Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 416/17 oddalił skargę J.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki bezodpływowego zbiornika na wody opadowe, wykonanego na terenie działki nr ew. [...], położonej w N.I., gmina [...].
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J.M. Zaskarżając wyrok w całości, jako podstawy kasacyjne wskazał:
- i) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 145 § 1 lit. c) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 15 k.p.a. i 138 § 1 k.p.a. poprzez nieuchylenie przez Sąd I instancji decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. pomimo naruszenia przez organ odwoławczy zasady dwuinstancyjności, przejawiającym się w braku merytorycznego rozstrzygnięcia złożonego odwołania i ograniczeniu się przez organ odwoławczy do powtórzenia dotychczasowego stanu postępowania oraz przytoczenia przepisów prawnych, bez uwzględnienia argumentów składanych w odwołaniu i w toku postępowania odwoławczego,
- - art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niedopełnienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązku rozpoznania skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w granicach skargi, poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów objętych skargą, znajdujących oparcie w stanie faktycznym, błędnie ocenionym przez organ, skutkujące niesłusznym oddaleniem skargi w trybie art. 151 p.p.s.a.,
- - art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 6, art. 8, art. 9 k.p.a. poprzez pominięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oceny prawnej i wskazań, co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy, sformułowanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 2349/13, uchylającego poprzedni wyrok wydany w sprawie, oraz utrzymanie w mocy decyzji organów I i II instancji wydanych w warunkach niezastosowania się przez te organy do wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 3 lutego 2016 r. wydanym w sprawie VII SA/Wa 2403/15, polegające na scedowaniu na Skarżącego obowiązku ustalenia podstawy prawnej wysuniętego żądania,
- - 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez nierozpoznanie materiału dowodowego w całości, w szczególności pominięcie dokumentów przedłożonych przez Skarżącego, a w konsekwencji bezpodstawne zaaprobowanie przez sąd stanu faktycznego ustalonego przez organ nadzoru budowlanego wobec jego rażącej sprzeczności ze stanem rzeczywistym w zakresie niewydolności retencyjnej i nieszczelności systemu odwodnienia posadowionego na działce o nr ew. [...] w miejscowości N.I., oraz jego negatywnego oddziaływania na nieruchomości sąsiadujące, w tym ich permanentnego zatapiania, uwidocznionego m.in. na zdjęciach znajdujących się w aktach sprawy,
- - 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z interesem społecznym i słusznym interesem obywateli, przejawiające się w pominięciu przez sąd kwestii negatywnego oddziaływania skarżonej inwestycji na nieruchomości sąsiednie, powodujące zagrożenie dla zdrowia mieszkańców i bezpieczeństwa mienia,
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a w zw. z art. 10 § 1 oraz 78 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie przez sąd administracyjny twierdzeń i dowodów zgłaszanych przez Skarżącego w zakresie realizowania skarżonej inwestycji bez wymaganych prawem, istotnych zezwoleń i pozwoleń,
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 35 § 1 k.p.a. poprzez nieuchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego nakazania rozbiórki wobec prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa w zakresie obowiązku organów administracji publicznej do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, ii) jak również naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. art. 48 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 49b ust. 1 i 2 oraz art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez ich błędną wykładnię a w konsekwencji uznanie, iż nie zachodzą podstawy do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, podczas gdy inwestycja została zrealizowana bez zgłoszenia o którym mowa we wskazanym powyżej przepisie oraz pomimo zgłoszenia przez skarżącego sprzeciwu do organu I instancji,
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. 42 ust. 1 i ust. 2, art., 49 ust. 1, art. 57 ust. 1 i 7a, art. 41 ust. 4, art. 35 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane poprzez ich niezastosowanie i nieuchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego nakazania rozbiórki, podczas gdy skarżona inwestycja realizowana była z rażącym naruszeniem prawa polegającym na:
