Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Gminy S. (dalej: skarżąca albo Gmina) na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Powodem odrzucenia skargi było wniesienie jej z uchybieniem przewidzianego prawem 30 – dniowego terminu.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd zaznaczył, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została skarżącej w dniu 28 października 2014 r. Termin przewidziany na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upływał zatem z dniem 27 listopada 2014 r. Pełnomocnik skarżącej - radca prawny - w dniu 27 listopada 2014 r. nadał wprawdzie skargę, uczynił to jednak za pośrednictwem operatora A Sp. z o.o., co wynika z odcisku datownika na kopercie nadania skargi. Nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest A Sp. z o.o., nie może być natomiast uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu (w przypadku skargi – do sądu za pośrednictwem organu), gdyż na dzień wnoszenia w niniejszej sprawie skargi A Sp. z o.o. nie był "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż w rozpatrywanej sprawie dniem wniesienia skargi był dzień jej wpływu do organu, co nastąpiło w dniu 5 grudnia 2014 r., a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie skargi.
Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącej – radcy prawnemu J. S. w dniu 2 marca 2015 r.
W piśmie z dnia 30 marca 2015 r. (nadanym w tym samym dniu) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowości, jakie pojawią się po stronie operatora pocztowego. Wyraziła również pogląd, że w dniu doręczenia przesyłki strony skarżącej, A Sp. z o.o. zobowiązany był dostarczyć przesyłkę w imieniu nadawcy do placówki operatora wyznaczonego, co skutkowałoby wniesieniem pisma procesowego w terminie.
Następnie przy piśmie z dnia 17 kwietnia 2015 r. skarżąca nadesłała wypowiedzenie pełnomocnictwa radcy prawnemu J. S. datowane na 15 kwietnia 2015 r.
Postanowieniem z dnia 4 maja 2015 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu. W motywach rozstrzygnięcia Sąd zaznaczył, że wniosek o przywrócenie terminu zawarty w piśmie z dnia 30 marca 2015 r. jest spóźniony. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała bowiem najpóźniej z dniem 2 marca 2015 r., tj. w chwili powzięcia przez ówczesnego pełnomocnika skarżącej wiadomości o odrzuceniu przez Sąd skargi z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia (data doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o odrzuceniu skargi). Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wniosła natomiast dopiero w dniu 30 marca 2015 r.
Odpis postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu doręczono skarżącej w dniu 12 maja 2015 r.
W piśmie z dnia 18 maja 2015 r. (nadanym w dniu 19 maja 2015 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że z treści postanowienia odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu wynika, iż wniosek jest spóźniony z uwagi na otrzymanie przez pełnomocnika skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu 2 marca 2015 r., podczas gdy wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła dopiero w dniu 30 marca 2015 r. Skarżąca podniosła następnie, że pełnomocnictwo do sporządzenia i wniesienia skargi udzielone zostało przez poprzednio urzędującego Wójta radcy prawnemu J. S. w dniu 25 listopada 2014 r. Pełnomocnik wniósł skargę a następnie "wypowiedział udzielone przez Gminę (...) pełnomocnictwa pismem o nieustalonej dacie (data nagłówkowa pisma jest niepewna). Pełnomocnik nie poinformował strony ani o niewypowiedzeniu pełnomocnictwa procesowego w niniejszej sprawie, ani o stanie sprawy". Podniosła, że pełnomocnik doręczył jej dopiero odpis postanowienia tut.
Sądu z dnia 16 lutego 2015 r., co nastąpiło w dniu 23 marca 2015 r. Skarżąca stwierdziła dalej, że wniosła środek prawny od postanowienia o odrzuceniu skargi i zarazem wypowiedziała pełnomocnictwo do jej reprezentowania przez radcę prawnego. Podkreśliła przy tym, że działała w błędzie, iż dokonuje czynności procesowej w terminie, za który to błąd nie ponosi winy; z przyczyn od skarżącej niezależnych nie mogła ona dokonać tej czynności wcześniej (tj. w terminie). Skarżąca wskazała dalej, że w piśmie dotyczącym wypowiedzenia pełnomocnictwa, doręczonego jej w dniu 12 stycznia 2015 r. radca prawny wyspecyfikował sprawy, w których reprezentował Gminę przed sądami. Treść tego pisma sugerowała, że katalog wymienionych przez pełnomocnika spraw jest zamknięty i wypowiedzenie dotyczyło wszystkich spraw, w których reprezentował on Gminę. Skarżąca podniosła, że skoro pełnomocnik wykonuje czynności zawodowo, trudno było jej przypuszczać, iż uchybi on obowiązkowi zawiadomienia sądów o wypowiedzeniu pełnomocnictwa.
Zaznaczyła końcowo, że nie może być odpowiedzialna za to, iż pełnomocnik uchybił terminowi do wniesienia środka prawnego w sprawie. Mogła też uznać za wiarygodne przekazanie jej przez pełnomocnika pisma z sugerowanym przez niego terminem wniesienia środka prawnego. Skarżąca bez swojej winy nie wniosła zatem w terminie wniosku o przywrócenie terminu, nie mając możliwości realnej oceny okoliczności sprawy.
Do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca dołączyła kopię pisma radcy prawnego zawierającego datę wpływu do Urzędu Gminy w dniu 12 stycznia 2015 r. (pismo zawiera enumeratywne zestawienie spraw, w których wygasła umowa o obsługę prawną; nie wymieniono w nim niniejszej sprawy) oraz kopię pisma tut. Sądu z dnia 17 lutego 2015 r. doręczającego pełnomocnikowi skarżącej odpis postanowienia z dnia 16 lutego 2015 r. o odrzuceniu skargi (wynika z niej, że pismo to wpłynęło do kancelarii radcy prawnego w dniu 2 marca 2015 r. a do Urzędu Gminy w dniu 23 marca 2015 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu (do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi) zawarty w piśmie z dnia 18 maja 2015 r. został wniesiony w terminie. Postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu doręczono bowiem skarżącej w dniu 12 maja 2015 r. zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wniesiono w dniu 19 maja 2015 r. (data nadania).
Dokonując zatem merytorycznej oceny wniosku Sąd doszedł do przekonania, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie ponosi bowiem winy w uchybieniu terminu w sytuacji, opisanej szczegółowo w części uzasadnienia obejmującej stan faktyczny sprawy. Jak wynika z akt postępowania, Gmina wniosła o przywrócenie terminu w dniu 30 marca 2015 r. a więc w ciągu siedmiu dni od przekazania jej przez radcę prawnego odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi; pełnomocnik odebrał to postanowienie w dniu 2 marca 2015 r. a przekazanie go Gminie miało miejsce dopiero w dniu 23 marca 2015 r. – data wpływu do Urzędu Gminy.
Mając zatem powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.