Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 2279/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Pismem z dnia 27 maja 2011 r. [...] Sp. z o.o. w T. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż wykonanie zaskarżonego decyzji spowoduje dla skarżącej spółki konieczność zlikwidowania swojej działalności i zwolnienia wszystkich pracowników. Do skargi do WSA w Warszawie dołączono bilans zysków i strat świadczący o złej sytuacji finansowej skarżącej Spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że z konstrukcji przepisu, dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie, czyli konieczność zapłaty kary pieniężnej w kwocie 50 000 zł, może wyrządzić jej znaczną szkodę. Z przedstawionego rachunku zysków i strat wynika, iż na dzień 30 września 2010 r. spółka posiadała stratę netto w wysokości powyżej 250 000 zł. Również ryzyko zlikwidowania działalności i zwolnienia pracowników przemawia za uwzględnieniem wniosku. Zaniechanie skorzystania ze środka tymczasowego w stosunku do skarżącego mogłoby bowiem spowodować obciążenie go obowiązkiem uiszczenia kary pieniężnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, co w sposób znaczący wpłynęłoby na sytuację spółki.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia