Uzasadnienie
W pozwie z dnia 14 stycznia 2019r. powódka M. B. wnosiła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej M. P. kwoty 6750 zł tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie jej umowy o pracę oraz kwoty 276 zł tytułem niezapłaconych jej godzin przepracowanych w soboty w miesiącach styczeń i luty 2018r. W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2019r. powódka sprecyzowała swoje żądanie odnośnie kwoty 276 zł, wskazując, że domaga się tej kwoty tytułem niezapłaconych jej godzin przepracowanych w soboty w miesiącach styczeń i luty roku 2017.
Pozwana M. P. powództwa w zakresie odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie powódce umowy o pracę nie uznawała i wnosiła o jego oddalenie; uznała natomiast żądanie powódki zasądzenia na jej rzecz kwoty 276 zł tytułem wynagrodzenia za pracę w soboty w miesiącach styczeń i luty 2017r.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny
(...) P. w P. przy ul. (...) prowadzi min. serwis samochodowy, stację diagnostyczną, serwis blacharsko – lakierniczy, sklep motoryzacyjny, rowerowy i firma pozwanej (...) w P. mieści się w tym samym miejscu.
Pozwana M. P. w ramach prowadzonej przez siebie działalności prowadzi min. sprawy ubezpieczeń komunikacyjnych oraz innych i zawarła z dniem 12 stycznia 2015r. z powódką, która wcześniej działała już na rynku ubezpieczeniowym, umowę zlecenia w zakresie obsługi przez powódkę ubezpieczeń komunikacyjnych, majątkowych i te umowy zlecenia trwały do 15 września 2015r. (akta osobowe). Następnie powódka M. B. zawarła w dniu 16 września 2015r. umowę o pracę z pozwaną M. P. na stanowisko specjalisty ds. ubezpieczeń, na czas nieokreślony, a jako miejsce wykonywania pracy ustalono (...) P. M. P. w P. ul.(...) (k.5, akta osobowe). W dniu 16 września 2015r. strony też zawarły umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy (akta osobowe).
Powódka od początku wykonywania pracy na rzecz pozwanej miała umiejscowione swoje stanowisko pracy w pobliżu kasy firmy (...), do której przychodzili klienci z serwisu samochodowego, stacji diagnostycznej, sklepu motoryzacyjnego i innych działów (...) P., z tym że na początku było miejsce tuż obok kasy, a potem trochę dalej (bezsporne). Powódka mogła korzystać z bazy klientów uiszczających kasie opłaty za dokonane przeglądy rejestracyjne, naprawy samochodów, drukowane były dla powódki listy dot. klientów którym zbliżał się termin wykonania przeglądów (zeznania świadków: D. L. k.54v-55, A. K. k.55, M. S. (1) k.55-55v).
Po maju 2018 tj. po wejściu w życie ustawy o (...), powódka nadal dysponowała danymi dot. pozyskanych klientów (zeznania pozwanej słuchanej w trybie art. 299 kpc k.202-202v). Powódka, na początku swojej pracy była aktywna tj. podchodziła o klientów serwisujących swoje samochody w serwisie samochodowym, czy na stacji diagnostycznej, oferowała im możliwość zawierania umów ubezpieczeniowych, ale z czasem przestała wychodzić do klientów serwisu czy sklepu (zeznania świadków: D. L., M. S. (1)).
W roku 2017 pozwana M. P. zawarła umowę z firmą ubezpieczeniową (...), która jest jednym z największych pośredników ubezpieczeniowych w Polsce i jest partnerem niemal wszystkich Towarzystw (...). Firma ta współpracuje z pośrednikami działającymi w systemie partnerskim i takim podmiotem jest firma pozwanej. (...) posiad koordynatorów regionalnych zajmujących się wspieraniem na danym terenie agentów, czyli osób które bezpośrednio sprzedają w imieniu (...) ubezpieczenia i od listopada 2017r. takim koordynatorem dla pozwanej oraz powódki, jako bezpośrednio sprzedającej ubezpieczenia była M. W. (zeznania świadka M. W. k.55v-56v). (...) opracowywało dla biur sprzedających ubezpieczenia pod szyldem (...) plan twojego bezpiecznego rozwoju”, który ustalał plan średniego rozwoju w kolejnych latach działania biura, ustalony na podstawie średnich wyników, po to aby biura osiągały odpowiedni przypis miesięczny, czyli sumę składek od klientów, zaś z biurami, które nie osiągały wymaganych przypisów, umowy mogły być przez (...) rozwiązane (zeznania świadka M. W.).
