Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu S. M. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych.
Zarządzeniem z dnia 28 października 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu, poświadczonego za zgodność z oryginałem, wraz z załącznikami. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono stronie siedmiodniowy termin, informującą jednocześnie, że nieusunięcie powyższego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Równocześnie doręczono skarżącej odpis zarządzenia z tej samej daty o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Powyższe oba wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 9 listopada 2009 r., za zwrotnym potwierdzeniem ich odbioru. Mimo, iż wyznaczony stronie termin upłyną z dniem 16 listopada 2009 r. (poniedziałek), w tym czasie strona nie uzupełniła zarówno braków formalnych skargi jak i nie uiściła stosownego wpisu sądowego.
Dopiero w dniu następnym tj. 17 listopada 2009r. skarżąca złożyła w biurze podawczym WSA w Opolu pismo datowane przez nią samą na dzień 14.11.2009 r., zawierające jej odniesienie się do udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę.
W piśmie tym dodatkowo zwróciła się o "umorzenie kosztów sądowych" dołączając wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych sporządzony na druku przesiedzianym w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w postępowaniach przed sądami powszechnymi.
Postanowieniem Sądu z dnia 27 listopada 2009r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga została odrzucona.
Wnioskiem z dnia 30 marca 2010r., pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urząd w ramach przyznanego prawa pomocy, zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując iż jest to niezbędne w celu wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia organu, jako wydanego w stosunku do przedawnionych już należności podatkowych.
Mając na uwadze treść zgłoszonego żądania, w związku z powstałymi wątpliwościami na tle rozstrzyganej sprawy, zarządzeniem z dnia 26.04.2010r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącej o sprecyzowanie zakresu zgłoszonego żądania, a mianowicie, czy wniosek ten dotyczy przywrócenia terminu do złożenia skargi, czy też przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W udzielonej odpowiedzi, pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 20 maja 2010r. sprecyzował, że wniosek z dnia 30 marca 2010r. dotyczy prośby o przewrócenie terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje
Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Dla skuteczności wniosku o przywrócenie terminu koniecznym jest spełnienie warunków określonych w art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia (§ 1), a ponadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Niezbędnym jednakże warunkiem do ubiegania się o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności, jest istnienie samego uchybienia.
W niniejszej sprawie termin do złożenia skargi został zachowany i okoliczność ta nigdy nie była kwestionowana przez Sąd, jak również nie stanowiła podstawy do uprzedniego odrzucenia skargi postanowieniem z dnia 27 listopada 2009r.
Konkludując, stwierdzić należy, że skoro w sytuacji wniesienia skargi w terminie nie jest możliwe przywrócenie nieuchybionego przecież terminu, to sam wniosek w tym zakresie był niedopuszczalny i należało orzec o jego odrzucenie stosownie do art. 88 p.p.s.a.