Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1921/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargi Z. M. i M. G. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], [...], [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie.
Skargą kasacyjną Z. M. i M. G. zaskarżyli powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Pismem z dnia 23 lutego 2011 r. wnoszący skargę kasacyjną złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi uzasadniając go licznymi wątpliwościami odnośnie prawidłowości decyzji oraz okolicznością, że konieczność zapłaty kar w wysokości 60.000 zł może mieć dla skarżących trudne do odwrócenia skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie może zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Oceniając wniosek skarżących, z uwzględnieniem powyższych uwag, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazali, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazano na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Wskazanie zaś na okoliczność, że zapłata kary w kwocie około 60.000 zł może spowodować dla skarżących trudne do odwrócenia skutki nie jest wystarczające do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 ustawy. Podobnie nie może stanowić uzasadnienia wniosku oraz wykazania możliwości wystąpienia przesłanek powoływanie się na "liczne wątpliwości odnośnie prawidłowości decyzji". Podkreślić należy, iż prawidłowość zaskarżonych decyzji była przedmiotem oceny w postępowaniu w pierwszej instancji, a której wyrazem był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.. Okoliczność ta nie wpływa w jakikolwiek sposób na kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracji publicznej.
Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji.