Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. W., wniesioną na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tego środka został doręczony skarżącemu w dniu 30 stycznia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach niniejszej sprawy.
Pismem z dnia 30 stycznia 2015 r. (nadanym w dniu 6 lutego 2015 r.), skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący wniósł o cofnięcie, uchylenie, całkowitą zmianę treści zaskarżonego postanowienia "I SA/Gl 1006/14/M
p. 19.01.2015 r.". Jednocześnie oświadczył, że "(...) cofniętego wezwania do uiszczenia żądanego wpisu od skargi się nie wykonuje". Powyższe pismo zostało uznane za osobistą skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z kolei, w myśl § 3 tego przepisu, skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Powyższy wymóg nie obowiązuje, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
Podkreślić wypada, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z wymienionych wyżej osób jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2004 r. o sygn. akt FZ 308/04, niepubl.; z dnia 10 maja 2011 r. o sygn. akt I OZ 320/11, publ. Lex nr 795309, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 maja 2011 r. o sygn. akt I SA/Wr 229/10, publ. Lex nr 950382).
Stosownie do powołanego wyżej art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący – mimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie – skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tut. Sądu skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez niego osobiście. Nie wskazał przy tym, iż należy do kręgu osób, o których w art. 175 § 2 P.p.s.a. Stąd uznać należało, że osobista skarga kasacyjna strony nie spełnia wymogu określonego w art. 175 P.p.s.a. i z tego powodu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.