(i) braku dziennika budowy i tablicy informacyjnej wskazującej na wydanie pozwolenia na budowę oraz określającej uczestników inwestycji budowlanej, niewskazaniu kierownika budowy posiadającego uprawnienia do prowadzenia robót w pobliżu linii pracujących pod napięciem 220 kV, czego wymagały odrębne przepisy dotyczące bezpieczeństwa robót, (ii) wskazaniu w pozwoleniu nr [...] jako projektantów zbiornika osób nie posiadających uprawnień do sporządzania projektów hydrologicznych, (iii) niezłożeniu dziennika budowy zawierającego oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania systemu hydrologicznego z projektem budowlanym oraz Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, jak również przepisami obowiązującymi dla Obszaru Ograniczonego Użytkowania położonego w pasie technologicznym linii przesyłowej najwyższego napięcia 2x220 kV, oraz zaświadczenia wójta Gminy [...] o spełnieniu warunków budowy zbiornika na wody odpadowe jaki wyznaczał obowiązkowo Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, a także protokołu badania szczelności i sprawdzeń rzekomo wykonanych konstrukcji żelbetowych, (iv) pominięciu oceny zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska, zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 36 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez ich niezastosowanie i nieuchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego nakazania rozbiórki, pomimo posadowienia jej z naruszeniem ww. przepisów, polegającym na pominięciu zbadania kwestii odległości zbiornika wodnego bezodpływowego usadowionego na działce ewidencyjnej nr [...] w N.I. od zabudowań, a także granicy działki sąsiedniej, drogi oraz ciągu pieszego, pomimo dysponowania dowodem w postaci planu zabudowy systemu hydrologicznego,
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez ich niezastosowanie i nieuchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającej nakazania rozbiórki, pomimo posadowienia zbiornika wodnego z naruszeniem ww. przepisów, polegającym na pominięciu i nierozważenie kwestii zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na tereny sąsiednich nieruchomości, pomimo dysponowania przez sąd i organy administracyjne dowodem w postaci ekspertyzy wykazującej kierowanie wód odpadowych z działki ew. nr [...] położonej w miejscowości N.I. na tereny nieruchomości sąsiednich, w tym działki ewidencyjnej Skarżącego - nr [...] oraz działek innych sąsiadów - nr ew. [...] i [...],
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy Prawo wodne poprzez ich niezastosowanie i nieuchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego nakazania rozbiórki zbiornika, pomimo posadowienia go z rażącym naruszeniem przepisów, co potwierdził wyrok NSA sygn. akt II OSK 2349/13 z dnia 5.05.2015 r., udowodnionej decyzją nr [...] Wójta Gminy [...], poprzedzoną ekspertyzą hydrologiczną opracowaną przez uprawnionych hydrologa i geodetę, a bezspornie wskazującą na dokonanie największych w okolicy przekształceń terenu na działce [...] obręb N.I., polegających na niedopuszczalnej zabudowie i utwardzeniu powierzchni, niedotrzymaniu wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, niedopuszczalnym podwyższeniu terenu, wyprofilowaniu spadków terenu w kierunku nieruchomości sąsiednich, likwidacji rowu melioracyjnego wiodącego wzdłuż całej długości działki [...] - bez wymaganego prawem pozwolenia wodnoprawnego,
- - art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. 33-38 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez ich niezastosowanie i nieuchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego nakazania rozbiórki, pomimo wydania jej z naruszeniem przepisów prawa w zakresie zapewnienia udziału społeczeństwa w przedsięwzięciach oddziaływujących na środowisko, a polegających zwłaszcza na niedochowaniu obowiązków informacyjnych oraz obowiązku zebrania i rozpatrzenia uwag i wniosków osób zainteresowanych.
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W rozpoznawanej sprawie, jak trafnie zauważył Sąd I instancji, materialnoprawną podstawę decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r., wydaną w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki bezodpływowego zbiornika na wody opadowe, stanowił art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
Przytoczona wyżej regulacja prawna stanowi o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego zrealizowanego w warunkach samowoli budowlanej, czyli bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na jego budowę lub zgłoszenia. W sprawie niniejszej taka sytuacja nie występuje, gdyż przedmiotowy obiekt wybudowano na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]. Ponadto, na co również zwrócił uwagę Sąd I instancji, inwestorzy dokonali skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy, ponieważ organ nie zgłosił sprzeciwu. Powyższe oznacza, że nastąpiło formalne przyjęcie obiektu do użytkowania potwierdzające, że został on zrealizowany zgodnie z pozwoleniem na budowę oraz obowiązującymi przepisami. W sytuacji więc, gdy obiekt został wykonany w oparciu o pozwolenie na budowę, które pozostaje w obrocie prawnym, i został skutecznie zgłoszony do użytkowania, brak jest podstaw nie tylko do orzeczenia wobec niego nakazu rozbiórki, ale i prowadzenia postępowania naprawczego w ramach nadzoru budowlanego.
