Uzasadnienie
Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w B. (dalej: "skarżąca" albo "wspólnota"), reprezentowana przez zarządcę –T. Ć. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...] określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 232,00 zł począwszy od miesiąca stycznia 2014 r. do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty.
Do skargi załączone zostały: umowa o zarządzanie nieruchomością położoną w B. przy ul. [...], zawarta pomiędzy wspólnotą a Firmą "B", uchwała z dnia [...] r. w sprawie powołania zarządu wspólnoty, uchwała z dnia [...]r. w sprawie zmiany składu zarządu wspólnoty oraz żądanie podejmowania w dniu [...]r. uchwały według zasady, że na każdego właściciela przypada jeden głos.
Na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016 r. zarządca – T. Ć. wskazał, że nie sprawuje zarządu nieruchomością na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali, lecz na podstawie art. 185 ustawy o gospodarce nieruchomościami, na zasadzie umowy cywilnoprawnej zawartej z całą wspólnotą. Skarżąca posiada zarząd właścicielski w rozumieniu art. 20 ustawy o własności lokali. Zaznaczył, że umowę cywilnoprawną zawarł z zarządem reprezentującym wspólnotę w dniu [...] r., natomiast jego pełnomocnictwo do reprezentowania wspólnoty wynika z § 3 tejże umowy. Podkreślił, że skład zarządu wspólnoty od 2009 r. nie uległ zmianie. Poinformował także, iż nie były podejmowane uchwały w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali o skierowaniu skargi do sądu administracyjnego.
Sąd postanowił zobowiązać zarząd wspólnoty w osobach J.K. oraz M.S. do podpisania skargi oraz do przedłożenia uchwały podjętej w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali, wyrażającej zgodę na wniesienie skargi w niniejszej sprawie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.").
W pismach z dnia 15 kwietnia 2016 r. wezwano członków zarządu skarżącej wspólnoty, tj. J. K. oraz M. S. do podpisania skargi oraz do przedłożenia uchwały właścicieli lokali, podjętej w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 1892), wyrażającej zgodę na dokonanie czynności, tj. wniesienie skargi w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Wezwania powyższe doręczone zostały ww. członkom zarządu skarżącej w dniu 21 kwietnia 2016 r.
W udzielonej terminowo odpowiedzi na wezwanie przedłożone zostało do akt nn. sprawy pismo radcy prawnego Ł.R. z dnia [...] r. zatytułowane "Oświadczenie o przystąpieniu do sprawy", do którego zostały dołączone: pełnomocnictwo procesowe z dnia [...] r. udzielone przez członków zarządu wspólnoty wskazanemu wyżej radcy prawnemu do zastępowania wspólnoty m.in. w postępowaniu sądowym wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej; uchwała wspólnoty z dnia [...] r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa, dotycząca zaskarżenia decyzji organu drugiej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz upoważniająca zarząd wspólnoty do podpisania pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sądzie z wybranym radcą prawnym oraz żądanie podejmowania w dniu [...] r. uchwały według zasady, że na każdego właściciela przypada jeden głos; uchwała z dnia [...] r. w sprawie zmiany składu zarządu oraz żądanie podejmowania w dniu [...] r. uchwały według zasady, że na każdego właściciela przypada jeden głos.
Pomimo wezwania z dnia 15 kwietnia 2016 r. skarga złożona w niniejszej sprawie nie została podpisana przez zarząd wspólnoty w osobach J. K. oraz M.S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy, określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
W omawianej sprawie skarga podpisana została przez zarządcę nieruchomości w osobie T. Ć., który jednak nie mógł reprezentować skarżącej wspólnoty mieszkaniowej w postępowaniu przed sądem administracyjnym z uwagi na fakt, iż nie należy on do kręgu osób, wskazanych w art. 35 P.p.s.a., mogących być pełnomocnikiem strony. Z tego też względu Sąd postanowił wezwać zarząd skarżącej wspólnoty mieszkaniowej w osobach J. K. oraz M. S. do podpisania skargi oraz do przedłożenia uchwały właścicieli lokali, podjętej w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali, wyrażającej zgodę na dokonanie czynności, tj. wniesienie skargi w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Pomimo skutecznie doręczonego wezwania, członkowie zarządu wspólnoty nie podpisali skargi; termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 28 kwietnia 2016 r.
Na marginesie zwrócić należy również uwagę, że wezwanie Sądu uznane zostałoby za wykonane także w sytuacji, gdyby pełnomocnik skarżącej, któremu zarząd wspólnoty udzielił w dniu [...] r. pełnomocnictwa, podpisał skargę bądź nadesłał podpisany przez siebie egzemplarz skargi, w terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności przez członków zarządu.
Reasumując, w rozpatrywanej sprawie nie został usunięty w wyznaczonym terminie brak formalny skargi. Obliguje to Sąd do jej odrzucenia.
Z uwagi na to, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.