Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 21 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:
Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi kasacyjnej B. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 723/09 w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa
postanawia:
odrzucić skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 723/09 odrzucił skargę B. N na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], wydaną w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
Odpis nieprawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2009 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi B. N. w dniu 12 sierpnia 2010 r.
Pismem nadanym do Sądu w dniu 7 października 2010 r. (data stempla pocztowego) B. N. wniósł skargę kasacyjną od ww. orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Na mocy art. 177 § 1 tej ustawy, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W myśl art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W niniejszej sprawie doręczenie pełnomocnikowi skarżącego odpisu nieprawomocnego orzeczenia nastąpiło w dniu 12 sierpnia 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 13 września 2010 r. Tymczasem, skargę kasacyjną skarżący wniósł w dniu 7 października 2010 r. (data stempla pocztowego), tj. z przekroczeniem 30-dniowego terminu.
Ponadto skarga kasacyjna sporządzona została przez skarżącego osobiście, należało zatem uznać skargę kasacyjną za niedopuszczalną.
Z powyższych względów, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Zarządzenie
Dnia 21 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:
Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa
zarządza:
wniosek pozostawić bez rozpoznania.
W dniu 22 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. N. wniósł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Prośbę swa motywując tym, że nie posiada wiedzy prawniczej i popełnił wiele niezamierzonych błędów, działając na swoją niekorzyść.
Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2010 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo z dnia 20 lipca 2010 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 15 lipca 2009 r., czy też wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 6 kwietnia 2009 r. Zostało ono doręczone w dniu 9 sierpnia 2010 r.
W odpowiedzi na ww. wezwanie, skarżący pismem datowanym na dzień 10 sierpnia 2010 r. wyjaśnił, że w dniu 14 grudnia 2009 r. otrzymał wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 27 listopada 2009 r. przez nadesłanie 20 egzemplarzy odpisów tegoż zażalenia. Dodał, że upoważnia Sąd do wybrania tej daty wniosku o przywrócenie terminu, jaka będzie dla niego bardziej korzystna, w celu kontynuowania rozpatrywania jego sprawy.
W dniu 17 sierpnia 2010 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego adwokat D. R. o sprecyzowanie – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo z dnia 20 lipca 2010 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 15 lipca 2009 r., czy też wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 6 kwietnia 2009 r. Zostało ono doręczone w dniu 23 sierpnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie do § 2 tego artykułu jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że ani skarżący, ani jego pełnomocnik nie uczynili zadość zarządzeniu Sądu z dnia 30 lipca 2010 r. i 17 sierpnia 2010 r., w wyznaczonym przez Sąd terminie, tj. do dnia 30 sierpnia 2010 r., nie sprecyzowali wniosku z dnia 20 lipca 2009 r. w sposób umożliwiający nadanie mu prawidłowego biegu. Sąd nie mógł uznać, iż stosowne wyjaśnienie zawiera pismo skarżącego, w którym upoważnił on Sąd do wybrania daty wniosku o przywrócenie terminu.
Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarządził, jak w sentencji.