W roku 2016 biuro w którym pracowała powódka osiągnęło przypis roczny – 178 947,21 zł i wystawiło 658 polis, w 2017 osiągnęło przypis roczny – 90 454 zł i wystawiło 932 polisy, w 2018 osiągnęło przypis roczny –286 836 zł i wystawiło 975 polis (zestawienie k.64). Według (...), w tym i koordynator M. W., wyniki tj. przypisy miesięczne wypracowane przez powódkę w roku 2018 nie były zadowalające, odbiegały od wymagań zawartych w planie twojego bezpiecznego rozwoju i M. W. razem z właścicielem biura - pozwaną zastanawiały się jakie należy podjąć działania zaradcze (zeznania świadka M. W., zeznania pozwanej słuchanej w trybie art. 299 kpc).
W dniu 16 maja 2018r. odbyło się spotkanie pozwanej i koordynatora ze strony (...) M. W. z powódką w związku z niską sprzedażą ubezpieczeń w firmie (...) tj. około 30 000 zł przypisu miesięcznego, podczas gdy plan rozwoju (...) zakłada 60.000 zł przypisu miesięcznego i biorący udział w tym spotkaniu sporządzili plan naprawczy, który podpisała też powódka, polegający na tym iż z dniem 16 maja 2018r. powódka: 1. codziennie przez 1 godzinę będzie roznosić ulotki na okolicznych osiedlach, 2. Codziennie będzie przeprowadzała ankiety z klientami na terenie firmy w ilości minimum 5 sztuk dziennie, 3. Ustalono, że do końca sierpnia 2018r. będzie przez powódkę osiągnięty poziom przypisu miesięcznego 40 000-50 000 zł (k.20, akta osobowe, zeznania świadka M. W., zeznania stron słuchanych w trybie art. 299 kpc).
W trakcie pracy u pozwanej ukazało sią w internecie ogłoszenie Stowarzyszenia (...) zachęcające do kontaktu z powódką w celu uzyskania informacji na temat polis (k.46). Stowarzyszenie (...) jest także, podobnie jak (...), pośrednikiem ubezpieczeniowym (zeznania świadka M. W.).
W czerwcu 2018 M. W., gdy otrzymała informację z centrali (...), iż powódka ma aktywną rejestrację także jako agent (...), zwróciła się do powódki o wyjaśnienia i ich nie otrzymała; M. W. poprosiła też męża pozwanej M. P. (2) o wyjaśnienie tej sprawy (korespondencja mailowa k.48-49). Powódka w dniu 25 lipca 2018r. złożyła oświadczenie, że zakończyła współpracę z firmą (...) i innymi firmami konkurencyjnymi w zakresie oferowania i sprzedaży ubezpieczeń (k.21, akta osobowe).
W grudniu 2018r odbyło się kolejne spotkanie M. P. oraz jej męża M. P. (2) z powódką na temat zwiększenia sprzedaży polis ubezpieczeniowych, pracodawca nadal wymagał od powódki większej aktywności w pozyskiwaniu klientów na zakup polis, a powódka nadal tłumaczyła, że ustawa o (...) przeszkadza jej w pozyskiwaniu nowych klientów. Na koniec spotkania powódka powiedziała, żeby ją zwolnić (notatka służbowa podpisana przez strony k.45, akta osobowe).
W dniu 27 grudnia 2018r. powódka otrzymała oświadczenie woli pozwanej o wypowiedzeniu jej umowy o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, a jako przyczynę tej decyzji wskazano: wykonywanie powierzonych obowiązków w sposób nienależyty z oczekiwanymi wynikami zakładanymi planami ścieżki rozwoju firmy (...). Wielokrotne rozmowy, w tym również z przedstawicielami (...), przeprowadzane na temat aktywności pozyskiwania nowych klientów, rozbudowania bazy klientów nie przyniosły efektu w postaci aktywniejszego udziału w wykonywaniu obowiązków i nie wpłynęły na znaczny wzrost ilości zawieranych umów, co wiąże się z ekonomicznym wynikiem pracy powódki.
