Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2008 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał E.L. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej sprzedaży bezpośredniej mleka.
Jako podstawę prawną wezwania wskazano § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Na powyższe zarządzenie skarżąca złożyła zażalenie.
Zarzuciła w nim, że WSA - powołany zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., do kontroli działalności administracji publicznej - dokonuje nieprawnych działań, co dowodzi, że narusza zasadę równości. Zarzuciła także, że Sąd nie zbadał skargi i nie zapoznał się z jej treścią, gdyż wyraźnie adresowała ją do Sądu, lecz Sądu Pracy a nadto wskazała, że jest to pozew. Z tego względu - jak wskazała - Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ma umocowania i wniosku strony do prowadzenia postępowania a mimo to dokonuje czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Przede wszystkich bezzasadny jest zarzut braku umocowania WSA do podejmowania czynności wobec pisma z dnia 25 września 2008 r., który to zarzut wskazuje, iż - według strony - pismo to wadliwie potraktowane zostało jako skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Zarzut ten wymaga uwagi, że o charakterze pisma decyduje nie nazwa pisma, ale jego treść. Oznaczenie środka zaskarżenia nie może bowiem decydować o jego dopuszczalności bez zbadania jego zawartości i treści merytorycznej. Każde pismo niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma.
Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że wprawdzie ww. pismo z dnia 25 września 2008 r. zostało zatytułowane przez skarżącą jako "WNIOSEK – POZEW DO SĄDU PRACY. SKARGA – SPRZECIW – ZAŻALENIE – WNIOSEK – ODWOŁANIE". Pismem tym jednakże E.L. niewątpliwie skarżyła w całości decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] - w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej sprzedaży bezpośredniej mleka; domagała się jej uchylenia, zmiany lub unieważnienia i podnosiła zarzuty kwestionujące prawidłowość tej decyzji.
Istotne jest też to, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie do skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jak i o terminie oraz sposobie jej wniesienia (w terminie 30 dni od doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu).
W tym stanie rzeczy - skoro zaskarżenie decyzji nastąpiło za pośrednictwem organu i w terminie zgodnym z pouczeniem - uznać należy, iż organ administracyjny trafnie ocenił pismo i prawidłowo przesłał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Jeśli dodatkowo wziąć pod uwagę, iż sąd pracy nie jest właściwy do kontroli legalności decyzji administracyjnych, to przyjąć trzeba, że Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. miał uzasadnione podstawy do potraktowania ww. pisma jako skargi do sądu administracyjnego.
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismo strony - mimo oznaczenia go m.in. także jako "pozew do sądu pracy" - nie posiadało braków w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiających nadanie biegu. Nie było też podstaw do przyjęcia by inny sąd był właściwy do rozpoznania sprawy, a co zatem idzie nie znajdował zastosowania art. 59 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji powyższego wydanie zarządzenia - będącego przedmiotem rozpoznawanego zażalenia - było w pełni uzasadnione.
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się bowiem wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są zaś: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast, jak wynika z § 3 powołanego wyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa wynosi 200 zł.
Mając na uwadze powołane przepisy stwierdzić należy, iż zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej sprzedaży bezpośredniej mleka w wysokości 200 zł nie narusza prawa.
Końcowo zauważyć trzeba, że jeśli wolą skarżącej - na co zdaje się wskazywać treść zażalenia - nie było wniesienie skargi, to odrzucenie tej skargi, wskutek nieuiszczenia wpisu, w istocie nie spowoduje negatywnych dla niej skutków.
Z tych wszystkich względów zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 grudnia 2008r. wzywające E.L. do uiszczenia wpisu sądowego nie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.