Uzasadnienie
R.N. (dalej: skarżący) wraz ze skargą konstytucyjną wniesioną do Trybunału Konstytucyjnego 9 lipca 2019 r. (data wniesienia), wystąpił na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) o wstrzymanie przez Trybunał wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. z 4 lutego 2019 r. (sygn. akt […]) oraz wyroku Sądu Rejonowego w W. z 4 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]).
Sąd Okręgowy w G. mocą wyroku z 4 lutego 2019 r. oddalił apelację skarżącego od wyroku Sądu Rejonowego z 4 sierpnia 2017 r. oraz zasądził od skarżącego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postępowanie to dotyczyło transakcji sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz własności posadowionych na niej nieruchomości budynkowych przeprowadzonej pomiędzy skarżącym oraz zbywającymi je R.N. i O.N.
Skarb Państwa – Starosta P. 3 kwietnia 2015 r. wniósł pozew przeciwko skarżącemu, o uzgodnienie treści księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości (nr […]) z uwagi na to, że nieruchomość ta znajduje się w granicach portu morskiego w W., a zatem – zgodnie z § 4 i § 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej z dnia 26 lipca 2007 r. w sprawie ustalenia granicy portu morskiego we Władysławowie od strony morza, redy i lądu (Dz. U. z 2007 r. Nr 134, poz. 942) – przeniesienie udziałów ich użytkowania wieczystego wymaga zgody ministra właściwego ds. gospodarki morskiej pod rygorem „bezwzględnej nieważności” dokonanej czynności prawnej, zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2010 r. poz. 179).
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) Trybunał może wydać postanowienie tymczasowe o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania orzeczenia w sprawie, której skarga konstytucyjna dotyczy, jeżeli wykonanie wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia mogłoby spowodować nieodwracalne skutki, wiążące się z dużym uszczerbkiem dla skarżącego albo gdy przemawia za tym inny ważny interes skarżącego lub ważny interes publiczny.
Kwerenda księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości wskazuje, że Sąd oddalił zażalenie skarżącego w sprawie dokonania w niej zmian stąd, jako użytkownicy wieczyści figurują w niej ponownie R. i S.N. Mając to na uwadze, Trybunał stwierdza, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony, gdyż wskazane w nim orzeczenia zostały już wykonane. Zastosowanie więc postanowienia tymczasowego w tym wypadku byłoby nieskuteczne. Zgodnie z jednolitym stanowiskiem nauki prawa konstytucyjnego postanowienie tymczasowe jest instrumentem prawnym o ściśle prewencyjnym charakterze, którego skutkiem może być jedynie wstrzymanie lub zawieszenie wykonania wyroku lub innego wykonalnego rozstrzygnięcia sądu lub innego organu władzy publicznej (zob. Z. Czeszejko-Sochacki, L. Garlicki, J. Trzciński, Komentarz do ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z dnia 2.08.1997 r. (Dz. U. Nr 102 poz. 643), Warszawa 1999, s. 173-175).
Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.