Wyrok Sądu Okręgowego w Kielcachz 3 lipca 2014 r., sygn. akt IX Ka 600/14

Uzasadnienie

J. W. oskarżony był o to, że:

1. I. w dniu 6 listopada 2013 r. w K. obiecał udzielić korzyść majątkową w postaci pieniędzy lub darowania samochodu osobowego m-ki V. (...) o nr rej. (...) osobom pełniącym funkcję publiczną funkcjonariuszom Policji A. W. i Ł. C. z (...) w K. w celu skłonienia ich do naruszenia przepisów prawa w postaci odstąpienia od podjętych czynności służbowych w związku z podejrzeniem popełnienia przez niego przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu i popełnionymi wykroczeniami drogowymi, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę interweniujących funkcjonariuszy policji, tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 kk i art. 229 § 1 kk.
2. II. w dniu 6 listopada 2013 r. w K., prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny samochód marki V. (...) o nr rej. (...) (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości (wynik I badania - 1,88 ‰, wynik II badania - 1,67 ‰ alkoholu etylowego we krwi), tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 28 lutego 2014 r. w sprawie II K 56/14 orzekł co następuje:

1. I. oskarżonego J. W. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 229 § 3 kk i art. 229 § 1 kk i za czyn ten na podstawie art. 229 § 3 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda;
2. II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie wymierzonej oskarżonemu J. W. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 lata;
3. III. oskarżonego J. W. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 178a § 1 kk i za czyn ten na podstawie tego przepisu oraz art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda;
4. IV. na podstawie art. 42 § 2 kk i art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego J. W. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat;
5. V. na podstawie art. 49 § 2 kk zasądził od oskarżonego J. W. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwotę 400 złotych tytułem świadczenia pieniężnego;
6. VI. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk wymierzone oskarżonemu J. W. w pkt I i III kary grzywny połączył i wymierzył mu karę łączną w wysokości 150 stawek dziennych po 10 złotych każda;
7. VII. na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu J. W. na poczet orzeczonej wobec niego w pkt VI kary łącznej grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w postaci zatrzymania w dniach 6 i 7 listopada 2013 r., uznając ją za uiszczoną do 4 stawek dziennych;
8. VIII. na podstawie art. 63 § 2 kk zaliczył oskarżonemu J. W. na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 30 grudnia 2013 r.;
9. IX. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego J. W. od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Powyższy wyrok zaskarżony został przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu zawartych w pkt IX wyroku. Na podstawie art. 438 pkt 2 kpk zarzucił on temu wyrokowi obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 335 § 1 zd. 2 kpk i art. 343 § 6 kpk poprzez zwolnienie oskarżonego J. W. od ponoszenia kosztów sądowych w całości, podczas gdy uzgodnienie wniosku między oskarżonym a prokuratorem o wydanie wyroku obejmowało oprócz kar i środków karnych także poniesienie przez oskarżonego kosztów postępowania, natomiast w sytuacji gdy sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienie wniosku sprawę powinien skierować do rozpoznania na zasadach ogólnych. Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i obciążenie oskarżonego kosztami procesu w całości.

Sąd Okręgowy zważył co następuje

Apelacja prokuratora jest zasadna. Słusznie prokurator podnosi w apelacji zarzut obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Z obrazą bowiem art. 335 § 1 zd. 2 kpk i art. 343 § 6 kpk Sąd wydał wyrok na posiedzeniu niezgodny z uzgodnieniami zawartymi między oskarżonym a prokuratorem w zakresie dotyczącym kosztów postępowania. Z akt sprawy bezspornie wynika (k. 85), że oskarżony wyraził zgodę na wydanie wyroku bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu proponowanych kar i środków karnych oraz obciążenie go kosztami postępowania. Z protokołu posiedzenia Sądu (k. 126) nie wynika, aby oskarżony wnosił o zmianę dotychczasowych uzgodnień w zakresie dotyczącym kosztów postępowania, mimo iż do modyfikacji kary łącznej grzywny w związku rozbieżnościami w tym zakresie między uzgodnieniami a wnioskiem prokuratora (k. 113) w istocie za zgodą oskarżonego doszło.

Sąd I instancji nie był więc uprawniony do orzeczenia o zwolnieniu oskarżonego z kosztów sądowych. Należy dodać, iż zgodnie z aktualnym stanem prawnym obowiązującym od 9 listopada 2013 r. (ustawa z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2013 r., poz. 1247), uzgodnienie kar lub innych środków przewidzianych w Kodeksie karnym za przypisany sprawcy występek, może obejmować również poniesienie przez oskarżonego kosztów postępowania (art. 335 § 1 zd. 2 kpk).

Uwzględniając z tych powodów apelację prokuratora należało zasądzić od oskarżonego za I instancję tytułem: opłaty kwotę 330 zł (art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 3 i 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. Nr 49 z 1983 r. t.j., poz. 223 z późn. zm.) oraz wydatków - 429, 72 zł. Na kwotę stanowiącą wydatki składają się: koszty związane z badaniem krwi na zawartość alkoholu - 339,72 zł, karta karna - 50 zł, ryczałt za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym - 20 zł, ryczałt za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu przed sądem I instancji - 20 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok (art. 437 § 1 kpk, art. 456 kpk), o wydatkach za postępowanie odwoławcze (ryczałt za doręczenie wezwań i pism - 20 zł), orzekając na podstawie art. 634 kpk i art. 627 kpk.