Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, stosownie do art. 54 § 3 i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", w pkt 1 sentencji postanowienia z dnia 26 września 2013 r. o sygn. jak wyżej, umorzył postępowanie w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 października 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.. Natomiast w pkt 2. sentencji ww. postanowienia Sąd na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 4.243 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 26 września 2013 r. zatytułowanym "Wniosek o uzupełnienie treści postanowienia" pełnomocnik skarżącego adwokat "[...]" na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia Sądu w przedmiocie kosztów postępowania poprzez uwzględnienie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten, na mocy art. 166 p.p.s.a., ma odpowiednie zastosowanie do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Ponieważ zaś wniosek o uzupełnienie orzeczenia sądowego jest składany w trybie art. 63 p.p.s.a., może zostać odrzucony na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a. z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2010 r., s. 376 oraz M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz", Warszawa 2011 r., s. 560). W takiej sytuacji o odrzuceniu wniosku sąd orzeka w formie postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 58 § 3 i art. 157 § 2 w związku z art. 166 p.p.s.a.).
Z przywołanego powyżej art. 157 § 1 p.p.s.a. wynika, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie orzeczenia sądu, które podlega doręczeniu z urzędu, a takim było wydane w niniejszej sprawie postanowienie Sądu z dnia 26 września 2013 r. o umorzeniu postępowania sądowego, rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia stronie bądź jej pełnomocnikowi odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Natomiast niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie (uchybienie terminu) ma miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie orzeczenia z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży ten wniosek przedwcześnie, tj. wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, które nie zostało jej jeszcze doręczone.
W niniejszej sprawie postanowienie Sądu z dnia 26 września br., którego uzupełnienia domaga się skarżący, nie zostało mu doręczone przed dniem złożenia tego wniosku, a zatem termin, o którym mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. nie rozpoczął jeszcze biegu. Powyższe powoduje, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia jako złożony przedwcześnie podlegał odrzuceniu na podstawie do art. 58 § 1 pkt 2 i art. 64 § 3 w związku z art. 157 § 1 i art. 166 p.p.s.a..
Na marginesie należy natomiast zauważyć, że wniosek ten zmierzał w istocie do zmiany sentencji orzeczenia, co jest prawnie niedopuszczalne (p. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1268/07 oraz z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1331/07, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem nawet w sytuacji złożenia przedmiotowego wniosku w terminie ustawowym, nie mógłby on zostać uwzględniony, albowiem uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje tylko w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. W sytuacji natomiast, gdy sąd zawarł w sentencji takie rozstrzygnięcie, ale niesatysfakcjonujące dla strony, to stronie przysługuje na nie środek odwoławczy (zażalenie, jeżeli strona nie składa skargi kasacyjnej), a nie wniosek o uzupełnienie orzeczenia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005, s. 365).
Uznać zatem należy, że w przypadku, na który wskazano w złożonym w niniejszej sprawie wniosku, tj. w sytuacji błędnego nieuwzględnienia przez Sąd kosztów zastępstwa procesowego w kwocie zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego, skarżącemu – stosownie do art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. – przysługuje zażalenie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego, jeżeli nie wnosi on skargi kasacyjnej. Przy czym zażalenie to wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, o czym stanowi § 2 ww. przepisu. W świetle powyższego, termin do złożenia tego środka odwoławczego, umożliwiającego stronie weryfikację wysokości zasądzonych na jej rzecz kosztów postępowania, w niniejszej sprawie rozpocznie swój bieg dopiero od doręczenia jej postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego, w którym zawarto również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 64 § 3 w związku z art. 157 § 1 i art. 166 p.p.s.a.. postanowił jak w sentencji postanowienia.