Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę S. M. wniesioną na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...]r. [...] wydane w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych
Powyższe postanowienie wraz z jego uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 5 grudnia 2009r., z równoczesnym pisemnym pouczeniem jej o sposobie zaskarżenia postanowienia w ramach skargi kasacyjnej, oraz o ustawowych wymogach formalnych jej sporządzenia przez adwokata, radcę prawnego lub w sprawach podatkowych przez doradcę podatkowego wynikających z uregulowania art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm. /
Postanowienie to stało się przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną z dnia 2 stycznia 2010r., przy czym skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez samą skarżącą. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 stycznia 2010 r. (data stempla placówki pocztowej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego. Przepis ten wprowadza zatem tzw. przymus adwokacko-radcowski, oznaczający bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez wskazanych powyżej fachowych pełnomocników (z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarga kasacyjna była sporządzona przez podmioty wskazane w § 2 art. 175 p.p.s.a.). Uchybienie obowiązkowi sporządzenia skargi kasacyjnej przez określony ustawowo krąg podmiotów nie stanowi zarazem braku formalnego takiej skargi, który mógłby być uzupełniony po uprzednim wezwaniu do uzupełnienia takich braków. W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się bowiem pogląd, że sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę stanowi jej nieusuwalny brak i prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro więc skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącą jest dotknięta nieusuwalnym brakiem, podlegała ona odrzuceniu na podstawie przytoczonego powyżej przepisu.
Dodatkowo jedynie należy zauważyć, iż wniesienie skargi kasacyjnej nastąpiło także z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu do jej wywiedzenia, albowiem mając na uwadze datę doręczenia skarżącej skarżonego postanowienia (5 grudnia 2009 r.) upływ ustawowego terminu nastąpił w dniu 4 stycznia 2010r.(poniedziałek). Tym samym nadanie skargi kasacyjnej w placówce pocztowej w dniu 5 stycznia 2010r., nastąpiło już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.