Uzasadnienie
I. C., M. P., J. C., J. C., M. M., A. M., A. M., M. M., J. J., I. G., E. J., C. S., A. S., J. M., Z. S., A. S., A. J., T. S., C. S., P. S. i J. S. (dalej jako skarżący) pismem z [...] lipca 2018 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] (Prezydent/organ) w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 156/13.
Skarżący wyjaśnili, że wyrokiem z 27 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 156/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.
W złożonej skardze skarżący wnieśli o:
- - wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] w wysokości stosownej do bezczynności
- - przyznanie od organu na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej w wysokości 5000 złotych w trybie art. 154 § 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 ze zm.) – dalej "ppsa"
- - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Skarżący uzasadnili, że Prezydent [...] nie zakończył postępowania w wyznaczonym przez Sąd terminie wobec czego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 288/14 został ukarany grzywną w wysokości 500 zł. Pomimo skierowanego do niego wezwania do wykonania wyroku - organ nie wykonał orzeczenia i ponownie został ukarany grzywną w wysokości 1000 zł wyrokiem z 7 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 421/16. Wskutek wniesienia przez skarżących kolejnego wezwania oraz skargi wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1896/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawy wymierzył organowi po raz trzeci grzywnę w wysokości 5000 zł wskazując, iż niewykonanie orzeczenia sądu stanowi rażące naruszenie prawa.
W piśmie z dnia [...].08.2018 r. Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia organowi grzywny.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 156/13 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za w/w nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie w dniu 19 października 2013 r. Dalszy brak merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji stał się przyczyną wystąpienia przez skarżących do Sądu ze skargą na niewykonanie powołanego wyroku. Po jej rozpatrzeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 288/14 za niewykonanie wyroku wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Po tym orzeczeniu organ I instancji nadal przez prawie 5 miesięcy nie wydał żądanej decyzji odszkodowawczej, co skutkowało kolejną grzywną w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych a następnie w 2017r. grzywną w wysokości 5000 zł. Pomimo to do dnia dzisiejszego Prezydent [...] pozostaje w bezczynności.
Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym w/w wyrokiem nie załatwił sprawy, a wyroki nakładające na niego kolejne grzywny nie przyniosły oczekiwanego rezultatu, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi kolejnej grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Wobec powyższego uznać należało, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 10000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa i jest adekwatna z do zaistniałej bezczynności.
Zgodnie z art. 154 § 2 zd. 2 ppsa Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, obecna bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 156/13 ma charakter rażącego naruszenia prawa.
Jednocześnie Sąd nie uwzględnił wniosku o przyznanie skarżącym sumy pieniężnej i w tej części skargę oddalił. Wyjaśnić należy, że suma pieniężna z art. 154 § 7 ppsa ma charakter kompensacyjny i prewencyjny. Z treści omawianego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na rozpoznanie jego sprawy. Środek ten powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadniona obawa, że bez nałożenia tej sankcji organ sprawy nadal nie załatwi. Taka zaś sytuacja w rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, nie zachodzi. W sprawie uwzględniono także wydanie w 2015r. decyzji częściowej (a więc wykonanie ww wyroku z 2013r.) w stosunku do 25% wartości nieruchomości.
Wobec powyższego, na podstawie art. 154 § 1 ppsa w związku z art. 154 § 6 ppsa sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wydane zostało na podstawie art. 154 § 2 ppsa. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku zapadło na podstawie art. 151 ppsa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa i 205 § 2 ppsa.