Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, którym oddalono jej skargę.
Na to orzeczenie skarżąca wniosła zażalenie datowane na 10 listopada 2016 r.
W dniu 21 listopada 2016 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I zarządził wezwać skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie jego odpisu dla doręczenia organowi.
Doręczenie tych wezwań miało następujący przebieg. W dniu 28 listopada 2016 r. przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej. Równocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu tej przesyłki w placówce pocztowej oraz o możliwości jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 6 grudnia 2016 r., a w dniu 14 grudnia 2016 r. przesyłkę zwrócono z adnotacją, że nie została podjęta w terminie.
Skarżąca jak dotąd nie wykonała wspomnianych wezwań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu wobec bezskutecznego upływu terminu do wykonania wezwań do: uzupełnienia jego braku formalnego i uiszczenia wpisu od tego pisma.
W pierwszej kolejności odnotowania wymaga, że zgodnie z art. 47 § 1 w związku z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., do pisma strony, a więc także do zażalenia, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, w tym organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania jest przedmiotem skargi. Niespełnienie tego wymogu sprawia, że pismo jest dotknięte brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie pismu prawidłowego biegu [zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II GZ 263/14; por. również uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (obydwa orzeczenia dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)].
Jeśli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Niewykonanie wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a w przypadku, gdy pismem tym jest zażalenie, to podlega ono odrzuceniu przez sąd. W myśl bowiem art. 178 p.p.s.a., który w oparciu o art. 197 § 2 p.p.s.a. do zażaleń stosuje się odpowiednio, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Nie mniej istotne jest to, że w myśl art. 230 p.p.s.a. od zażalenia pobiera się wpis. Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest zażalenie - jego odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od tego pisma należy wykonać w ciągu siedmiu dni, a zdarzeniem inicjującym bieg tych terminów jest doręczenie wezwań adresatowi. Niezbędne zarazem staje się odnotowanie, że w niniejszej sprawie doręczenie to należało uznać za dokonane w dniu 12 grudnia 2016 r.
Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który wobec osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej ma zastosowanie w razie niemożności doręczenia organowi uprawnionemu do ich reprezentowania przed sądem lub pracownikowi upoważnionemu do odbioru pism (art. 67 § 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.
Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.), a doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
W rozpatrywanym przypadku o wykonaniu czynności z art. 73 §§ 1-3 p.p.s.a. świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki i kopercie, w której ją wysłano. Zgodnie z nimi przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy – w dniu 28 listopada 2016 r., powtórnie – w dniu 6 grudnia 2016 r., a w dniu 14 grudnia 2016 r. została zwrócona jako niepodjęta w terminie.
Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 12 grudnia 2016 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W rezultacie ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia i wezwania do uiszczenia wpisu od tego pisma był poniedziałek 19 grudnia 2016 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.