Podstawę do zastosowania przepisu art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i orzeczenia nakazu rozbiórki może być bowiem wyłącznie stwierdzenie przez właściwy organ nadzoru budowlanego popełnienia samowoli budowlanej, co w niniejszej sprawie, jak już zauważono, nie miało jednak miejsca.
W takich okolicznościach powołane w podstawach skargi kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. powiązanego ze wskazanymi przez skarżącego przepisami Prawa budowlanego, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - nie mogły odnieść zamierzonego rezultatu. Przytoczone przez skarżącego jako uzasadnienie podstaw kasacyjnych kwestie dotyczące m.in. nieprawidłowości w prowadzeniu dziennika budowy i tablicy informacyjnej, braku zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska oraz z przepisami techniczno-budowlanymi, braku zapewnienia udziału społeczeństwa w przedsięwzięciu oddziaływującym na środowisko oraz kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń itp. - wykraczają poza granice sprawy administracyjnej prowadzonej przez organy nadzoru budowlanego w sprawie obiektu wykonanego na działce nr ew. [...].
W istocie zmierzają one bowiem do podważenia legalności wydanego pozwolenia na budowę, w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności, z powodu wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Tymczasem w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której została wniesiona skarga. W przypadku skargi wniesionej przez J.M. przedmiot zaskarżenia, a tym samym również kontroli Sądu I instancji stanowiła zaś decyzja organu nadzoru budowlanego podjęta w sprawie odmowy nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Poza zakresem rozpoznania Sądu pozostawała zatem sprawa legalności samego pozwolenia na jego budowę.
Podobnie jako niezasadny należało ocenić zarzut naruszenia art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne. Kwestia przywrócenia stosunków wodnych na działce inwestorów nie była przedmiotem kontroli Sądu I instancji. W tej sprawie toczy się bowiem odrębne postępowanie administracyjne prowadzone przez Wójta Gminy [...]. Wbrew także temu co twierdzi skarżący w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny nie potwierdził w wyroku z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 2349/13, że obiekt został posadowiony z rażącym naruszeniem przepisów, gdyż zajmował się głównie kwestiami proceduralnymi.
Za pozbawione usprawiedliwionych podstaw należało także uznać podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego (p.p.s.a.). Sąd I instancji przy rozpoznaniu skargi J.M. istotnie był zobowiązany, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygnąć sprawę wyłącznie w granicach danej sprawy administracyjnej, co jak już zauważono, dokładnie uczynił, ponieważ kontrolą Sądu objęta została zaskarżona doń decyzja organu nadzoru budowlanego o odmowie nakazu rozbiórki. Natomiast wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia w uzasadnieniu wyroku nie musi szczegółowo odnosić się do wszystkich zarzutów powołanych w skardze, jeśli argumentacja sądu łącznie przesądza o ich bezzasadności (wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 62/11, CBOSA).
Co więcej, sąd nie ma obowiązku, a wręcz nie powinien odnosić się merytorycznie do zarzutów wykraczających poza właściwy przedmiot jego rozpoznania, zakreślony granicami sprawy administracyjnej. Zauważyć ponadto trzeba, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku wydanego w niniejszej sprawie pozwala prześledzić tok rozumowania Sądu, w stopniu umożliwiającym jego ocenę i kontrolę (wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt I GSK 832/15, CBOSA).
Nie można zgodzić się z podniesionym zarzutem, że Sąd I instancji naruszył art. 153 p.p.s.a. poprzez to, że pominął ocenę prawną i wskazania, co do dalszego rozstrzygnięcia sprawy wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 2349/13, w zakresie podstawy prawnej żądania skarżącego. Odnosząc się do tego zarzutu zauważyć trzeba, że w konkluzji uzasadnienia powołanego wyżej wyroku z dnia 5 maja 2015 r., NSA wskazał, że Sąd I instancji ponownie rozpatrując sprawę powinien mieć na uwadze, że organy administracji nie ustaliły podstawy materialnoprawnej orzekania. Mając to na uwadze przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2403/15, uchylającym decyzje organów obu instancji, wskazał, że rzeczą organu będzie wyjaśnienie kwestii żądania J.M. i zastosowanie odpowiedniego trybu postępowania.
Organ administracji zastosował się do tego wskazania co do dalszego postępowania, gdyż wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania swojego żądania. Podnieść przy tym trzeba, że podmiot żądający czynności organu powinien na tyle ile to możliwe w sposób wyraźny i zrozumiały sformułować swoje żądanie - wniosek, a w razie wątpliwości co do jego zakresu lub przedmiotu, współdziałać z organem w zakresie wyjaśnienia jego właściwej treści. Organ administracji nie może bowiem w takiej sytuacji samodzielnie domniemywać intencji składającego podanie. Taki sposób procedowania byłby sprzeczny z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego.
Podobnie niezasadne okazały się zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego (k.p.a.). Nie można podzielić argumentu skarżącego, że organ odwoławczy naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 k.p.a.). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając jako organ odwoławczy decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., podjętą w wyniku rozpoznania odwołania J.M., prawidłowo ponownie co do meritum rozpatrzył sprawę rozbiórki bezodpływowego zbiornika na wody opadowe na działce nr ew. [...], położonej w N.I. Jak wynika z uzasadnienia decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. organ odwoławczy w wyniku przeprowadzonego postępowania doszedł do wniosku, że PINB w P. zasadnie odmówił nakazania rozbiórki obiektu, w konsekwencji czego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu J.M., wskazując przy tym trafnie w odniesieniu do pewnej ich części, że właściwym organem do zbadania legalności wydanego pozwolenia na budowę jest Wojewoda [...]. W tym miejscu trzeba zauważyć, że w myśl art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej zobowiązane są przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Natomiast rozpoznanie zarzutów i argumentów podniesionych w odwołaniu nie oznacza automatycznie, że zostaną one pozytywnie uwzględnione. W sprawie niniejszej wojewódzki organ nadzoru budowlanego uznał, że odwołanie J.M. jest niezasadne, a decyzja powiatowego organu nadzoru budowlanego prawidłowa.
Odnosząc się do zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 10 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zakresie postępowania dowodowego dotyczącego podniesionej przez skarżącego niewydolności retencyjnej i nieszczelności systemu odwodnienia na działce nr ew. [...], a w konsekwencji jego negatywnego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie (zatapianie) oraz realizowania inwestycji bez wymaganych prawem zezwoleń - należy ponownie wskazać, że kwestia przywrócenia stosunków wodnych na działce nr ew. [...] wykraczała poza przedmiot kontroli sądu administracyjnego w sprawie niniejszej, podobnie jak ocena legalności decyzji pozwalającej na budowę zbiornika. Badana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i zaskarżona przez J.M. decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. została bowiem podjęta w sprawie odmowy wydania nakazu rozbiórki, czyli w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.
W myśl zaś art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach sprawy wyznaczonej co do zasady przedmiotem skargi. Trafnie zaznaczył Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, że inne organy (niż nadzoru budowlanego) uprawnione są do badania naruszeń w zakresie gospodarki wodnej czy ochrony środowiska. Z tego powodu zarzuty naruszenia powołanych wyżej przepisów k.p.a. nie mogły zostać uwzględnione.
W zakresie podniesionego przez skarżącego naruszenia art. 35 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. należy zauważyć, że kwestia opieszałego działania organu I instancji potwierdzona przez organ odwoławczy nie miała bezpośredniego wpływu na ocenę legalności wydanej decyzji o odmowie nakazu rozbiórki. Poza tym przepis art. 37 k.p.a. przewiduje odrębny tryb postępowania w sprawie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, po wyczerpaniu którego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi było postępowanie prowadzone w trybie zwykłym (nadzoru budowlanego), zakończone decyzją wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego o odmowie nakazu rozbiórki bezodpływowego zbiornika na wody opadowe. Z tej przyczyny zarzut naruszenia art. 35 § 1 k.p.a. należało uznać za niezasadny.
Wobec powyższego, skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego okazały się niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.