Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 sierpnia 2013 r. skarżący Z. W.sformułował wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Eugeniusza Christa, który w niniejszej sprawie brał udział w wydaniu m. in. postanowienia z dnia 22 lipca 2013 r. (postanowieniem tym odrzucono zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, którą wniósł od postanowienia o odrzuceniu jego skargi). Motywy tego rozstrzygnięcia skarżący uznał za "nic nie warte", a jego wydanie – za niedopuszczalne.
Wezwany następnie do podania przyczyny mającej uzasadniać powyższe żądanie oraz do uprawdopodobnienia jej istnienia, w piśmie z dnia 14 września 2013 r. skarżący krytycznie ocenił postanowienie z dnia 22 lipca 2013 r. i podkreślił, że jego "prawo jest naruszone przez wyłączonego", który "nadal nie panuje nad prawem".
W oświadczeniu złożonym w dniu 7 października 2013 r. sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Eugeniusz Christ wyraził przekonanie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi jakakolwiek przesłanka uzasadniająca uwzględnienie rozpoznawanego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy określa art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jednakże niezależnie od nich, stosownie do jej art. 19, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek taki strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia, o czym z kolei stanowi art. 20 § 1 powołanej ustawy.
Oznacza to, że zarzut braku bezstronności, nie poparty żadnymi okolicznościami, które wywoływałyby uzasadnione wątpliwości w tym zakresie lub wskazywałyby na spełnienie przesłanek wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy, nie jest wystarczający do uwzględnienia takiego żądania [zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 100/09, LEX nr 518262 oraz z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 720/08, LEX nr 575375].
Tymczasem w rozpatrywanym przypadku takie okoliczności nie zostały przytoczone ani we wniosku, ani w piśmie go uzupełniającym. Wymaga dostrzeżenia, że argumentacja skarżącego zmierza raczej ku wzruszeniu postanowienia z dnia 22 lipca 2013 r., wszak podaje on w wątpliwość prawidłowość, czy wręcz dopuszczalność wydania tego orzeczenia. Zarzuty te mogą być jednak podnoszone w zażaleniu wniesionym od tego rozstrzygnięcia; nie stanowią natomiast podstawy wyłączenia sędziego [por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 328/08, LEX nr 494203 oraz z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 912/08, LEX nr 564266].
Z tego względu, działając zgodnie z art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić uwzględnić rozpatrywanego wniosku.