Dalej pracodawca napisał, że założeniach rozwoju ubezpieczeń miał być widoczny ich progres, natomiast aktywność powódki doprowadziła do regresu ubezpieczeń, jeśli porównać ostatnie lata. W piśmie tym znajduje się też zdanie „Przechylając się do Pani prośby o zwolnienie z wykonywanych obowiązków rozwiązuję umowę o pracę” (k.4, akta osobowe).
W dniu 9 kwietnia 2019r. powódka przyszła do firmy pozwanej celem odebrania wynagrodzenia, kasjerka M. S. (1) omyłkowo nie wypłaciła jej także kwoty 276 zł tytułem niezapłaconych jej godzin przepracowanych w soboty w miesiącach styczeń i luty 2017r, zadzwoniła więc do powódki z prośbą o powrót i gdy powódka ponownie przyszła i zobaczyła dowód KW na kwotę 276 zł, to odmówiła przyjęcia tej kwoty jako, że na dowodzie tym wpisany był błędny rok 2018 zamiast 2017 (notatka służbowa k.43,zeznania świadka M. S. (1)).
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o akta osobowe powódki i dokumenty oraz zestawienia złożone do akt sprawy przez pozwaną spółkę, w szczególności „plan twojego bezpiecznego rozwoju” i zestawienie wysokości osiągniętych przez powódkę przypisów i zawartych polis, których prawdziwość nie była kwestionowana przez powódkę, a więc sąd uznał złożone do akt sprawy dokumenty i zestawienia za wiarygodne. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka M. W., bo jej zeznania są zgodne z dokumentami złożonymi do akt sprawy, w szczególności z „planem twojego bezpiecznego rozwoju”, zestawieniem wysokości osiągniętych przez powódkę przypisów i zawartych polis.
Zeznania świadków: D. L., A. K. i M. S. (1) są zgodne ze sobą, jednakowo opisują stan faktyczny, a nadto sąd, mając możliwość bezpośredniego kontaktu z tym świadkami uznał, że są one szczere. Zatem te zeznania należy obdarzyć wiarą w całości. Zeznania w/w świadków są całkowicie zgodne z zeznaniami pozwanej M. P. słuchanej w trybie art. 299 kpc, której zeznania sąd obdarzył wiarą w całości. Zeznania powódki słuchane w trybie art. 299 kpc - co do opisu stanu faktycznego zasadniczo nie różnią się z opisem dokonanym przez pozwaną, czy przesłuchanych w sprawie świadków; natomiast inna jest jej ocena przyczyn zawierania przez nią mniejszych ilości polis niż oczekiwano.
Sąd Rejonowy zważył co następuje
Żądanie powódki zasądzenia na jej rzecz od pozwanej odszkodowania w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia za nieuzasadnione wypowiedzenie jej umowy o pracę, nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podnieść należy, iż rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem jest zwykłym sposobem rozwiązania umowy i wobec tego ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę, w ramach art. 45 kp powinna być dokonana z uwzględnieniem słusznych interesów zakładu pracy oraz przymiotów pracownika związanych ze stosunkiem pracy. Zgodnie z art. 30 § 4kp, w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony powinna być wskazana uzasadniona przyczyna wypowiedzenia i ma to być przyczyna prawdziwa, zrozumiała dla pracownika, jasna i konkretna. Przyczyna takiego sposobu rozwiązania umowy o pracę nie musi mieć szczególnej wagi czy nadzwyczajnej doniosłości, skoro wypowiedzenie jest zwykłym sposobem rozwiązania bezterminowego stosunku pracy.
Pozwany pracodawca w piśmie wypowiadającym powódce stosunek pracy jako przyczynę swojej decyzji o wypowiedzeniu jej stosunku pracy wskazał wykonywanie przez nią powierzonych obowiązków w sposób nienależyty z oczekiwanymi wynikami zakładanymi planami ścieżki rozwoju firmy (...). Wielokrotne rozmowy, w tym również z przedstawicielami (...), przeprowadzane na temat aktywności pozyskiwania nowych klientów, rozbudowania bazy klientów nie przyniosły efektu w postaci aktywniejszego udziału w wykonywaniu obowiązków i nie wpłynęły na znaczny wzrost ilości zawieranych umów, co wiąże się z ekonomicznym wynikiem pracy powódki.
