Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 104/16, oddalił skargę K. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Skargą kasacyjną K. w S. zaskarżyło powyższy wyrok w całości. W skardze kasacyjnej wniesiono między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga jednak, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide postanowienie NSA: z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 2606/15; z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II OSK 2031/15; z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1820/14; z dnia 4 lipca 2014, sygn. akt I GSK 1133/14). Powyższe czyni wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku niedopuszczalnym, bowiem żądanie strony skarżącej nie ma oparcia w przepisach prawa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.