Uzasadnienie
W okresie od 1.01.2013r. do 1.07.2013r. K. S. (1) prowadził działalność gospodarczą pod nazwą (...) ul. (...) w T. W dniu 5 września 2013 roku w T. przy ul. (...) K. S. (1) w oddziale (...) podpisał umowę o kredyt gotówkowy o numerze (...). Zawierając umowę w/w przedłożył dowód osobisty nr (...),zaś jako źródło dochodu wskazał prowadzenie własnej działalności gospodarczej pod nazwą (...) ul. (...) w T. z dochodem 3000 zł netto. Kredytobiorcy został udzielony kredyt w wysokości 14.365,79 zł, którego spłata została rozłożona w ratach po 299,29 zł na okres 48 miesięcy. Ostatniej wpłaty w wysokości 1520,16 zł na poczet w/w należności K. S. dokonał w dniu 3.02.2014r.
W związku z zaprzestaniem wpłat w dniu 18.08.2014r. umowa została wypowiedziana przez bank. K. S. nie uiścił należności w wysokości 10.999,77zł.
W dniu 29 października 2013 roku w T. przy ul. (...) K. S. (1) w oddziale (...) podpisał umowę o kredyt gotówkowy o numerze (...). Zawierając umowę w/w przedłożył dowód osobisty nr (...),zaś jako źródło dochodu wskazał prowadzenie własnej działalności gospodarczej pod nazwą (...) ul. (...) w T. z dochodem 2000 zł netto. Kredytobiorcy został udzielony kredyt w wysokości 4180,10 zł, którego spłata została rozłożona w ratach po 87,09 zł na okres 48 miesięcy.
Ostatniej wpłaty w wysokości 261,27 zł na poczet w/w należności K. S. dokonał w dniu 3.02.2014r. K. S. dotychczas nie spłacił 3223,73zł.
/ dowód: wyjaśnienia K. S. -k. 183
Zeznania K. D. -k. 11v.
Umowa o kredyt gotówkowy nr (...) -k. 19;
Umowa o kredyt gotówkowy nr (...).-k. 32
Wydruk z bazy REGON-k. 15-15v.,
Pismo z ZUS-k. 16/
Oskarżony K. S. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. W ocenie sądu przyznanie się do winy oskarżonego nie budziło żadnych wątpliwości, albowiem było ono skorelowane z pozostałym materiałem dowodowym, a w szczególności dokumentacją przedłożoną w banku oraz zeznaniami K. D..
Sąd nie znalazł podstaw, by dyskredytować rzetelność zeznań świadka K. D. (2), zatrudnionej w (...), która w swych zeznaniach odniosła się do okoliczności zawarcia umów o kredyt gotówkowy. Zeznania tego świadka były jasne i spójne, a ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, albowiem były one jasne, zaś żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.
W tym miejscu należy podnieść, iż w przedmiotowej sprawie miała zastosowanie instytucja skazania bez rozprawy przewidziana w art. 335§2 kpk. Zgodnie z §2 powołanego powyżej przepisu prokurator może dołączyć do aktu oskarżenia wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków przewidzianych za zarzucany mu występek, uwzględniających też prawnie chronione interesy pokrzywdzonego, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, oświadczenia dowodowe złożone przez oskarżonego nie są sprzeczne z dokonanymi ustaleniami, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
W doktrynie i judykaturze podkreśla się, iż w/w instytucja stanowi formę ugody zawieranej pomiędzy stronami postępowania, która jest wynikiem wypracowanego konsensusu. W zamierzeniu Ustawodawcy jest ona instrumentem zmierzającym do przyspieszenia postępowania.
Analogiczna sytuacja wystąpiła w przedmiotowej sprawie oskarżyciel publiczny załączył do aktu oskarżenia wniosek w trybie powołanego powyżej przepisu, w którym wniósł o orzeczenie względem oskarżonego K. S. (1) za czyn opisany w punkcie I aktu oskarżenia, stanowiący występek z art. 286 § 1 kk i art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w punkcie II a/o, stanowiący występek z art. 286 § 1 kk i art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto prokurator wniósł o orzeczenie kary łącznej w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności i warunkowe zawieszenie jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby, orzeczenie obowiązku kontynuowania pracy zarobkowej oraz naprawienia szkód poprzez uiszczenie na rzecz (...) kwoty 10.999,77 zł oraz kwoty 3223,73 i obciążenie oskarżonego kosztami postępowania.
Ustalenia sprecyzowane przez prokuratora w rzeczonym wniosku zostały zaaprobowane przez obie strony postępowania, pokrzywdzony nie zgłosił sprzeciwu.
