustawy, który reguluje kompleksowo sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego I instancji. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że skargę kasacyjną w sprawach, o których mowa w ustawie o świadczeniach, wnosi się bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga kasacyjna podlega opłacie stałej.
Powyższe wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego powstałego na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712) oraz ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.), które również wprowadziły tryb bezpośredniego wnoszenia środków zaskarżenia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku skargi i do Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 123/12; z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1232/12; z dnia 10 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 591/10, z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt II GSK 1062/15, z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 858/17; z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 3/18; z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt II GSK 2490/18; z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 3026/18; z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 3243/18; dostępne w CBOSA).
W orzecznictwie tym prezentowany jest także pogląd, że termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza złożenie pisma zarówno w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych. Dla zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane na adres właściwego sądu. Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez sąd niewłaściwy.
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została wprawdzie złożona w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia Sądu I instancji, ale do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (koperta k-142), który przekazał ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego już po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 95k ust. 1 ustawy o świadczeniach.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną bez rozpatrzenia na podstawie art. 95k ust. 1 ustawy o świadczeniach. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 231 § 1 pkt 1 ppsa w zw. z art. 95k ust. 4 ustawy o świadczeniach.