Uzasadnienie
Powódka K. K. wniosła o zasądzenie od pozwanej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. kwoty 4.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, powołując się na stosowanie przez pozwaną niedozwolonej klauzuli umownej.
Pozwana (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wniosła o oddalenie powództwa w całości, zaprzeczając wszelkim twierdzeniom powoda oraz podnosząc, że powódka bardzo ogólnikowo podała podstawę faktyczną pozwu.
Wyrokiem z dnia 27 marca 2013r. Sąd Rejonowy w Słupsku oddalił powództwo K. K. o zapłatę wywiedzione przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
Rozpoznając złożoną przez powódkę apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Słupsku, przy uwzględnieniu treści art. 505¹³§ 2 kpc, Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna.
W postępowaniu uproszczonym apelacja może być oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, albo naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 505⁹ §1¹ kpc).
Z uwagi na to, że powódka w treści wywiedzionej przez swego fachowego pełnomocnika apelacji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, jednakowoż bez wskazania, o jakie konkretne przepisy chodzi, rolą Sądu Okręgowego było ocenienie, czy rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego wydane zostało z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 505⁶ § 2 kpc w zw. z art. 278-291 kpc oraz art. 505⁶ § 3, art. 233 kpc, art. 231 kpc, art. 328 § 2 kpc oraz art. 505⁷ kpc w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
Sąd Okręgowy nie podziela zarzutów apelacyjnych opartych na zarzucie nieuwzględnienia przedłożonych Sądowi I instancji dokumentów uwierzytelnionych przez pełnomocnika. Nie ma wątpliwości, że powódka nie sprostała należycie obowiązkowi udowodnienia swojego żądania. Wbrew literalnemu brzmieniu przywołanego zresztą przez Sąd I instancji przepisu art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. Nr 2009, nr 146, poz. 1188 ze zm.), a ponadto mimo zobowiązania pełnomocnika powódki do złożenia oryginałów dokumentów załączonych do pozwu, bądź do złożenia odpisu dokumentów złożonych do pozwu prawidłowo poświadczonych za zgodność z oryginałem, strona powodowa obowiązkowi temu nie zadośćuczyniła. „Uwierzytelnienie” dokumentów dokonane przez profesjonalnego pełnomocnika powódki nie było bowiem prawidłowe. Konstatacji tej nie zmienia argumentacja apelacyjna, iż wszakże „tego rodzaju uwierzytelnienie jest powszechnie stosowane i uznawane przez Sądu”.
Takie przekonanie pełnomocnika jest mylne i sprzeczne nie tylko w powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, ale ponadto również z utrwaloną linią orzeczniczą (por. w tym zakresie orzeczenia SN z dnia 30.11.2011r., sygn. akt III CZP 70/11, nie publ., z dnia 20.04.2012r., sygn. akt III CZP 13/12, LEX nr 1214591, a ponadto wyrok WSA w Warszawie z dnia 18.11.2010r., sygn. akt V SA/Wa 1390/10, LEX nr 759282).
W świetle powyższego nie sposób przydać racji stronie apelującej, że wypełnienie nałożonego na nią obowiązku prawidłowego poświadczenia dokumentów za zgodność z oryginałem obarczone było wyłącznie wadą polegającą na niewskazaniu godziny sporządzenia dokonanej czynności. Takiego zresztą zarzutu powódce Sąd I instancji nie postawił. Wskazał bowiem wprost w treści uzasadnienia swego rozstrzygnięcia, że odpisy dokumentów przedłożone przez pełnomocnika powódki z tej przyczyny zostały nieprawidłowo poświadczone, że nie zawierały daty i oznaczenia miejsca sporządzenia poświadczenia. Wskazanie godziny dokonania czynności jest, jak wynika z ww. przepisu art. 4 ust. 1b Prawa o adwokaturze tylko dodatkowym elementem poświadczenia dokumentu sporządzanym na żądanie.
W sytuacji, jak w niniejszej sprawie, niewskazanie przez reprezentującego powódkę adwokata daty i miejsca sporządzenia poświadczenia uniemożliwia ustalenie, gdzie i kiedy stwierdzono istnienie dokumentu o treści tożsamej z odpisem.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc o oddaleniu apelacji powódki.