Uzasadnienie
J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku J. J. o umorzenie grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego seria [...] nr [...] z dnia 24 marca 2011 r. w wysokości [...] zł, nałożonego przez Straż Miejską w K. w związku z zatrzymaniem pojazdu za znakiem zakazu postoju powyżej 15 minut.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 października 2012 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z dnia 29 października 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na niezłożenie wymaganego formularza PPF.
Na skutek wniesionego sprzeciwu, Sąd postanowieniem z dnia 18 marca 2013r. również pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie.
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt II GZ 261/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. Z kolei postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt II GZ 488/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 października 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2013 r. skarżący wezwany został do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 października 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, ze wskazaniem, że na wezwanie zażalenie nie przysługuje. Wezwanie to doręczone zostało w dniu 30 września 2013 r.
Ze względu na fakt, iż należny wpis od skargi nie został uiszczony, postanowieniem z dnia 28 października 2013 r. Sąd odrzucił skargę J. J.. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej doręczony został skarżącemu w dniu 4 listopada 2013 r. ze wskazaniem, iż skarga kasacyjna sporządzona przez nieuprawniony podmiot będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania.
W piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. (data wpływu) skarżący wskazał, iż wnosi skargę kasacyjną "na postanowienie z dnia 28 października 2013 r. w przedmiocie odrzucenia skargi". W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł, iż nie zgadza się z treścią uzasadnienia, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony na "złym formularzu". Dodał, że "według przepisów wniosek nie wymaga szczególnej formy stąd powinien zostać rozpoznany".
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2013 r. powyższe pismo skarżącego uznane zostało – z uwagi na jego treść – za osobistą skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 28 października 2013 r. o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka lub w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – doradcę podatkowego, a nadto przez będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem – sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych. Na podstawie z kolei art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Podkreślić również trzeba, że zgodnie z orzecznictwem niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z wymienionych wyżej osób jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt FZ 308/04, niepubl., z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, publ. Lex nr 795309, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 229/10, publ. Lex nr 950382).
Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący nie jest którąkolwiek z wymienionych wyżej osób, dlatego też sporządzoną przez niego osobiście skargę kasacyjną z dnia 4 grudnia 2013 r. należy uznać za niedopuszczalną. Taką skargę zaś, zgodnie ze wskazanym wyżej art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.