Zatem przyczyną podjęcia przez pracodawcę przedmiotowej decyzji wobec powódki było niezadowolenie pracodawcy z pracy powódki, z efektów sprzedażowych w zakresie zawieranych polis ubezpieczeniowych jakie osiągała, a które to wyniki rozmijały się zasadniczo z oczekiwaniami pozwanego pracodawcy, ale też i (...). Pozwana M. P. w treści oświadczenia woli o wypowiedzeniu powódce umowy o pracę wskazała konkretnie o jakie oczekiwania jej chodziło i w czym się przejawiały - chodziło o to, że w założeniach rozwoju ubezpieczeń prowadzonych pod szyldem (...) miał być widoczny progres liczby zawieranych polis, a tym samym wysokości osiąganych przypisów, natomiast brak aktywności powódki doprowadził do regresu ubezpieczeń.
W ocenie sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał pracodawcy na podjęcie wobec powódki decyzji o wypowiedzeniu jej umowy o pracę z przyczyn wskazanych w treści wypowiedzenia. Oczywiście umowa o pracę jest umową starannego działania, a nie umową rezultatu. Jednakże- w świetle utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego, pracodawca ma prawo zasadnie wypowiedzieć umowę o pracę pracownikowi zajmującemu samodzielne stanowisko w sytuacji, w której, chociażby z przyczyn niezawinionych, nie osiąga on oczekiwanych wyników pracy. Pracodawca, któremu przysługuje prawo doboru pracowników w sposób zapewniający najlepsze wykonywanie zadań, może zasadnie zakładać, że zatrudnienie innego pracownika pozwoli na osiągnięcie lepszych efektów pracy. Pracownicy na stanowiskach samodzielnych odpowiadają za rezultaty swojej pracy, a brak odpowiednich wyników może uzasadniać wypowiedzenie im umowy o pracę (np. wyroki SN wydane w sprawach: II PK 116/13, I PRN 125/76, III PZP 10/85).
Zwłaszcza w przypadku samodzielnych pracowników, którzy mają dużą swobodę w zakresie metod realizacji planów sprzedażowych, to właśnie wykonanie przez nich planów stanowi, uzasadniony sposób oceny wykonywania przez nich obowiązków pracowniczych. Odnotowując nierealizowanie planów w dłuższym okresie, a także zauważając, że przeprowadzone wcześniej zalecenia nie przyniosły odpowiedniego (pozytywnego) efektu, pracodawca ma podstawy do przyjęcia, iż dalsza współpraca z pracownikiem nie pozwoli na osiągnięcie zakładanych celów i wypowiedzenia mu umowy. Pracodawca jest bowiem uprawniony do zmiany stanu osobowego pracowników przez zwalnianie tych nieefektywnych dla osiągnięcia poprawy niesatysfakcjonujących wyników.
O tym jakie były oczekiwania (...) co do wyników punktu zawierania ubezpieczeń prowadzonego przez pozwaną, a bezpośrednio przez pracownika pozwanej – powódkę, świadczy „plan twojego bezpiecznego rozwoju”, który to plan, ustalający na podstawie średnich wyników plan średniego rozwoju w kolejnych latach działania biura, (...) jak wynika z zeznań świadka M. W., opracowało dla biur sprzedających ubezpieczenia pod jej szyldem, po to aby biura osiągały odpowiedni przypis miesięczny, czyli sumę składek od klientów, po to aby dany punkt był rentowny ekonomicznie. Wyniki zaś osiągane w punkcie prowadzonym przez powódkę – co wynika z porównania liczb, odbiegały na niekorzyść od zakładanych planów, bo plan rozwoju (...) zakładał osiąganie w 2018r. w tym punkcie 60.000 zł przypisu miesięcznego, potem w dniu 16 maja 2018r. decyzją M. W., pozwanej i powódki ten przypis został obniżony do 40 000-50 000 zł. Z wykazu wysokości przypisu rocznego osiągniętego przez powódkę za rok 2018 wynika, iż wypracowała ona o wiele mniejszy przypis roczny niż zakładał plan, bo wypracowała 286 836 zł, a plan zakładał 555 000 zł, a nawet ten przypis był mniejszy niż wypracowany przez nią w poprzednim roku.
