Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 31.03.2015r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku oraz nadesłanych dokumentów J. B. nie pracuje. Źródłem jego przychodów są wierzytelności z tytułu wynajmu nieruchomości (salonu samochodowego), przysługujące od spółki D. Sp. z o.o. z siedzibą w J. Uzyskane w ten sposób sumy podlegają jednakże zajęciu przez organ egzekucyjny. Kwota pozostająca do dyspozycji wnioskodawcy wynosi 1000 zł., miesięcznie. Z tego reguluje on jeszcze bieżące zobowiązania z tytułu podatku VAT.
Skarżący podał, że z żoną I.B. pozostaje w separacji.
Jest on właścicielem samochodu osobowego marki Seat Leon, rok prod. 2010, jak również:
- - nieruchomości o pow. 0,2314 ha, położonej w J., gmina M, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], obciążonej hipoteką przymusową w wysokości 2 036 425,50 zł., na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego,
- - nieruchomości o pow. 1,9463 ha, położonej w J., gmina M., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], obciążonej hipoteką umowną łączną w wysokości 3 150 000 zł., na rzecz Alior Banku S.A. z siedzibą w Warszawie oraz hipotekami przymusowymi w kwotach: 2 509 488 zł., 2 324 005,50 zł., 265 908 zł., 116 544 zł., na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego,
- - nieruchomości o pow. 0,0201 ha, położonej w J, gmina M, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...],
- - nieruchomości o pow. 0,6095 ha, położonej w Ż., gmina Miasteczko Ś., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], obciążonej hipoteką przymusową w wysokości 2 158 968 zł., na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego.
J.B. jest także współwłaścicielem, na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej; - ½ części nieruchomości o pow. 0,13 ha, położonej w J., gmina M., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], obciążonej hipoteką przymusową w wysokości 1 471 269,15 zł. zł., na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego,
- - nieruchomości o pow. 0,6554 ha, położonej w J., gmina M., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], obciążonej hipotekami przymusowymi kaucyjnymi w wysokości; 2 000 000 zł. i 1 000 000 zł., na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz hipotekami przymusowymi w kwotach: 2 240 398,50 zł., 2 857 267,50 zł., 1 524 603 zł., 1 728 069 zł. na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w M.,
- - nieruchomości o pow. 0,0512 ha, położonej w J.u, gmina M., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...].
Łączna wartość w/w nieruchomości według szacunku organu egzekucyjnego wynosi 8 500 000 zł.
Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stosowaną wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej. Stanowi odstępstwo zarówno od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (...) jak i od konstytucyjnego obowiązku ponoszenia danin publicznych wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Jest jednocześnie formą dofinansowania strony skarżącej z budżetu państwa, przez co powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246§1 w/w ustawy. Wskazuje ona, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wykazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia przy tym wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do uprawdopodobnienia, iż zachodzą uwarunkowania przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 26.09.2013r., sygn. akt II OZ 792/13, postanowienie NSA z dnia 16.02.2012r., sygn. akt I FZ 26/12, postanowienie NSA z dnia 28.01.2013r., sygn. akt II FZ 29/13, postanowienie NSA z dnia 16.05.2013r., sygn. akt I FZ 101/13, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23.10.2009r., sygn. akt III SA/GL 823/09).
Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Umożliwia to konstrukcja art. 255 w/w ustawy a zastosowanie tej normy poprzez wezwanie strony skarżącej o przedłożenie dodatkowych oświadczeń lub dokumentów stanowi rodzaj uzupełniającego postępowania dowodowego, dzięki któremu wydane orzeczenie opierać się będzie o zasadę prawdy materialnej. Brak tej współpracy przez niedostarczenie dokumentów bądź nieskładnie wyczerpujących oświadczeń musi mieć natomiast wpływ na dokonywaną przez sąd ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 11.02.2014r., sygn. akt II FZ 1474/13, postanowienie NSA z dnia 15.03.2012r., sygn. akt II FZ 175/12, postanowienie NSA z dnia 04.04.2011r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 15.06.2010r., sygn. akt II OZ 530/10, postanowienie NSA z dnia 19.10.2010r., sygn. akt II GZ 296/10, postanowienie NSA z dnia 05.12.2006r., sygn. akt II FZ 703/06).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie dość dokładnie wyjaśniła swoją sytuację majątkową.
