Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 30/09 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E. L., J. L., J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 30/09 w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej sprzedaży bezpośredniej mleka.
W dniu 18 stycznia 2010 r. E. L., J. L., J. L. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "WNIOSEK – ZAŻALENIE wraz ze SKARGĄ" adresowane: "do Sądu Najwyższego w Warszawie za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie", będące w swej istocie zażaleniem na postanowienie z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 30/09.
Skarżący zarzucili w nim naruszenie ustaw i praw oraz zapisy Konstytucji RP oraz wystąpili z wnioskiem "o nadanie kontroli nad organem i całą tą sprawą". Ponadto skarżący wnieśli o zmianę i unieważnienie zaskarżonego postanowienia i zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt. II GZ 30/09 jest niedopuszczalne.
Odpisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zostały doręczone skarżącym w dniu 11 stycznia 2010 r. wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Stosownie do przepisu art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej cytowanej jako p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie zatem wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżących środków odwoławczych. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Należy zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Zauważyć też należy, że skarżący wnieśli środek odwoławczy w formie pisma skierowanego do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w trybie którego nie przewidują przepisy mające zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Z przyczyn wyżej wskazanych Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a.