Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 209/12, oddalił skargę skargi B. D. i Z. J. (dalej jako skarżące) na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w celu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego przy ul. K. nr [...] w M., polegających na nadbudowaniu komina, zawierającego przewód wentylacyjny i spalinowy, do którego podłączony jest piec gazowy dwufunkcyjny zainstalowany w kuchni w parterze budynku nr [...]. Nadbudowę wykonać na wysokość minimum 0,3 m ponad kalenicę dachu sąsiedniego budynku nr [...]. Roboty budowlane nakazano realizować pod kierunkiem osoby posiadającej prawo do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
Skarżące złożyły w dniu [...] maja 2013 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skargę kasacyjną na powyższy wyrok. Następnie w piśmie procesowym z dnia [...] września 2013 r. (data nadania w UP 1 października 2013 r.) skarżące wniosły o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Malborku, nr. [...], utrzymanej w mocy przez decyzją Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2012 r., [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w celu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego, polegających na nadbudowie komina na wysokość minimum 0,3 m ponad kalenicę dachu sąsiedniego budynku.
Skarżące wskazując na zasadność wstrzymania powyższej decyzji podniosły, że wystąpiły do PINB w Malborku o usunięcie przez inwestora nieprawidłowości w postaci usunięcia ściany i konstrukcji dachu powyżej wylotów ich komina. Wskazały że inwestor wysunął dach na stronę sąsiedniej nieruchomości w ten sposób ze komin znajduje się pod dachem budynku inwestora (nr [...]) co uniemożliwia podjęcie jakichkolwiek działań ze strony skarżących. Krokwie inwestora wysunięte są ponad 20 cm nad ich kominem. Zdaniem skarżących decyzja wydana przez organ nie nadaje się do wykonania dopóki inwestor nie usunie przeszkód i nie zrealizuje budowy zgodnie z przepisami prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).).
Należy wskazać, że z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a., wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, że w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ 585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04).
Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżących z dnia 12 września 2013 r. zawiera uzasadnienie, z którego nie wynika w jaki sposób okoliczności w nim wskazane (niemożliwość wykonania decyzji z powodu zachodzenia dachu inwestora nad komin skarżących) prowadzą do wniosku o zaistnieniu w tej sytuacji przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd w żaden sposób nie mógł odnieść się do argumentacji skarżących bowiem nie wiadomo jak stwierdzona niemożliwość wykonania nadbudowy komina powoduje, że skarżącym grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
NSA stwierdza, że okoliczność niemożliwości wykonania decyzji z powodów faktycznej niemożliwości podjęcia stosownych działań (wykonania nadbudowy komina kiedy zasłania go dach inwestora) nie jest przesłanką wskazaną w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a jako podstawa wstrzymania wykonania decyzji. Obiektywna niewykonalność decyzji może być co najwyżej podstawą do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 5, jeżeli niewykonalność ta ma charakter trwały czego w niniejszej sprawie nie można stwierdzić.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.