Zwrócić należy uwagę, iż orzekający aby rzetelnie ocenić zdolności płatnicze strony skarżącej musi dysponować dokładnymi i obszernymi informacjami na temat jej sytuacji majątkowej, rodzinnej i finansowej. Informacje te powinien dostarczyć wnioskodawca tak aby orzekający mógł przeprowadzić pewnego rodzaju symulację finansową określającą relację wydatków gospodarstwa domowego do jego dochodów, z uwzględnieniem posiadanych środków trwałych i oszczędności. Stąd też brak danych w tym zakresie skutecznie uniemożliwia wspomnianą analizę. To z kolei wyklucza przyznanie prawa pomocy.
Tymczasem przedstawione przez wnioskodawcę informacje dotyczące podstawowych kwestii, z punktu widzenia analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy są niepełne. Według twierdzeń strony skarżącej, ma ona do dyspozycji kwotę mniejszą niż 1000 zł., miesięcznie. Z niej bowiem musi jeszcze regulować zobowiązania z tytułu podatku VAT. Nie wiadomo natomiast ile obecnie wydaje na bieżące utrzymanie. W aktach sprawy o sygn. I SA/Kr 860/14 wnioskodawca podał na przykład, że wydaje miesięcznie kwotę 2300 zł. Tym bardziej więc zasadnym jest w niniejszym postępowaniu wykazanie przez wnioskodawcę skąd pochodzą środki na pokrycie tej różnicy, przekraczającej 1300 zł., miesięcznie.
W konsekwencji nie jest też widome jakim rzeczywistym budżetem czy oszczędnościami dysponuje J.B.. Biorąc natomiast pod uwagę, że wnioskodawca był wzywany w trybie art. 255 w/w ustawy o przedstawienie stosownych dokumentów na tą okoliczność, stwierdzić należy, że nie wykonał tego obowiązku w sposób prawidłowy.
Skarżący, mimo wezwania, nie wyjaśnił również jak jest sytuacja, finansowa jego żony a należy się zgodzić z poglądem wyrażonym w postanowieniu WSA w Krakowie, z dnia 16.12.2014r., sygn. I SA/Kr 143/14, że formalna separacja małżonków nie powoduje, iż nie mogą oni faktycznie finansowo sobie pomagać.
W konsekwencji więc wskazanych wyżej okoliczności, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie dość dokładnie i wyczerpująco przedstawiła swoją sytuację finansową. Orzekający nie ma więc wystarczającego materiału, do którego przedłożenia zobowiązany był wnioskodawca, aby przeprowadzić dogłębną analizę jego sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych. Ocena taka nie może natomiast opierać się na niekompletnych faktach (por. postanowienie NSA z dnia 03.04.2014r., sygn. akt II GZ 151/14, postanowienie NSA z dnia 24.01.2011r., sygn. akt II FZ 733/10, postanowienie NSA z dnia 06.02.2013r., sygn. akt I GZ 12/13, postanowienie NSA z dnia 11.12.2008r., sygn. akt I FZ 394/08, postanowienie NSA z dnia 15.09.2010r., sygn. akt II FZ 400/10, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23.10.2009r. sygn. akt. III SA/Gl 823/09, postanowienie NSA z dnia 18.06.2010r., sygn. akt II FZ 253/2010, postanowienie NSA z dnia 08.11.2006r. sygn. akt II OZ 1112/2006, ONSAiWSA 2007/4, poz. 79).
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art.244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt.2, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).