Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2016r. H. C. i J. C., na podstawie art. 61 § 3 w zw. z 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., wnieśli o wstrzymanie wykonania "decyzji o nakazie rozbiórki wraz z tytułem wykonawczym nr... z dnia 16 lutego 2016r."
W uzasadnieniu wniosku wskazali, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, rozbiórka obiektu budowlanego, a potem jego odbudowa spowoduje, że skarżący będą musieli ponieść znaczne koszty na odbudowę obiektu. Obiekt ten nie zagraża zdrowiu i życiu ludzkiemu i służy skarżącym do celów zdrowotnych. W ocenie skarżących należy zwrócić uwagę, że w sąsiedztwie znajdują się inne obiekty będące w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej, wobec których nie wydano decyzji o rozbiórce lub decyzje te uchylono.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś ze zdaniem trzecim tego przepisu dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty i oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku.
Zwrot "w granicach tej samej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym. Jak powszechnie wskazuje się w doktrynie na "sprawę administracyjną" w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na postanowienie z dnia 19 kwietnia 2016 r. P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie P. z dnia 9 marca 2016 r., którym oddalono zarzuty H. C. i J. C. w sprawie egzekucji administracyjnej wszczętej tytułem wykonawczym z dnia 16 lutego 2016 roku.
Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek skarżących nie wskazuje, że jego przedmiotem jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. Wniosek skarżących dotyczy "wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki wraz z tytułem wykonawczym nr...."
W przedmiotowej sprawie obowiązek rozbiórki obiektów budowlanych – domku letniskowego wraz z wiatą, posadowionego na fundamencie betonowym, oraz związanego z nim sanitariatu został nałożony na poprzedników prawnych skarżących decyzją z dnia 22 lipca 2004 r., wydaną na podstawie art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. nr 38, poz. 229 ze zm.).
W takich okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wskazana we wniosku decyzja o nakazie rozbiórki to decyzja z dnia 22 lipca 2004 r. W pierwszej kolejności należało odnieść do dopuszczalności wstrzymania wykonania w niniejszym postępowaniu wskazanej we wniosku decyzji. Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zapadły w postępowaniu egzekucyjnym. Sformułowane we wniosku żądanie nie dotyczy zaskarżonego postanowienia wydanego w ramach postępowania egzekucyjnego ponieważ nawiązuje do decyzji z dnia 22 lipca 2004 r. o nałożeniu obowiązku rozbiórki, a więc rozstrzygnięcia, które nie mieści się w granicach niniejszej sprawy będącej przedmiotem kontroli Sądu Administracyjnego, gdyż prawidłowość tej decyzji nie podlega badaniu w toku postępowania egzekucyjnego. Zgodnie bowiem z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599), organ nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Kontrola przez sąd administracyjny legalności postanowienia w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki nie daje podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. w stosunku do decyzji o nakazie rozbiórki, a co za tym idzie również art. 61 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli również o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego nr..., z dnia 16.02.2016r.
W związku z powyższym należy podkreślić, że stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest uprawniony do wstrzymania wykonania aktu lub czynności organu administracji mieszczącego się w kategoriach opisanych i wymienionych w art. 61 § 2 p.p.s.a., tj. decyzji lub postanowienia, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktu terenowych organów administracji rządowej. Tytuł wykonawczy nie mieści się w tak rozumianym katalogu aktów lub czynności, jest bowiem wyłącznie dokumentem urzędowym stanowiącym dowód niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2295/14). W toku postępowania egzekucyjnego przedmiotem skargi mogą być jedynie te postanowienia, na które służy zażalenie i tego rodzaju akty objęte są dyspozycją przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie ma natomiast kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego jako całości.
Wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko i wyłącznie organ na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm., por. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt II FZ 529/08, z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt II FZ 344/09, II FZ 342/09, z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1913/14, treść orzeczenia dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powyższego wynika, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem na zasadzie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., należało oddalić wniosek.
- - ---------------------- 1