Uzasadnienie
wyroku z dnia 31 lipca 2018 r.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do uznania oskarżonego R. O. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia z art. 286§1 kk gdyż oskarżony R. O. początkiem października 2015 r. w G., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A. C. – zarządzającego Firmą Produkcyjno – Handlową (...). w G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3000 złotych, w ten sposób, że zakupił w Hurtowni (...). materiały budowlano – wykończeniowe z ich przeznaczeniem na remont swojego mieszkania, wprowadzając jednocześnie pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru i możliwości uregulowania należności wynikających z ustanie zawartej umowy.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do uznania oskarżonego R. O. za winnego popełnienie czynów zarzucanych mu w pkt. II i III aktu oskarżenia, stanowiących przestępstwa z art. 284§2 kk bo odnośnie czynu pod pkt. II oskarżony końcem czerwca 2016 r. w G. przywłaszczył powierzone mu przez A. C. – zarządzającego Firmą Produkcyjno – Handlową (...). w G. – mienie w postaci rusztowania budowlanego wartości 8000 złotych, w ten sposób, że pobrał je w Hurtowni (...). celem realizacji prac remontowych Świątyni Wyznania Zielonoświątkowego w G. a następnie po zakończeniu prac nie zwrócił powierzonego mu mienia, przywłaszczając je dla siebie, czym działał na szkodę A. C., odnośnie czynu pod pkt. III oskarżony końcem czerwca 2016 roku w G. przywłaszczył powierzone mu przez K. S. mienie w postaci pieniędzy w kwocie 5227,29 złotych, w ten sposób, że pobrał je od wskazanej osoby celem dokonania ich wpłaty do kasy Hurtowni (...). za zakupione do realizacji prac remontowych materiały budowlano – wykończeniowe Świątyni Wyznania Zielonoświątkowego w G. nie wpłacając ich do kasy ww. Hurtowni i przywłaszczając je dla siebie, czym działał na szkodę A. C..
Uznając oskarżonego R. O. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów sąd przy zastosowaniu art. 37a kk i art. 34§1a pkt. 1 kk skazał go za czyn zarzucany w pkt. I stanowiący przestępstwo z art. 286§1 kk na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym, za czyny pod pkt. II i III stanowiących przestępstwa z art. 284§2 kk skazał go na kary po 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym.
Na mocy art. 85§1 i §2 kk i art. 86§1 i §3 kk w miejsce orzeczonych kar ograniczenia wolności wymierzył oskarżonemu R. O. łączną 1 roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym.
Na mocy art. 46§1 kk orzekł wobec oskarżonego R. O. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego A. C. kwoty 16227,29 złotych.
Zdaniem sądu wymierzone kary i kara łączna są proporcjonalne do stopnia winy i i stopnia społecznej szkodliwości czynu i stanowić będą dla oskarżonego stosowne ostrzeżenie i dolegliwość i sprawią, że w przyszłości oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego.
Wymierzając tę karę sąd miał na uwadze jako okoliczność łagodzącą przyznanie się oskarżonego do zarzucanych mu czynów zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem. Jako okoliczność obciążającą sąd miał na uwadze dotychczasową karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu.
Zdaniem sądu adekwatną w stosunku do oskarżonego karą uwzględniającą stopień społecznej szkodliwości czynów oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do oskarżonego R. O. oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa jest kara ograniczenia wolności. Wymierzając tą karę sąd miał na uwadze by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy. W ocenie sądu wymierzanie oskarżonemu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania - gdyż zgodnie z treścią art. 69§1 kk kara pozbawienia wolności nie mogła by być warunkowo zawieszona, gdyż oskarżony był już karany na karę pozbawienia wolności – byłaby niecelowa, zbyt dolegliwa. Oskarżony pracuje w Niemczech, prowadząc działalność gospodarczą z zakresu budownictwa. W stosunku do oskarżonego sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego A. C., wykonując kare ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, oskarżony może pracować i wykonać nałożony obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego.
Na zasadzie przepisu powołanego w wyroku sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 370 zł