Nadto na posiedzeniu w dniu 27.10.2017r. prokurator podtrzymał w/w wniosek w całej rozciągłości.
Sąd doszedł do przekonania,iż zaproponowany we wniosku w trybie art. 335§ 2 kpk wymiar poszczególnych sankcji karnych jest adekwatny do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynów.
Orzekając kary za w/w czyny sąd z jednej strony miał na względzie fakt, iż oskarżony nie był uprzednio karany sądownie, również w późniejszym okresie wiódł ustabilizowany tryb życia, ponadto przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i zadeklarował wolę dobrowolnego poddania się karze, co przyczyniło się do usprawnienia biegu postępowania. Natomiast jako okoliczności obciążające sąd poczytał wysoki stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynów, determinowanych sposobem działania i wysokością wyrządzonych szkód. Mając powyższe względy na uwadze sąd wymierzył za każdy z czynów zarzucanych oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności.,
Nadto na podstawie art. 85§ 1 kk w zw. z art. 86§1kk w miejsce kar jednostkowych sąd orzekł karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd orzekając karę łączną może zastosować zasadę pełnej absorpcji, jak i zasadę pełnej kumulacji biorąc dodatkowo pod uwagę „czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, [Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 września 2006 r. sygn. akt II AKa 244/06]. Związek przedmiotowy zbiegających się realnie przestępstw ocenia się według tożsamości lub podobieństwa dóbr naruszonych poszczególnymi z nich oraz zwartości czasowej i miejscowej ich popełnienia. Związek podmiotowy rozumie się natomiast jako podobieństwo rodzaju winy i zamiarów. (wyrok SA w Krakowie z 14.03.2007r., IIAka 44/07,KZS 2007/4/27).
Należy podkreślić,iż w judykaturze i piśmiennictwie wskazuje się, że absorpcję kar należy stosować bardzo ostrożnie biorąc pod uwagę negatywną – co do sprawcy- przesłankę prognostyczną, jaką jest popełnienie kilku przestępstw.
Kara łączna to szczególna kara wymierzana niejako "na nowo" i jako taka stanowić musi syntetyczną całościową ocenę zachowań sprawcy, będąc właściwą, celową z punktu widzenia prewencyjnego reakcją na popełnione czyny i jako taka nie może i nie powinna być postrzegana jako instytucja mająca działać na korzyść skazanego, ale jako instytucja gwarantująca racjonalną politykę karania w stosunku do sprawcy wielości - pozostających w realnym zbiegu - przestępstw.
W realiach przedmiotowej sprawy pomiędzy poszczególnymi czynami objętymi węzłem kary łącznej występował krótki odstęp czasu, były skierowane przeciwko tożsamym dobrom prawnym, ponadto zostały popełnione z pokrzywdzeniem tego samego podmiotu. Powyższe okoliczności zdaniem sądu przemawiały za zastosowaniem zasady częściowej absorpcji i zredukowaniem wymiaru kary łącznej do wymiaru zbliżonego do wymiaru kar jednostkowych za poszczególne przestępstwa.
Mając powyższe względy na uwadze sąd orzekł wobec K. S. karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności.
W ocenie sądu w stosunku do oskarżonego można wysnuć pozytywną prognozę kryminologiczną. Dotychczas wiódł on ustabilizowany tryb życia, nie był karany sądownie, po raz pierwszy tak rażąco naruszył normy prawne. W związku z tym na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat tytułem próby.
W ocenie sądu zakreślony okres próby będzie wystarczający do zweryfikowania prognozy kryminologicznej, świadomość możliwości zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności winna bowiem determinować oskarżonego do respektowania porządku prawnego. Nadto aby zagwarantować prawidłowy przebieg okresu próby sąd na podstawie art. 72§1 pkt 4 kk zobowiązał oskarżonego do kontynuowania pracy zarobkowej.
Na podstawie art. 46§1kk sąd zobowiązał również oskarżonego do naprawienia szkody poprzez uiszczenie na (...) kwoty 10.999,77 zł oraz kwoty 3223,73 zł. W/w środek ma z jednej strony zadośćuczynić zasadzie kompensaty szkód wyrządzonych czynami zabronionymi, z drugiej zaś uzmysłowić oskarżonemu nieopłacalność zachowań niezgodnych z porządkiem prawnym.
W ocenie sądu zastosowane sankcje karne są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów i spełnią swoje cele z zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej.
Na podstawie art. 627 kpk sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty sądowej i obciążył go wydatkami postępowania w wysokości 230 zł. Oskarżony ma stałe źródło dochodu, uzyskuje dochody oscylujące w granicach 10.000 zł miesięcznie, w związku z tym będzie miał możliwość pozyskania środków na pokrycie w/w należności sądowych.