Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 września 2013 r. sygn. akt III SA/Gd 679/12 odrzucił skargę J. J. na decyzję Wojewody P. z dnia 7 września 2012 r. nr... w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych. Postanowienie to w dniu 12 października 2013 r. stało się prawomocne.
W związku z wnioskiem J. J. z dnia 26 września 2013 r. o sporządzenie i doręczenie kserokopii z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 10 lutego 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 58 zł, pod rygorem pozostawienia jego wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie, wnioskiem z dnia 18 lutego 2014 r., uzupełnionym w dniu 7 marca 2014 r., skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 679/12 odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OZ 678/14 oddalił zażalenie na to postanowienie.
Zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku dnia 23 lipca 2014 r. pozostawiono wniosek J. J. z dnia 26 września 2013 r. o doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący zobowiązany był do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku, której jednak nie uiścił.
Naczelny Sąd Administracyjny, na skutek zażalenia strony, postanowieniem z dnia 4 września 2014 r. sygn. akt II OZ 864/14 uchylił w/w zarządzenie, wskazując, że Sąd pierwszej instancji przedwcześnie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 26 września 2013 r. o doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy. Prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2014 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy wydane zostało na skutek rozpoznania wniosku skarżącego dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych (opłaty kancelaryjnej), do których uiszczenia skarżący był zobowiązany w związku ze złożeniem wniosku z 26 września 2013 r. W związku z powyższym zasadne było wezwanie skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku z dnia 26 września 2013 r. o sporządzenie kopii dokumentów z akt sprawy.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako zasadę przyjmuje się, że jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu do jej uiszczenia, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność. Gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się negatywnego dla strony rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia od kosztów (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, publ. w ONSAiWSA z 2006 r. nr 1, poz. 12). Termin siedmiodniowy do wniesienia opłaty biegnie we wskazanej sytuacji od daty doręczenia zarządzenia wzywającego do wykonania wezwania do uiszczenia opłaty, a nie od doręczenia stronie odpisu postanowienia o odmowie zwolnienia jej od kosztów sądowych, czy daty uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy (por. postanowienia NSA: z dnia 14 listopada 2013 r., II FSK 2768/13; z dnia 11 kwietnia 2013 r., I OSK 536/13 z dnia 8 marca 2012 r., II OSK 516/12; z dnia 6 czerwca 2009 r., II OZ 481/09).
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w związku z powyższym konieczne będzie doręczenie skarżącemu wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 lutego 2014 r. w sprawie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku z dnia 26 września 2013 r. o sporządzenie kopii dokumentów z akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pismem z dnia 24 września 2014 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku z dnia 26 września 2013 r. o sporządzenie kopii dokumentów z akt sprawy, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 października 2014 r.
W zakreślonym terminie skarżący żądanej opłaty kancelaryjnej nie uiścił. Złożył natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku dnia 18 listopada 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 679/12 pozostawiono wniosek J. J. z dnia 26 września 2013 r. o doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący zobowiązany był do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku, której – pomimo stosownego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 lutego 2014 r. – nie uiścił.
Powyższe postanowienie J. J. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z podjętego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie J. J. nie został zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku z dnia 26 września 2013 r. o sporządzenie kopii dokumentów z akt sprawy był już przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 4 września 2014 r. sygn. akt II OZ 864/14. Wykonując wytyczne zawarte w tym postanowieniu Sąd pierwszej instancji prawidłowo pismem z dnia 24 września 2014 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku z dnia 26 września 2013 r. o sporządzenie kopii dokumentów z akt sprawy, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 października 2014 r. jednak w zakreślonym terminie nie uiścił on żądanej opłaty kancelaryjnej. Wobec niezastosowania się do wezwania Sądu, prawidłowo – na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – pozostawiono wniosek z dnia 26 września 2013 r. bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażany tak w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153), jak również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 649/06, LEX nr 927112; z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 53/09, LEX nr 544984; z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09, LEX nr 552218 i z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. akt II FSK 2274/10, LEX nr 742349), zgodnie z którym ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu (opłaty kancelaryjnej), nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.