Zatem liczby same wskazują na to, że powódka, mimo opracowania planu naprawczego, nie wypracowała średnich celów ustalonych przez (...). Jak już wyżej podniesiono, w ocenie sądu, który podziela w tym zakresie orzecznictwo SN, ze względu na charakter pracy powódki zatrudnionej na samodzielnym stanowisku, pracodawca mógł ją „rozliczać” właśnie ze względu na realizację przyjętych planów sprzedaży, a więc w tym zakresie pracodawca mógł oceniać wykonywanie przez nią powierzonych jej obowiązków, ponieważ brak realizacji planów sprzedażowych był dostrzegalny. Pozwany pracodawca właśnie negatywnie oceniał zaangażowanie powódki w pozyskaniu nowych klientów, uznając że było ono za małe, w szczególności powódka nie podejmowała żadnych widocznych działań, aby polepszyć niezadawalające wyniki. Tymczasem zarówno pracodawca, jak i M. W. proponowały, aby powódka sama wychodziła do klienta, który zgłaszał się do serwisu, stacji diagnostycznej czy sklepu i aby próbowała tam pozyskać klienta.
Jak zgodnie zeznali świadkowie: D. L. i M. S., powódka w początkowym okresie swojej pracy przychodziła do kasy firmy (...) i próbowała tam pozyskać klienta, a z czasem tego nie robiła. Nie jest też tak, że powódka nie miała wsparcia pracodawcy w pozyskiwaniu klienta, bo na początku swojej pracy otrzymała dane klientów serwisu (...) i mogła więc następnie w ramach posiadanych danych je uaktualniać, pozostając w kontakcie z tymi osobami. Faktem jest, co przyznała pozwana, że w 2018r. powódka utraciła możliwość pozyskania danych klientów z nowej bazy prowadzonej w firmie (...); jednakże stało się to wtedy, gdy pozwana powzięła informację, iż powódka figuruje także jako agent ubezpieczeniowy w innych towarzystwach ubezpieczeniowych. Okoliczność ta tj. fakt figurowania przez powódkę w tym samym czasie, gdy była pracownikiem pozwanej zajmującym się ubezpieczeniami, jako agent w innych towarzystwach ubezpieczeniowych, mógł stanowić podstawę utraty zaufania do powódki przez pracodawcę, ale też oczywiście może świadczyć o coraz gorszej współpracy pomiędzy powódką a pozwaną.
Zatem, w ocenie sądu, utrzymujący się brak realizacji przez powódkę planów sprzedaży w roku 2018, przy braku wystarczających ze strony powódki działań, uzasadniał podjęcie przez pozwaną decyzji o zakończeniu stosunku pracy za wypowiedzeniem, tym bardziej, że jak wynika choćby z treści notatki służbowej z grudnia 2018r., podpisanej przez powódkę, ona sama zwracała się do pozwanej o zwolnienie jej z pracy. Pracodawca ma prawo doboru pracowników, a zatem skoro uznał – a miał ku temu podstawy, iż dalsza praca powódki nie pozwoli na osiągnięcie zakładanych celów sprzedażowych w przyszłości, to miał prawo rozwiązać umowę o pracę za wypowiedzeniem.
Wobec tego i na podstawie art. 45§1 kp sąd orzekł jak w sentencji.
Pozwana uznała powództwo co do żądania zasądzenia na jej rzecz kwoty 276 zł tytułem wynagrodzenia za pracę w soboty w miesiącach styczeń i luty 2017r. W świetle art. 213 §2 kpc sąd jest związany uznaniem powództwa a zatem wnikanie sądu w merytoryczną zasadność tego roszczenia nie jest konieczne. Nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności w tym zakresie uzasadnia przepis art. 333§1 pkt 2 kpc.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 98 kpc przy uwzględnieniu §9 ust 1 pkt 1 i § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2016r, poz. 1800 ze zm.).