Uzasadnienie
W dniu 5 lutego 2016 r. zostało doręczone skarżącemu wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 17 października 2015 r. W wezwaniu tym zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W dniu 16 lutego 2016 r. skarżący uiścił kwotę należną tym tytułem. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, w którym, powołując się na swój wiek, wyjaśnił, że zapomniał, gdzie odłożył wspomniane wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi jego przywrócenie na podstawie art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 87 §§ 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z takim wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w tym terminie.
Odniesienie powyższego do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że ostatni z wymienionych warunków został spełniony, gdyż równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący zapłacił kwotę należną tym tytułem. Przyjmując najbardziej korzystną dla niego interpretację, zakładającą, że z chwilą ustania przyczyny uchybienia terminu natychmiast dokonał uchybionej czynności, uznać zarazem trzeba, że wniosek ów złożył w przepisanym terminie. Żądanie to nie mogło jednak zostać uwzględnione wskutek braku uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu.
Trzeba bowiem mieć na uwadze, że uchybienie terminu jest niezawinione wtedy, gdy mimo zachowania należytej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Mowa tu zatem o przeszkodzie niemożliwej do przezwyciężenia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt I OZ 784/14, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Bez wątpienia zatem wiek skarżącego nie jest okolicznością, która sama w sobie stanowiłaby usprawiedliwienie uchybienia terminu (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 56/09 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 478/14, dostęp: jak wyżej). Nie jest nią również zagubienie wezwania sądowego, które świadczy raczej o nienależytej staranności przy prowadzeniu swych spraw aniżeli o przeszkodzie, na której powstanie skarżący nie miał wpływu (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 492/14 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1972/15, dostęp: jak wyżej).
W świetle powyższych uwag uznać więc należało, że uzasadnienie badanego wniosku jest niewystarczające do pozytywnej jego weryfikacji. Stąd też konieczne stało się oddalenie tego żądania na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.