Uzasadnienie
W dniu 14 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał postanowienie, w którym odrzucił skargę W. T. na opisaną w sentencji decyzję z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie, polegającego na braku podpisu ww. pisma procesowego. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 22 stycznia 2014 r.
Następnie w piśmie z dnia 28 stycznia 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym w R.) skarżący wniósł o przywrócenie uchybionego terminu.
W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podał, że przyczyną, dla której nie dochował terminu była jego niedyspozycja trwająca od 7 do 24 stycznia 2014 r., spowodowana skręceniem kostki w lewej nodze. Skarżący podniósł, że w wyniku tego zdarzenia musiał w tych dniach pozostawać w domu. W związku z powyższym nie miał możliwości złożenia przedmiotowej skargi w terminie.
Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył zaświadczenie lekarskie oraz podpisaną własnoręcznie skargę w dwóch egzemplarzach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. W art. 87 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesiono wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wystąpił brak winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie skarżący odebrał postanowienie o odrzuceniu skargi w dniu 3 stycznia 2014 r. Jednak z uwagi na fakt, że już wcześniej, tj. w dniu 2 stycznia 2014 r. nastąpił zastępczy skutek doręczenia należało od tego dnia liczyć termin do uzupełniania braku formalnego skargi, który w związku z tym upływał w dniu 9 stycznia 2014 r. Jak wynika z treści wniosku oraz z załączonego do niego zaświadczenia lekarskiego, w trakcie biegu tego terminu tj. w dniu 7 stycznia 2014 r. skarżący skręcił kostkę w lewej nodze, co jego zdaniem stanowiło niezawinioną przyczynę nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie.
Dokonując oceny przedstawionej przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu należy wskazać, że w orzecznictwie za jeden z przykładów okoliczności, uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu uznaje się nagłą chorobę, która nie pozwoliła stronie na wyręczenie się inną osobą (tak wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99, orzeczenie dostępne w bazie cbosa: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu skręcenie kostki w nodze jest niewątpliwie zdarzeniem nagłym, którego skarżący nie mógł przewidzieć i któremu nie był w stanie zapobiec. Należy uwzględnić, że doznanie takiej kontuzji na dwa dni przed upływem terminu do dokonania czynności mogło uniemożliwić nowe zorganizowanie życia codziennego tak, by skarżący uczynił zadość ciążącemu na nim obowiązkowi. Jak wynika z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego z dnia 7 stycznia 2014 r. (a więc z daty wystąpienia zdarzenia, co potwierdza wiarygodność oświadczenia skarżącego), wystawionego przez lekarza specjalistę ortopedę traumatologa, W. T. z powodu doznanego urazu, od 7 do 24 stycznia 2014 r. był niezdolny do pracy. Oznacza to, iż w tym okresie skarżący miał ograniczoną możliwość poruszania się w stopniu uzasadniającym przyjęcie, iż uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezawinionych.
Sąd uznał, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Należy bowiem wskazać, że obowiązek uprawdopodobnienia nie jest równoznaczny z udowodnieniem danej okoliczności. Skarżący w tym przypadku powinien jedynie uwiarygodnić swoje żądanie. Zarówno treść wniosku jak i dołączone do niego zaświadczenie lekarskie sprawiają, że skarżący uczynił zadość obowiązkowi uprawdopodobnienia wniosku.
Należy również przyjąć, że skarżący zachował 7 – dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 24 stycznia 2014 r. Zatem nadany w dniu 28 stycznia 2014 r. wniosek należało uznać za złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.