Uzasadnienie
Skarżąca I. K. nadesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W tym miejscu należy nadmienić, że postanowieniem z 12 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy po rozpoznaniu wniosku ww. przyznał jej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z uwagi zatem na to, że strona ma już wyznaczonego profesjonalnego pełnomocnika nie rozpoznawano wniosku przyznanego w tym zakresie po raz kolejny.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Ujawniła, iż nie posiada mieszkania na własność, natomiast użytkuje mieszkanie syna o powierzchni [...] m2, jest również właścicielką [...] lasu krzewnego [...], jak również [...] udziału w nieruchomości o powierzchni [...] m2 odziedziczonej po rodzicach. Wykazała również, że na koncie posiada debet na kwotę [...] zł. Uzasadniając wniosek wyjaśniła, że pobiera emeryturę w wysokości [...] zł, z której to kwoty utrzymuje się, płaci za leki, gaz, ogrzewanie, światło, wodę. Będąc osobą w podeszłym wieku cierpi na różne dolegliwości i choroby.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na wstępie stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania,
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Dokonując zatem oceny w świetle przedstawionych okoliczności sytuacji majątkowej wnioskodawczyni stwierdzić należało, że nie daje ona podstaw do uwzględnienia zgłoszonego przez nią wniosku.
Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania koszty te nie powinny przekraczać kwoty wpisu od skargi, który spośród nich był najwyższy, jego wysokość wyniosła 200 zł. Oczywistym jest również, że konieczność opłacenia kosztów nie powstaje jednocześnie w stosunku do wszystkich opłat, ale jest rozłożona w czasie. Powyższe oznacza, że nawet przy wykazanych dochodach i ponoszonych wydatkach na codzienne życie, wnioskodawczyni jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach sądowych. Mimo, iż I. K. wykazała debet na koncie nie można uznać jej za osobę ubogą, co miesiąc uzyskuje ona stały dochód, ma również zapewnione potrzeby bytowe i majątek, który ujawniła, nie można zatem uznać jej za osobę ubogą.
Dla zasadności odmowy przyznania prawa pomocy w tym zakresie znaczenie ma również to, iż w sprawie objętej skargą I. K. przysługuje wraz z innymi skarżącymi to jest W. P. i J. J. status współskarżących co oznacza, że opłacenie którejkolwiek opłaty przez jednego z skarżących automatycznie zwalnia z tego obowiązku pozostałych. Tym samym "dolegliwość" związana z wydatkowaniem na koszty sądowe dodatkowo ulega osłabieniu.
Uzasadnia to odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Uzasadnienie
Skarżąca W. P. nadesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W tym miejscu należy nadmienić, że postanowieniem z 13 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy po rozpoznaniu wniosku ww. przyznał jej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z uwagi zatem na to, że strona ma już wyznaczonego profesjonalnego pełnomocnika nie rozpoznawano wniosku przyznanego w tym zakresie po raz kolejny.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada własnego mieszkania, mieszka u [...], natomiast jest właścicielką [...] nieruchomości o powierzchni [...] m2 po rodzicach. Ma również zgromadzone na koncie [...] euro. Wnioskodawczyni utrzymuje się z renty – emerytury w wysokości [...] zł z której to kwoty musi opłacić koszty takie jak gaz, światło, zakupić leki, wykupić wyżywienie. W. P. będąc osobą w podeszłym wieku cierpi na różne dolegliwości i choroby.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na wstępie stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania,
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Dokonując zatem oceny w świetle przedstawionych okoliczności sytuacji majątkowej wnioskodawczyni stwierdzić należało, że nie daje ona podstaw do uwzględnienia zgłoszonego przez nią wniosku.
Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania koszty te nie powinny przekraczać kwoty wpisu od skargi, który spośród nich był najwyższy, jego wysokość wyniosła 200 zł. Oczywistym jest również, że konieczność opłacenia kosztów nie powstaje jednocześnie w stosunku do wszystkich opłat, ale jest rozłożona w czasie. Powyższe oznacza, że nawet przy wykazanych dochodach i ponoszonych wydatkach na codzienne życie, wnioskodawczyni jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach sądowych.
Dla zasadności odmowy przyznania prawa pomocy w tym zakresie znaczenie ma również to, iż w sprawie objętej skargą W. P. przysługuje wraz z innymi skarżącymi to jest I. K. i J. J. status współskarżących co oznacza, że opłacenie którejkolwiek opłaty przez jednego z skarżących automatycznie zwalnia z tego obowiązku pozostałych. Tym samym "dolegliwość" związana z wydatkowaniem na koszty sądowe dodatkowo ulega osłabieniu.
Uzasadnia to odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Uzasadnienie
Skarżący J. J. nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W tym miejscu należy nadmienić, że postanowieniem z 14 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy po rozpoznaniu wniosku ww. przyznał mu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z uwagi zatem na to, że strona ma już wyznaczonego profesjonalnego pełnomocnika nie rozpoznawano wniosku przyznanego w tym zakresie po raz kolejny.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca ujawnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Posiada majątek w postaci domu jednorodzinnego o powierzchni [...] m2 (współwłasność małżeńska) oraz [...] m2 innej nieruchomości – również współwłasność z żoną, jak również jest współwłaścicielem [...] działki odziedziczonej po rodzicach. Wnioskodawca oświadczył, że utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł oraz pracy na [...] etatu w wysokości [...] zł. Z wykazanej kwoty opłaca świadczenia takie jak opłacenie gazu, światła, wody, telefonu, śmieci, utrzymania samochodu oraz koszty zakupu leków (dla niego i niepracującej żony). Zarówno wnioskodawca jak i żona nie pracują i chorują na różnego rodzaju schorzenia. J. J. ujawnił, że posiada kredyt do spłacenia w wysokości [...] zł, do dnia 28 kwietnia 2013 r., saldo końcowe kredytu według stanu na dzień 3 grudnia 2010 r. wynosi [...] zł, ponadto ujawnił, że posiada kredyt odnawialny superkonto z saldem końcowym na dzień 3 grudnia 2010 r. którego kwota wynosi [...] zł.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na wstępie stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania,
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Dokonując zatem oceny w świetle przedstawionych okoliczności sytuacji majątkowej wnioskodawcy stwierdzić należało, że nie daje ona podstaw do uwzględnienia zgłoszonego przez nią wniosku.
Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania koszty te nie powinny przekraczać kwoty wpisu od skargi, który spośród nich był najwyższy, jego wysokość wyniosła 200 zł. Oczywistym jest również, że konieczność opłacenia kosztów nie powstaje jednocześnie w stosunku do wszystkich opłat, ale jest rozłożona w czasie. Powyższe oznacza, że nawet przy wykazanych dochodach i ponoszonych wydatkach na codzienne życie, wnioskodawca jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach sądowych. Mimo, iż J. J. wykazał w oświadczeniu, że posiada kredyt nie można uznać go za osobę ubogą, co miesiąc uzyskuje on stały dochód, ma również zapewnione potrzeby bytowe i majątek, który ujawnił.
Dla zasadności odmowy przyznania prawa pomocy w tym zakresie znaczenie ma również to, iż w sprawie objętej skargą J. J. przysługuje wraz z innymi skarżącymi to jest W. P. i I. K. status współskarżących co oznacza, że opłacenie którejkolwiek opłaty przez jednego z skarżących automatycznie zwalnia z tego obowiązku pozostałych. Tym samym "dolegliwość" związana z wydatkowaniem na koszty sądowe dodatkowo ulega osłabieniu.
Uzasadnia to odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.