Uzasadnienie
W piśmie z dnia 25 listopada 2012 r. skarżący Z. W. zawarł wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Eugeniusza Christa, który brał udział w wydaniu postanowienia o odrzuceniu wskazanej wyżej skargi. Odnosząc się krytycznie do ustaleń, jakie legły u podstaw tego orzeczenia, skarżący stwierdził, że za organem odwoławczym sędzia ten kłamie. Zakwestionował też dopuszczalność wydania takiego rozstrzygnięcia.
Wezwany następnie do podania przyczyny mającej uzasadniać powyższe żądanie oraz do uprawdopodobnienia jej istnienia, w piśmie z dnia 24 grudnia 2012 r. skarżący oznajmił, że sędzia "mógł przyjąć »Za wiary godne« niepodmiotowe i bezprzedmiotowe decyzje nieetyczne, nie będące decyzjami", natomiast skarżącego wezwał, "żeby mógł potwierdzić zapadły już charakter jedynie rejestracyjny". Nadto zaznaczył, że sędziego "ktoś (...) pcha do rozstrzygnięcia kwestii spornych nie leżących w jego bezpośredniej właściwości odnośnie własności czy granic nieruchomości".
W oświadczeniu złożonym w dniu 10 stycznia 2012 r. sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Eugeniusz Christ wyraził przekonanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi jakakolwiek przesłanka uzasadniająca uwzględnienie rozpoznawanego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy określa art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jednakże niezależnie od nich, stosownie do jej art. 19, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek taki strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia, o czym z kolei stanowi art. 20 § 1 powołanej ustawy.
Oznacza to, że zarzut braku bezstronności, nie poparty żadnymi okolicznościami, które wywoływałyby uzasadnione wątpliwości w tym zakresie lub wskazywałyby na spełnienie przesłanek wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy, nie jest wystarczający do uwzględnienia takiego żądania [zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 100/09, LEX nr 518262 oraz z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 720/08, LEX nr 575375].
Tymczasem w rozpatrywanym przypadku takie okoliczności nie zostały przytoczone ani we wniosku, ani w piśmie go uzupełniającym. Wymaga bowiem dostrzeżenia, że argumentacja skarżącego zmierza raczej ku wzruszeniu postanowienia o odrzuceniu skargi: wszak podaje on w wątpliwość prawidłowość, czy wręcz dopuszczalność wydania tego orzeczenia. Zarzuty te mogą być jednak podnoszone w skardze kasacyjnej wniesionej od tego rozstrzygnięcia; nie stanowią natomiast podstawy wyłączenia sędziego [por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 328/08, LEX nr 494203 oraz z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 912/08, LEX nr 564266].
W związku z tym, na podstawie art. 19 wskazanej wyżej ustawy, należało orzec jak w sentencji.