Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną S. M. na postanowienie tegoż Sądu z 27 listopada 2009 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 4 września 2009 r. Nr PO/8251-0018/09/2/IN w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. Na postanowienie to skarżąca nie wniosła środka zaskarżenia.
W dniu 29 kwietnia 2010r. pełnomocnik S. M. na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) -zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Następnie postanowieniem z 31 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek pełnomocnika S. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 4 września 2009 r. Nr PO/8251-0018/09/2/IN w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. Postanowienie to również nie zostało zaskarżone.
W związku z czym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stał się bezprzedmiotowy i w tym znaczeniu nieuzasadniony. Poza tym należy wskazać, że stosownie do art. 220 ustawy zażalenie m. in. na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, gdy związane jest to z nieziszczeniem wpisu od skargi bądź skargi kasacyjnej jest wolne od wpisu. Zatem na mocy tego przepisu skarżąca, gdyby wniosła zażalenie na tego rodzaju postanowienie wówczas byłaby zwolniona z wymaganych kosztów sądowych i w tym zakresie jej wniosek o przyznanie prawa pomocy byłby również bezprzedmiotowy.
Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.