Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 marca 2018 r. o sygn. akt II GSK 5234/16 oddalił skargę kasacyjną A Spółki z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2016 r. o sygn. akt III SA/Wr 145/16 w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Odpis powyższego wyroku został doręczony organowi w dniu 19 kwietnia 2018 r.
Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2018 r., nadanym w tym samym dniu, pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z odpowiednio stosowanego w postępowaniu kasacyjnym przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Stosowanie tego przepisu nie budzi wątpliwości w judykaturze Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. liczne postanowienia NSA: z dnia 10 października 2017 r. o sygn. akt II GSK 2783/16, z dnia 19 lipca 2017 r. o sygn. akt II GSK 2085/15, z dnia 17 maja 2017 r. o sygn. akt II GSK 167/16, z dnia 25 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II GSK 4552/16, z dnia 21 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II GSK 4158/16, jak również z dnia 11 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II GSK 2746/16; dostępne w CBOSA).
Zauważyć należy, iż w wyroku z dnia 1 marca 2018 r. o sygn. akt II GSK 5234/16 nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego. Wprawdzie pełnomocnik organu – radca prawny nie był obecny na rozprawie, jednak złożył w terminie przewidzianym w art. 179 p.p.s.a. odpowiedź na skargę kasacyjną. Odpis skargi kasacyjnej doręczono organowi w dniu 26 października 2016 r., zaś odpowiedź na ten środek odwoławczy została złożona w biurze podawczym Sądu I instancji w dniu 7 listopada 2016 r.
Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/12 (publ. ONSAiWSA z 2013 r. nr 3, poz. 38; LEX nr 1226661) przesądzono, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
W zaistniałej sytuacji konieczne więc było uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2018 r. sygn. akt II GSK 5234/16 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego i zasądzenie od skarżącej kasacyjnie Spółki na rzecz organu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego.
Wskazania również wymaga, że z powstaniem Krajowej Administracji Skarbowej dotychczasowe prawa i obowiązki Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu przejął, co do zasady, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu. Dlatego zasadne było uzupełnienie wspominanego wyżej wyroku poprzez zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu.
Stosownie do mającego w sprawie zastosowanie przepisu § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804) należne koszty wynoszą 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a), zatem stawki obliczonej na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia, czyli: 4800 zł x 75% = 3600 zł.
Mając na uwadze powyższe, uzupełniono wyrok z dnia 1 marca 2018 r., wydany w sprawie o sygn. akt II GSK 5234/16, poprzez dodanie punktu 2, w którym o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Ponadto stwierdzić należy, że wniosek o uzupełnienie ww. wyroku został złożony w terminie wynikającym z art. 157 § 1 p.p.s.a., a uzupełnienie wyroku było uzasadnione.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 157 §§ 1, 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 204 pkt 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.