Uzasadnienie
W toku postępowania B. N. nadesłał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W oświadczeniu z dnia [...] grudnia 2013 r., B. N. ujawnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł oraz emerytura jego żony w wysokości [...] zł. Wnioskodawca ujawnił, że posiada nieużytki [...] w okolicach W. o powierzchni [...] m2. B. N. ujawnił, że on i żona mają orzeczoną [...] grupę inwalidzką. Dodał również, że po opłaceniu mieszkania – [...] zł, energii [...] i [...] – [...] zł, [...] - [...] zł, opłat za telefon [...] i [...] – [...] zł, [...] -[...] zł, kwota miesięcznych łącznych wydatków wynosi około [...] zł, zatem po odliczeniu tych wydatków na utrzymanie pozostaje około [...] zł.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym (o co wnioskuje skarżący) i wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy).
Na wstępie należy wskazać, że w niniejszej sprawie już raz Sąd orzekał w przedmiocie przyznania skarżącemu wniosku o prawo pomocy i postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. (k – 85) wniosek w zakresie ustanowienia adwokata został rozpoznany pozytywnie. W zakresie kosztów sądowych odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Skoro więc B. N. ma już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika brak jest podstaw do rozpoznawania w tym zakresie jego wniosku po raz kolejny. Odnosząc się natomiast do żądania dotyczącego zwolnienia z kosztów sądowych referendarz sądowy uznał, iż brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Podkreślić bowiem należy, że prawo pomocy z założenia ma gwarantować pomoc finansową ze strony Państwa dla osób, które pozostają w szczególnie trudnej sytuacji majątkowej. Analiza złożonego oświadczenia majątkowego wskazuje na to, że zarówno wnioskodawca jak i jego żona mają zabezpieczone potrzeby bytowe, uzyskują co miesiąc stały dochód.
Nie można więc uznać, że skarżący jest osobą tak ubogą, że nie jest on w stanie samodzielnie opłacić z tej kwoty kosztów sądowych z których- jak wynika z akt sądowych sprawy – w większej części już uiścił. Uzasadnia to odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówiono przyznania prawa pomocy.