Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1080/15

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B.N. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 1080/15
Sprawa
w sprawie ze skargi kasacyjnej A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1206/14 w sprawie ze skargi B.N. na uchwałę Rady Gminy i Miasta Raszków z dnia 30 stycznia 2014 r. nr XXXIII/252/2014 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 1080/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1206/14 w sprawie ze skargi B.N. na uchwałę Rady Gminy i Miasta Raszków z dnia 30 stycznia 2014 r. nr XXXIII/252/2014 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zasądził od A. na rzecz skarżącej kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pismem z dnia 2 lutego 2017 r. skarżąca B.N. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uzupełnienie wyroku tego Sądu poprzez rozstrzygnięcie kosztów zastępstwa procesowego skarżącej w postępowaniu kasacyjnym i zasądzenie tych kosztów od organu administracji na rzecz skarżącej wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że już w odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca zawarła wniosek o "przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych". Dlatego konieczne stało się uzupełnienie wyroku o koszty zastępstwa procesowego strony skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a", stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (art. 157 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przy czym zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie 30 dni – art. 193 p.p.s.a., a stosownie do treści art. 142 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu doręcza się każdej stronie.

W świetle powyższego ewentualny wniosek o uzupełnienie wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny strona powinna zgłosić w ciągu 14 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Niewystąpienie z żądaniem we wskazanym terminie powoduje, że nie jest możliwe merytoryczne ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania i ocena, czy wydany wyrok jest niekompletny. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem ustawowego terminu, jak i wówczas gdy złoży wniosek przedwcześnie, tj. gdy odpis orzeczenia nie zostanie jej jeszcze doręczony. I nie ma tutaj znaczenia, że strona już wcześniej, tzn. przed doręczeniem jej odpisu wyroku, posiadła wiedzę o treści zapadłego rozstrzygnięcia.

Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku nie został jeszcze stronie doręczony, wobec czego złożony wniosek należy uznać za przedwczesny, co skutkowało jego odrzuceniem. Wyjaśnić przy tym należy, że mimo iż wykładnia językowa art. 157 § 1a p.p.s.a. nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, to jednak przyjąć trzeba, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, tj. zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Za przyjęciem powyższego stanowiska przemawia wykładania celowościowa przepisu art. 157 § 1a p.p.s.a. Uwzględnić bowiem należy, że omawiany § 1a został dodany do art. 157 p.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 44 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658).

Jak wynika zaś z uzasadnienia projektu ustawy (druk nr 1633 Sejmu RP VII kadencji; opubl. www.sejm.gov.pl) obowiązująca przed zmianą regulacja art. 157 p.p.s.a. nie określała skutków uchybienia terminowi zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku i w związku z tym przepis ten należało uzupełnić. Celem wspomnianej nowelizacji było zatem uzupełnienie przepisu art. 157 p.p.s.a. o określenie skutków uchybienia terminowi złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, które to uchybienie terminowi obejmuje – jak wyjaśniono wyżej – zarówno zgłoszenie wniosku po upływie terminu, jak i złożenie wniosku przedwcześnie (tak NSA w postanowieniach: z 29.09.2016 r. II OSK 536/15; z 17.06.2016 r. II OSK 2229/14; z 18.11.2016 r. II OSK 2919/15).

Dlatego, na mocy art. 157 § 1 w zw. z art. 157 § 1a i art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 19 stycznia 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.