Postanowienie TK z 17 marca 2026 r., Ts 206/25

Wydany

17 marca 2026 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 206/25 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie - umorzenie

Data 17 marca 2026

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2026, poz. 151

Skład

Sędzia Funkcja

Stanisław Piotrowicz 151/B/2026

Postanowienie

z dnia 17 marca 2026 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej E.F. i T.F. o zbadanie zgodności:

1. art. 804 2 § 1, art. 788 i art. 782 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, ze zm.) w zakresie, w jakim „pozwalają na wszczęcie i prowadzenie egzekucji przez następcę prawnego banku na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności na rzecz pierwotnego wierzyciela, w sytuacji gdy ten sam następca prawny – z uwagi na wyeliminowanie BTE z porządku prawnego – nie mógłby uzyskać na swoją rzecz klauzuli wykonalności w trybie sądowej kontroli przewidzianej w art. 788 k.p.c., co stanowi obejście prawa do sądu i narusza zasadę równości wobec prawa oraz zasadę zaufania obywateli do państwa, które wyeliminowało BTE z obrotu prawnego”, z art. 2, art. 9, art. 32, art. 45, art. 91, art. 175 i art. 177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
2. art. 176 w związku z art. 174 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2024 r. poz. 487) w związku z art. 804 2 § 1 ustawy, o której mowa w punkcie pierwszym, w zakresie, w jakim „prowadzi do przeniesienia w drodze sukcesji uniwersalnej nie tylko praw majątkowych (wierzytelności), ale również szczególnego, osobistego i uznawanego za niekonstytucyjne uprawnienia (przywileju) do egzekwowania należności na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego, co stanowi obejście prawa do sądu, narusza zasadę równości wobec prawa oraz zasadę zaufania obywateli do państwa, które wyeliminowało BTE z obrotu prawnego”, z art. 2, art. 9, art. 32, art. 45, art. 91, art. 175 i art. 177 Konstytucji, postanawia:

umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 września 2025 r. (data nadania) E.F. i T.F. (dalej: skarżący), reprezentowani przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego.

Idea Bank S.A. (dalej: Idea Bank) 18 grudnia 2013 r. wystawił dwa bankowe tytuły egzekucyjne o sygn.: 1) […], dotyczący E.F., który został zaopatrzony w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z 8 kwietnia 2014 r. o sygn. akt […];

2. […] r., dotyczący T.F., który został zaopatrzony w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z 8 kwietnia 2014 r. o sygn. akt […] (dalej: tytuły wykonawcze).

Idea Bank 27 kwietnia 2016 r. wszczął przeciwko skarżącym, na podstawie tytułów wykonawczych, postępowanie egzekucyjne (sygn. akt […]) przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w W. 4

Na mocy Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, na skutek przymusowej restrukturyzacji, 30 grudnia 2020 r. Idea Bank został przejęty przez Bank Polska Kasa Opieki Spółka Akcyjna (dalej: Bank Pekao). Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z 2 lipca 2021 r. (sygn. akt […]) odmówił Bankowi Pekao nadania klauzuli wykonalności.

Postanowieniem z 30 września 2022 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w W. oddalił zażalenie Banku Pekao.

6 12 października 2022 r. skarżący wnieśli skargę na dopuszczenie Banku Pekao do wstąpienia do postępowania egzekucyjnego w miejsce Idea Banku, która została uwzględniona w całości. Zgodnie z pkt. 3 postanowienia z 12 grudnia 2022 r. komornik umorzył postępowanie z urzędu na podstawie art. 824 § 1 pkt 6 Kodeksu postępowania cywilnego (obecnie Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm., dalej: k.p.c.) z uwagi na sprzeczność podmiotu żądającego wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego z podmiotem wskazanym w tytułach wykonawczych. Podstawą umorzenia postępowania był brak po stronie Banku Pekao klauzuli na następcę prawnego i brak możliwości zastosowania art. 804 1 k.p.c. z uwagi na datę wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Wierzyciel – Bank Pekao 30 grudnia 2024 r. złożył do Komornika przy Sądzie Rejonowym w W. wniosek w przedmiocie wypłaty środków, zaś 10 stycznia 2025 r. – skorygowany wniosek o wszczęcie ponownej egzekucji przeciwko skarżącym.

Komornik 20 lutego 2025 r. wydał postanowienie, którym oddalił wnioski pełnomocnika skarżących o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z 27 marca 2025 r. (sygn. akt […]; połączona ze sprawą o sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w W. oddalił skargi skarżących na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego oraz oddalenia wniosków skarżących o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie. Postanowieniem z 9 czerwca 2025 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w W. Wydział I Cywilny oddalił zażalenie skarżących.

Orzeczenie to, doręczone pełnomocnikowi skarżących 16 czerwca 2025 r., wskazane zostało jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.

W złożonej skardze skarżący wnoszą o uznanie, że niezgodne ze wskazanymi przepisami Konstytucji jest umożliwienie wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie Bankowego Tytułu Egzekucyjnego (BTE), który został wyeliminowany z obrotu prawnego.

Kwestionowane przepisy naruszają, ich zdaniem, zasadę demokratycznego państwa prawa oraz zasadę równości poprzez faworyzowanie strony silniejszej (banku) i uznanie BTE za skuteczny tytuł egzekucyjny. Kwestionowane normy godzą również w ich prawo do sądu, umożliwiając wierzycielowi obejście prawa oraz naruszenie kompetencji sądów poprzez powołanie się na sukcesję uniwersalną (niepodlegającą kontroli sądowej) BTE.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 17 grudnia 2025 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżących 15 stycznia 2026 r.) wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, w szczególności: a) postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. z 20 lutego 2025

18. (sygn. akt […]), b) postanowienia Sądu Rejonowego w W. z 27 marca 2025 r. (sygn. akt […]), c) uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w W. z 9 czerwca 2025 r. (sygn. akt […]); 2) udokumentowanie daty doręczenia skarżącym ostatecznego orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

W terminie określonym w zarządzeniu skarżący nie nadesłali do Trybunału Konstytucyjnego wymaganych informacji i dokumentów ani żadnego pisma procesowego.

Pismem z 26 stycznia 2026 r. (data nadania) skarżący wnieśli o cofnięcie skargi konstytucyjnej o sygn. akt Ts 206/25 w całości i umorzenie postępowania.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

1. W myśl art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) do rozpoczęcia rozprawy skarżący może wycofać skargę konstytucyjną.

Stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK cofnięcie skargi konstytucyjnej powoduje konieczność umorzenia postępowania (zob. np. postanowienie z 16 czerwca 2020 r., sygn. SK 27/20, OTK ZU A/2020, poz. 24) również wówczas, gdy do cofnięcia dojdzie na etapie wstępnego rozpoznania skargi konstytucyjnej (zob. np. postanowienia z: 29 lutego 2016 r., sygn. Ts 254/14, OTK ZU

B/2016, poz. 144; 28 czerwca 2017 r., sygn. Ts 35/17, OTK ZU B/2017, poz. 136; 3 października 2019 r., sygn. Ts 108/18, OTK

ZU B/2020, poz. 25; 11 maja 2022 r., sygn. Ts 252/21, OTK ZU B/2022, poz. 171). Trybunał w swoim orzecznictwie wyjaśniał, że prawo do cofnięcia skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania skarżącego i stanowi odzwierciedlenie zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (zob. np. postanowienia z: 4 marca 1999 r., sygn. SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26; 7 lipca 2011 r., sygn. Ts 207/09, OTK ZU nr 4/B/2011, poz. 301; 6 sierpnia 2012 r., sygn. Ts 146/12, OTK ZU nr 4/B/2012, poz. 387; 1 lipca 2015 r., sygn. Ts 248/14,

OTK ZU nr 4/B/2015, poz. 387; 13 marca 2018 r., sygn. Ts 217/17, OTK ZU B/2018, poz. 79; 6 lutego 2019 r., sygn. Ts 30/18,

OTK ZU B/2019, poz. 75).

Złożone przez skarżących w piśmie z 26 stycznia 2026 r. (data nadania) oświadczenie o cofnięciu skargi wyczerpuje zatem w całości przesłankę, o której mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, co stanowi podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej